I SAB/Wa 98/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania zażalenia. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 4 lutego 2013 r. W. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., [...] Zarządzeniem z dnia 19 marca 2013 r. skarżąca została wezwana o wskazanie, w terminie 7 dni, czy w związku z wydaniem przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowienia z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], cofa złożoną skargę na bezczynność tego organu z dnia 4 lutego 2013 r. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie w piśmie z dnia 3 kwietnia 2013 r. skarżąca poinformowała, że cofa wniesioną skargę z uwagi na fakt, że stała się ona bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżącą pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r. cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji postanowienia.