I SO/Wa 16/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. R. o wymierzenie grzywny Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu za nieprzekazanie skargi B. R. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi B. R. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na utworzenie niepublicznej uczelni postanawia oddalić wniosek o wymierzenie grzywny Wnioskiem z dnia 17 października 2005 r. skarżąca B. R. działając osobiście oraz przez pełnomocnika R. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu (obecnie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego) w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w związku z niedopełnieniem przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi B. R. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na utworzenie niepublicznej uczelni. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 1 września 2005 r. złożyła skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w związku z nierozpoznaniem przez organ wniosku z dnia 18 kwietnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie prośby o wydanie zezwolenia na utworzenie niepaństwowej uczelni zawodowej - Wyższej Szkoły [...] w K., złożonej w dniu 25 listopada 2002 r. Skarga nie została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przewidzianym przez ustawę terminie. Skarżąca podniosła ponadto, że wniosek rozpatrywany jest już od dwóch lat i jedenastu miesięcy i nie ma gwarancji, że organ przekaże złożoną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie podnosząc, że w dniu 11 stycznia 2004 r. B. R. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej – Wyższej Szkoły [...] w K. z siedzibą w K. Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. odmówił udzielenia pozwolenia na utworzenie niepaństwowej uczelni zawodowej pn. Wyższa Szkoła [...] w K. z siedzibą w K., bowiem stwierdził, że nie zostaną zrealizowane podstawowe zadania szkoły wyższej, określone w ustawie o wyższych szkołach zawodowych. W tej sytuacji wnioskiem z dnia 21 lutego 2005 r. wnioskodawca zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei w dniu 1 września 2005 r. złożona została skarga na bezczynność w związku ze zbyt przewlekłym rozpatrywaniem sprawy. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Minister Edukacji i Nauki utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r. odmawiającą pozwolenia na utworzenie uczelni. Organ zaznaczył, że długie rozpatrywanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika z faktu, że "złożenie tego wniosku spowodowało, iż Minister był zobowiązany ponownie całościowo rozpatrzyć wniosek o utworzenie uczelni niepublicznej". Procedura rozpatrywania wniosku została zakończona wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Organ podniósł ponadto, że fakt nieprzekazania skargi wnioskodawcy z dnia 1 września 2005 r. wynikał pierwotnie z woli zakończenia postępowania w odpowiednio najszybszym z możliwych terminów. Jednakże spiętrzenie spraw związanych z wejściem w życie nowej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, bez odpowiedniego vacatio legis, a w związku z tym pilnym przygotowywaniem aktów wykonawczych do tej ustawy spowodowało, że skarga na bezczynność nie została przekazana w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Stosownie zaś do art. 154 § 6 ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny - Sąd w określonych okolicznościach może odstąpić od jej wymierzenia. W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu - wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu (obecnie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego) nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy o sygnaturze I SAB/Wa 12/06 wynika, że skarga B. R. z dnia 31 sierpnia 2005 r. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (od dnia 1 września 2005 r. Minister Edukacji Narodowej, od dnia 31 października 2005 r. Minister Edukacji i Nauki, od dnia 5 maja 2006 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na utworzenie niepublicznej uczelni złożona została w Ministerstwie Edukacji Narodowej w dniu 1 września 2005 r. Z kolei odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 25 listopada 2005 r. (data prezentaty). W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ppsa, tym samym podstawowy cel – przekazanie dokumentów do Sądu - został zrealizowany. Mając zatem na uwadze dyscyplinujący charakter środka przewidzianego w art. 55 § 1 ppsa, którego celem jest doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego oraz to, że opóźnienie organu w przekazaniu akt nie było znaczne, Sąd postanowił wniosek oddalić. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.