I SO/Wa 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. i J. W. o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. W dniu 22 maja 2011 r. J. W. i J. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na ich skargę z dnia 14 kwietnia 2011 r. (nadaną w placówce pocztowej w dniu 15 kwietnia 2011 r.) na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w sprawie dotyczącej uwłaszczenia Zakładów [...] w likwidacji działkami położonymi w L. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Podnieść należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 powołanej ustawy, wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony. Wskazać należy, że termin, o którym mowa we wskazanym art. 54 § 2 jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 powołanej ustawy, dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury nie zasługuje na uwzględnienie. Z odpowiedzi na skargę udzielonej w dniu 6 maja 2011 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) w sprawie o sygnaturze I SA/Wa 879/11 wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 18 kwietnia 2011 r. Natomiast Minister Infrastruktury w dniu 6 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) nadesłał Sądowi skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Minister wykonał w terminie ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został zrealizowany. Jednakże w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości postępowania, bowiem wniosek J. W. i J. W. był bezzasadny od chwili jego złożenia, zatem brak było podstaw do przyjęcia, że postępowanie sądowe z wniosku o wymierzenie organowi grzywny jest bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodziłaby w sytuacji przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy i po złożeniu wniosku o ukaranie grzywną, ale przed wydaniem przez Sąd postanowienia, bowiem skoro istotą tego postępowania jest wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, to przekazanie tej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o ukaranie grzywną powoduje, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, w oparciu o art. 55 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.