I SO/Wa 17/24
PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-27
Skład orzekający: Justyna Wtulich – Gruszczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy powinien zostać uwzględniony, jeśli organ ostatecznie przekazał wymagane dokumenty, mimo opóźnienia?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli organ ostatecznie wypełnił ciążący na nim obowiązek procesowy, mimo opóźnienia. Kluczowe jest, aby organ wykonał swój obowiązek przed rozpatrzeniem wniosku o grzywnę, a opóźnienie nie wynikało z celowego działania i nie było znaczne.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Spraw Zagranicznych grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu. Skarga została wysłana e-mailem do organu i bezpośrednio do sądu. Organ ostatecznie przekazał skargę wraz z aktami sprawy do sądu z opóźnieniem, tłumacząc to natłokiem zadań i błędną kwalifikacją korespondencji. Sąd rozpatrzył wniosek o grzywnę.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Zagranicznych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wymierzenie Ministrowi Spraw Zagranicznych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Zagranicznych.
W dniu 6 września 2024 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek M. P. z 25 sierpnia 2024 r. w związku z nieprzekazaniem przez Ministra Spraw Zagranicznych skargi z 11 sierpnia 2024 r. na bezczynność organu. Do wniosku Skarżący załączył oryginał skargi z 11 sierpnia 2024 r.
Wniosek Skarżącego z 25 sierpnia 2024 r. Sąd potraktował jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z 11 sierpnia
2024 r. wraz z aktami sprawy.
Wezwaniem z 2 października 2024 r. Sąd zwrócił się do organu o nadesłanie w terminie 7 dni, odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny oraz akt sprawy.
Organ pismem z 7 października 2024 r. wniósł o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi na ww. wniosek do 16 października 2024 r. Zarządzeniem z 14 października 2024 r. termin został przedłużony zgodnie z wnioskiem organu.
Pismem z 16 października 2024 r. Minister Spraw Zagranicznych udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Z udzielonej odpowiedzi wynika, że nie było prowadzone postępowanie administracyjne sensu stricto, a korespondencja ze Skarżącym prowadzona była w formie elektronicznej
(e-mail).
Minister wskazał, że za pośrednictwem poczty e-mailowej wpłynęła również skarga Skarżącego na bezczynność organu z 11 sierpnia 2024 r., która w natłoku zadań Ministerstwa, jak i spraw prawnych, nie została należycie zakwalifikowana jako korespondencja sądowa. Przy piśmie z 16 października 2024 r. organ załączył skargę Skarżącego na bezczynność organu oraz przesłał w załączeniu korespondencję ze Skarżącym, którą wskazał, że należy uznać jako akta administracyjne w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się organu do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec
o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny organowi jest niewypełnienie przez niego obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie. Podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie Ministrowi Spraw Zagranicznych grzywny nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że z analizy akt sprawy wynika, że oryginał skargi
z 11 sierpnia 2024 r. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych Skarżący przesłał bezpośrednio do Sądu w dniu 27 sierpnia 2024 r. (data nadania k-29) wraz z wnioskiem z 25 sierpnia 2024 r. o wymierzenie organowi grzywny. Skargę na bezczynność organu Skarżący przesłał także za pośrednictwem poczty e-mailowej do organu. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 25 sierpnia 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upłynął w dniu 24 września 2024 r.
Minister Spraw Zagranicznych przekazał przy piśmie z 16 października 2024 r. przesłaną pocztą e-mailową przez Skarżącego skargę wraz z aktami sprawy.
Nie ulega zatem wątpliwości, że Minister Spraw Zagranicznych wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym podstawowy cel – przekazanie dokumentów do Sądu - mimo, że z opóźnieniem, został jednak zrealizowany. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny jest nieuzasadnione. Zwłaszcza, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ obowiązek wypełnił, opóźnienie w przekazaniu akt nie było zaś efektem celowego działania Ministra Spraw Zagranicznych i nie było znaczne.
Jak wyżej wskazano przepis art. 55 § 1 powołanej ustawy ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia określonego obowiązku procesowego i stanowi gwarancję procesową nadania sprawie biegu. Skoro zatem Minister Spraw Zagranicznych wypełnił obowiązek określony w art. 54 § 2 ustawy, brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło