I SO/Wa 1/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata złożonego przed wniesieniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie pomocy społecznej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. W związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Z. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W oświadczeniu złożonym we wniosku wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a jedynym jego źródłem dochodów jest pomoc finansowa otrzymywana z Ośrodka Pomocy Społecznej – [...] w wysokości 350 zł. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że ma 60 lat i lekki stopień niepełnosprawności, co stanowi poważną przeszkodę w znalezieniu zatrudnienia. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje zaś wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznawany wniosek w zakresie zawartego w nim żądania ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie, skarżący wykazał bowiem, że nie ma możliwości pokrycia we własnym zakresie kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W świetle złożonych oświadczeń, zarówno wiek, jak i stan zdrowia skarżącego stanowią realne przeszkody w znalezieniu pracy, co mogłoby wpłynąć na polepszenie sytuacji życiowej i finansowej wnioskodawcy, który aktualnie żyje w stanie ubóstwa, utrzymując się wyłącznie dzięki bardzo niskim środkom finansowym (350 zł) otrzymywanym z ośrodka pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy nie orzeczono w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych z uwagi na to, że zwolnienie takie przysługuje mu z mocy ustawy. Na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca m.in. działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do takiej kategorii spraw należeć będzie sprawa sądowoadministracyjna, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.