I SO/Wa 14/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w Wołominie za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Prezesowi Sądu Rejonowego w Wołominie grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; 2. zasądzić od Prezesa Sądu Rejonowego w Wołominie na rzecz wnioskodawcy A. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. Z. (dalej jako "skarżący") pismem z 11 marca 2026 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w Wołominie (dalej jako "Prezes Sądu Rejonowego" lub "organ") grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z 20 grudnia 2025 r. (data wniesienia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia. Skarżący wskazał, że mimo przekazania w dniu 29 grudnia 2025 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powyższej skargi organowi, do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, nie udzielono odpowiedzi na tę skargę. Sąd pismem z 19 marca 2026 r., w wykonaniu zarządzenia z 16 marca 2026 r., przekazał Prezesowi Sądu Rejonowego odpis wniosku o wymierzenie grzywny, zobowiązując go jednocześnie do udzielenia na niego odpowiedzi i nadesłania akt sprawy. W odpowiedzi na wniosek, organ w piśmie z 26 marca 2026 r. wniósł o jego oddalenie i wskazał, że odpowiedzi na skargę udzielił już pismem z 6 lutego 2026 r. Tym samym zrealizował obowiązek procesowy wynikający z przepisów. Co więcej, z treści pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazującego powyższą skargę organowi nie wynika jednoznacznie, jakich konkretnie akt spraw prowadzonych przed Sądem Rejonowym w Wołominie dotyczy żądanie przekazania, bowiem skarżący posługiwał się jedynie sygnaturami spraw prowadzonych przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1, § 1a i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 83/26 wynika, że skarżący w dniu 20 grudnia 2025 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w sprawie wydania zaświadczenia. Skarga ta przekazana została następnie organowi w dniu 29 grudnia 2025 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez Prezesa Sądu Rejonowego obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu 28 stycznia 2026 r. Odpowiedź na skargę, choć datowana na 6 lutego 2026 r. i w tym dniu podpisana, wpłynęła do tutejszego Sądu dopiero w dniu 20 marca 2026 r. (data nadania - UPP k-5 akt o sygn. I SAB/Wa 83/26), jednak bez akt administracyjnych sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego z 3 września 2025 r. o wydanie zaświadczenia. Komplet akt sprawy prowadzonej z ww. wniosku skarżącego z 3 września 2025 r. przekazał zaś dopiero Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie w dniu 13 kwietnia 2026 r. do sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 84/26. Zdaniem Sądu, mając powyższe na uwadze ziściły się zatem przesłanki do wymierzenia organowi grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a., bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie niedotrzymania przez organ ustawowego terminu przekazania skargi do sądu administracyjnego wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Co więcej, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Zwrócić należy jednocześnie uwagę, że przedmiotowa grzywna ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny. W okolicznościach tej sprawy stanowi ona przede wszystkim sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki, jak też ograniczenie wnioskodawcy prawa do sądu poprzez nieprzekazanie jego skargi w terminie. Grzywna ta pełnić będzie zatem również funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy adekwatna do stopnia opieszałości organu jest grzywna w wysokości 100 zł. Sąd uwzględnił bowiem, że choć Prezes Sądu Rejonowego przekroczył wskazany w ustawie termin (skargę wraz z odpowiedzią na nią przekazał 51 dni po terminie, zaś akta administracyjne nadesłał inny podmiot – Sąd Okręgowy po upływie kolejnych 24 dni), to jednak ostatecznie skarga ta została przekazana do sądu administracyjnego, co uwzględniono dokonując miarkowania wymiaru grzywny. Powyższe umożliwiło zaś Sądowi na rozpoznanie skargi na bezczynność, co nastąpiło postanowieniem z 21 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SAB/Wa 83/26. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.