I SO/Wa 13/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.Z. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego z tytułu nieprzekazania skargi w ustawowym terminie postanawia: oddalić wniosek. Sygn. akt I SO/Wa 13/0 UZASADNIENIE Skarga K.Z. z dnia [...] listopada 2009 r. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] wpłynęła do organu w dniu 13 listopada 2009 r. Przedmiotową skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 grudnia 2009 r. (powyższe potwierdza adnotacja Biura Podawczego tut. Sądu – k. 12). W dniu 16 grudnia 2009 r. K.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej ustawa p.p.s.a.), grzywny z tytułu nieprzekazania skargi do tego Sądu w ustawowym terminie 30 dni. Stanowisko organu w w/w sprawie przesłane zostało do WSA w Warszawie w dniu 14 stycznia 2010 r. W odpowiedzi na wniosek Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyjaśnił, iż nie naruszył 30-dniowego terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku stwierdzić należy, że w świetle okoliczności sprawy nie budzi wątpliwości fakt, iż Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uczynił zadość wymogom cytowanego art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Skoro Sygn. akt I SO/Wa 13/09 bowiem skargę na decyzję organu z dnia [...] października 2009 r., nr [...] K.Z. skierował do WSA w Warszawie za pośrednictwem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu 13 listopada 2009 r., organ ten obowiązany był najpóźniej 14 grudnia 2009 r. (dzień 13 grudnia 2009 r. przypadł w niedzielę) przekazać Sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ obowiązek ten zrealizował natomiast w dniu 1 grudnia 2009 r., tj. w terminie wynikającym z przepisu art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do nałożenia grzywny na organ. Z tego względu, w oparciu o postanowienia art. 55 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.