I SO/Wa 10/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Centralnej Komisji Do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z dnia [...] maja 2000 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego postanawia odrzucić wniosek. Pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. J. B. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o stwierdzenie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., nieważności decyzji Centralnej Komisji Do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z dnia [...] maja 2000 r. nr [...] orzekającej w pierwszej instancji o odmowie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału [...] w K. z dnia [...] lipca 1999 r. o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego [...]. Jednocześnie wniósł on o uznanie powyższej uchwały za prawomocną. W obszernym uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wywodził, iż w toku rozstrzygania sprawy przez Centralną Komisją doszło do popełnienia przez jej członków przestępstwa poświadczenia nieprawdy (art. 271 § 1 k.k.) oraz przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Prezydium tejże Komisji (art. 231 § 1 k.k.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Przede wszystkim podnieść należy, że postępowanie sądowoadministracyjne, w myśl przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wszczynane jest co do zasady przez wniesienie przez uprawniony podmiot skargi. W niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości Sądu, że pismo J. B. z dnia 23 grudnia 2009 r. nie jest skargą w rozumieniu przepisów przywołanej wyżej ustawy, tylko wnioskiem strony o wszczęcie przez Sąd postępowania w ramach którego wyeliminowana zostanie ze skutkiem ex tunc kwestionowana przez stronę pierwszoinstancyjna decyzja Centralnej Komisji Do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z dnia [...] maja 2000 r. nr [...]. Wskazuje na to nie tylko tytuł pisma ("wniosek"), ale również treść zawartego w nim żądania (przeprowadzenie postępowania administracyjnego w trybie stwierdzenie nieważności decyzji z uwagi na jej kwalifikowaną wadę prawną) i przywołana podstawa prawna żądania (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zważyć jednak należy, że wszczęcie postępowania sądowego na wniosek strony - stosownie do art. 63 p.p.s.a. - ma miejsce jedynie wówczas, kiedy ustawy tak stanowią. Nie każdy zatem wniosek, złożony przez stronę do Sądu będzie wnioskiem, o którym mowa w tym przepisie, a więc wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowe. Przykładami wniosków wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym są: wnioski o wymierzenie organowi grzywny (art. 51 § 1 p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania w sprawie (art. 243 § 1 p.p.s.a.), wniosek o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt (art. 288, 289 p.p.s.a.), wniosek o wszczęcie postępowania w sprawach o spory kompetencyjne (art. 22 § 2 k.p.a. w zw. z art. 4 p.p.s.a.). Żaden przepis o charakterze ustawowym nie przewiduje natomiast kompetencji sądów administracyjnych do wszczynania i prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Przeciwnie, postępowanie w tym przedmiocie należy do wyłącznej kompetencji organów administracyjnych, a nie sądów co wynika expressis verbis z treści art. 156 § 1 k.p.a. "organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji (...)". Dopiero wydana w tym postępowaniu decyzja, może być poddana kontroli sądowej pod względem zgodności z prawem w następstwie jej zaskarżenia. Powyższe oznacza, że skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. B. z dnia 23 grudnia 2009 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Centralnej Komisji Do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych – nie będący wnioskiem, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. - jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu, bez merytorycznego badania przez Sąd podniesionych w nim zarzutów. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.