I SO/Wa 1/22
PostanowienieWSA w Warszawie2022-05-27
Skład orzekający: Dariusz Pirogowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może zostać ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi na bezczynność w ustawowym terminie do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Organ administracji, który nie przekazał skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, podlega wymierzeniu grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Zwłoka w przekazaniu skargi nie może być usprawiedliwiona brakiem rejestracji sprawy lub zmianą personalną w organie. Wymierzenie grzywny jest adekwatną sankcją za naruszenie obowiązku przekazania skargi.Stan faktyczny
Wnioskodawca F. M. złożył skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii dotyczącą nierozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody Pomorskiego z 2015 roku. Skarga została wniesiona w sierpniu 2021 r., jednak organ przekazał ją do sądu dopiero w lutym 2022 r., z ponad pięciomiesięcznym opóźnieniem. Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie grzywny za to opóźnienie. Organ tłumaczył zwłokę brakiem rejestracji sprawy i odejściem pracownika, co sąd uznał za niezasadne.Rozstrzygnięcie
Wymierzył Ministrowi Rozwoju i Technologii grzywnę w wysokości 500 zł za nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie oraz zasądził od Ministra na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Rozwoju, Pracy i Technologii grzywny za nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie postanawia 1. wymierzyć Ministrowi Rozwoju i Technologii grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset ) złotych; 2. zasądzić od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz wnioskodawcy F. M. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z [...] stycznia 2022 r. F. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Rozwoju, Pracy i Technologii grzywny z tytułu nieprzekazania skargi z [...] sierpnia 2021 r. na bezczynność organu w maksymalnej wysokości przewidzianej prawem. W przypadku braku niezwłocznego przekazania skargi Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Ponadto, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej.
Skarga dotyczyła bezczynności Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody Pomorskiego z [...] listopada 2015 r., nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że Wojewoda Pomorski przekazał Ministrowi Rozwoju, Pracy i Technologii przy piśmie z [...] listopada 2019 r. wniosek Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczna decyzją Wojewody Pomorskiego z [...] listopada 2015 r., nr [...].
Pismem z [...] lipca 2021 r. skarżący wniósł ponaglenie, wobec nierozpoznania wniosku przez organ. Ze względu na bezczynność organu, pismem z [...] sierpnia 2021 r. skarżący złożył skargę na bezczynność organu. Zaznaczył, że nie otrzymał jakiejkolwiek korespondencji w sprawie wskazującej na numer sprawy pod jaką jest ona prowadzona przez Ministra.
Ponadto, wystąpił do Ministra z zapytaniem czy skarga [...] sierpnia 2021 r. została przekazana, jednak na dzień złożenia wniosku o wymierzenie grzywny,
tj. [...] stycznia 2022 r. organ nie udzielił informacji. Z tego względu, zachodzą zatem przesłanki wymienione w art. 55 § 1 P.p.s.a. uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego odrzucenie względnie o jego oddalenie. Wskazał, że skarga z [...] sierpnia 2021 r. została przekazana do Sądu przy piśmie z [...] lutego 2022 r. Wyjaśnił, że zwłoka w przekazaniu skargi na bezczynność do Sądu nie była celowa i umyślna, a wynikała z braku zarejestrowania wniosku Prezydenta Miasta G. jako nowej sprawy oraz tego, że skarga wpłynęła do referatu osoby, która odeszła z pracy w Departamencie w sierpniu
2021 r. Dodał, że etat po tej osobie udało się obsadzić dopiero w styczniu 2022 r. Zdaniem organu, wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny należy uznać za niedopuszczalny. Organ powołał się na stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego z którego wynika, że w przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Zaznaczył, że nie wydał w niniejszej sprawie postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania o wznowienia postępowania zakończonego ostateczna decyzją Wojewody Pomorskiego, a wobec tego postępowanie w przedmiotowej sprawie nie zostało w ogóle przez organ nadzorczy wszczęte.
Wskazał, że w odpowiedzi na pismo Prezydenta Miasta G. z
[...] listopada 2019 r. pismem z [...] lutego 2022 r. poinformował o braku podstaw do wszczęcia z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. postępowania
o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Pomorskiego z [...] listopada 2015 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. z [...] września 2012 r., nr [...].
Minister wyjaśnił, że skoro nie wszczął i nie prowadził postępowania w przedmiotowej sprawie to nie mógł również pozostawać w bezczynności, gdyż działania organu nie można uznać za dokonywane w ramach czynności i aktów objętych przepisem art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. W konsekwencji od tych czynności nie służy skarga na bezczynność do Sądu, a tym samym skarga F. M., jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu.
W ocenie organu, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wniesienie przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny, a tym samym wniosek jako niedopuszczalny powinien podlegać odrzuceniu. Organ zaznaczył, że skarga wraz z aktami sprawy została przesłana do Sądu przy piśmie z [...] lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 t.j.) powoływanej dalej P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 27 sierpnia 2021 r. na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie nierozpoznania wniosku
o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Pomorskiego z [...] listopada 2015 r.
Skarga ta, została wniesiona za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (e-PUAP) w dniu [...] sierpnia 2021 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ten upłynął [...] września 2021 r. Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu po terminie tj. w dniu
[...] lutego 2022 r. i zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 84/22. Organ wraz ze skargą przekazał akta administracyjne.
W ocenie Sądu, wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie jest zasadny. Z tego względu, Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł.
Wskazać należy, że wniosek Prezydenta Miasta G. z [...] listopada
2019 r. o wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Pomorskiego z
[...] listopada 2015 r. wpłynął do Wojewody Pomorskiego w dniu [...] listopada 2019 r.
Przy piśmie z [...] listopada 2019 r. Wojewoda Pomorski przekazał wniosek do Ministra Finansów Inwestycji i Rozwoju.
Z akt sprawy wynika, że dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi z
[...] sierpnia 2021 r. na bezczynność Ministra Rozwoju Pracy, i Technologii pismem z [...] lutego 2022 r. organ poinformował skarżącego o braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody pomorskiego z [...] listopada 2015 r. Organ stwierdził, iż przesłanka o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., w niniejszej sprawie nie występuje.
Stanowisko organu, że zwłoka w przekazaniu skargi na bezczynność wynikała z braku zarejestrowania wniosku Prezydenta Miasta G. jako nowej sprawy oraz tego, że skarga wpłynęła do referatu osoby, która odeszła w sierpniu 2021 r.
z pracy w Departamencie, a etat po niej udało się obsadzić w styczniu 2022 r. nie zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzenie organu, że skoro nie wszczął postepowania i nie prowadził w przedmiotowej sprawie to nie mógł również pozostawać w bezczynności, gdyż działania organu nie można uznać za dokonywane w ramach czynności i aktów objętych przepisem art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. jest także niezasadne.
Bezsporne jest, że akta administracyjne wraz ze skargą powinny zostać przekazane w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie zostały one przekazane do Sądu z ponad pięciomiesięcznym opóźnieniem, tj. [...] lutego 2022 r.
Ze wszystkich omówionych przyczyn Sąd uznał, że grzywna w wysokości 500 zł jest adekwatną sankcją za nieprzekazanie przez organ skargi z [...] sierpnia 2021 r. wraz z akt administracyjnymi sprawy. Dlatego na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło