I SO/Wa 25/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. N., M. N. i M. N. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących M. N., M. N. i M. N. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. M. N. i B. N. reprezentowani przez radcę prawnego Z. W. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...]grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu ich skargi z dnia [...] listopada 2013 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w rozpoznaniu ich wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ewentualnego wniosku o ustalenie, że opłata aktualizacyjna nie jest uzasadniona oraz o doręczenie na adres pełnomocnika wysokości opłaty rocznej za rok 2011 z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ww. skarga na bezczynność z dnia [...] listopada 2013 r. wpłynęła do Kolegium w dniu [...] listopada 2013 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt [...], jednakże do dnia złożenia niniejszej skargi nie została udzielona na nią odpowiedź oraz nie została ona przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wniosło o jego oddalenie, wskazując, że ze względu na bardzo duży wpływ spraw z zakresu aktualizacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego i w związku z dużą ilością spraw przypadających na członków Kolegium, akta niniejszej sprawy uległy zaginięciu i zostały odnalezione po intensywnych poszukiwaniach, co pozwoli na szybkie zakończenie sprawy. Postanowieniem Sądu z dnia 1 grudnia 2014 r. zawieszono postępowania sądowe z uwagi na śmierć skarżącej B. N. Następnie w dniu 28 października 2015 r. wpłynęło do Sądu postanowienie Sądu Rejonowego [...] w W. [...] Wydział Cywilny, sygn. akt [...], na podstawie którego spadek po ww. nabyli jej synowie tj. M. N. i M. N. Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. dotychczasowy pełnomocnik M. N. radca prawny Z. W. przedłożył do akt sądowych pełnomocnictwo upoważniające go do występowania w imieniu spadkobierców zmarłej B. N. oraz oświadczył, że popierają oni wniesiony przez ich poprzedniczkę prawną wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Postanowieniem Sądu z dnia 3 listopada 2015 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe oraz nadano nową sygn. akt I SO/Wa 25/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Wypełnienia tych obowiązków nie wyczerpuje samo przesłanie akt administracyjnych i wyjaśnienie, że w sprawie została już wydana decyzja kończąca postępowanie. Stosownie zaś do art. 55 § 1 ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie wypełniło obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia (to jest przez prawie 2 lata) Kolegium w ogóle nie przesłało skargi z dnia [...] listopada 2013 r. na bezczynność do Sądu. Zatem organ nie tylko dopuścił się zwłoki w wykonaniu obowiązków nałożonych wskazaną ustawą, lecz w zasadniczej części w ogóle ich nie wykonał – skardze M. N. i B. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nie został nadany bieg. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.