I SO/Wa 2/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-06
Skład orzekający: Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy błędne pouczenie przez sąd oraz okres urlopowy pełnomocnika strony mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że błędne pouczenie przez sąd oraz okres urlopowy pełnomocnika strony nie stanowią wystarczających przesłanek do przywrócenia terminu. Strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, co jest koniecznym warunkiem do jego przywrócenia zgodnie z przepisami PPSA.Stan faktyczny
Gmina Miejska L. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2010 r. oddalające wniosek o wymierzenie Wojewodzie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy. Pełnomocnik strony podniósł, że niedochowanie terminu było wynikiem błędnego pouczenia przez sąd oraz okresu urlopowego, a wniosek został złożony w terminie 7 dni od powrotu z urlopu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miejskiej L. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie z wniosku Gminy Miejskiej L. w przedmiocie wniosku o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nie przekazanie sądowi skargi Gminy Miejskiej L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I SO/Wa 2/10 oddalił wniosek Gminy Miejskiej L. o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nie przekazanie sądowi skargi Gminy Miejskiej L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...]. Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 lipca 2010 r.
Pismem z dnia 1 września 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej – będący radcą prawnym wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że niedochowanie terminu było wynikiem błędnego pouczenia Sądu oraz faktem, iż miesiące lipiec i sierpień są okresem urlopowym. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu został skierowany do Sądu w terminie 7 dni od powrotu pełnomocnika Gminy Miejskiej L. z urlopu wypoczynkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin ( w tym również do wniesienia skargi kasacyjnej) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się zasadę, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu.
Mając na uwadze powyższe wymogi oraz fakt dokonania prawidłowego doręczenia odpisu przedmiotowego postanowienia z dnia 6 maja 2010 r. wraz z
uzasadnieniem pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 lipca 2010 r. - stwierdzić należy, że wniosek Gminy Miejskiej L. nie mógł zostać uwzględniony bowiem skarżąca nie wykazała szczegółowo przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I SO/Wa 2/10, od którego przysługuje zażalenie, zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 lipca 2010 r. (k-55).
Termin do wniesienia zażalenia minął w dniu 19 lipca 2010 r. Natomiast zażalenie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 1 września 2010 r.
Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca (błędne pouczenie profesjonalnego pełnomocnika, oraz urlop wypoczynkowy tegoż pełnomocnika) nie mogą - zdaniem Sądu stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 87 § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło