I SO/Wa 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Mirosław Gdesz Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy z wniosku M. Z. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia; 2. zasądzić od Prezydenta miasta W. na rzecz skarżącego M. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 30 października 2012 r. M. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi miasta W. grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi z dnia 12 września 2012 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta miasta W. w sprawie podziału nieruchomości [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie [...]i wydzielenia z niej działki nr ew. [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że postępowanie podziałowe działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]w W., w której skarżący jest stroną, wszczęte zostało 30 listopada 2009 r. przez Prezydenta miasta W. z urzędu. Skarga na przewlekłe postępowanie została złożona w dniu 13 września 2012 r. i mimo upływu 46 dni skarga nie została przekazana do rozpatrzenia sądowi administracyjnemu, a skarżący nie został poinformowany o przyczynach zwłoki. W odpowiedzi na wniosek Prezydent miasta W. wyjaśnił, iż zwłoka w przekazaniu przez organ skargi z dnia 12 września 2012 r. spowodowana była toczącymi się postępowaniami przed organami pierwszej jak i drugiej instancji, a dotyczącymi podziału tej samej nieruchomości. Dopiero po wydaniu przez Prezydenta miasta W. kolejnego rozstrzygnięcia w sprawie, a mianowicie decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] - organ miał możliwość przekazania skargi z dnia 12 września 2012 r. do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako: P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent miasta W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga z dnia 12 września 2012 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta miasta W. w przedmiocie podziału przedmiotowej nieruchomości [...] została wniesiona do organu w dniu 13 września 2012 r. (data prezentaty). Zatem trzydziestodniowy termin upłynął w październiku 2012 r. Skarga została przesłana przez organ do Sądu dopiero przy piśmie z dnia 2 stycznia 2013 r. (data wpływu 7 stycznia 2013 r.). Organ tłumaczył zaistniałą sytuację tym, iż przed organami pierwszej jak i drugiej instancji toczyło się szereg postępowań dotyczących podziału tej samej nieruchomości. W ocenie organu dopiero po wydaniu przez Prezydenta miasta W. decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] - organ miał możliwość przekazania skargi z dnia 12 września 2012 r. do Sądu. Powyższe stanowisko organu nie zyskało akceptacji Sądu. Wskazać należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Podnieść należy, że wykonanie obowiązku przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie uzasadnia odstąpienia od jej wymierzenia, gdyż stanowi ona w takim stanie faktycznym sankcję za niezastosowania się organu do obowiązku nałożonego na niego przez przywoływaną ustawę oraz naruszenie konstytucyjnego prawa strony do rozpatrzenia zainicjowanej przez nią sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego przewlekłość była przedmiotem skargi z dnia 12 września 2013 r., nie przekazał określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. dokumentów w terminie. Stosowne wyjaśnienia uczynił dopiero wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie organowi grzywny tj. pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. jednocześnie przesyłając skargę z dnia 12 września 2012 r. Skarga ta została zarejestrowana w dniu 29 stycznia 2013 r. pod sygn. akt I SAB/Wa 34/13. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny i prewencyjny. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek M. Z. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 100 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, jednakże uwzględnił fakt, iż nieprzekazanie związane było z okolicznością postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji wydanej w przedmiocie podziału oraz ponownego rozpoznawania przez organ pierwszej instancji. Pod uwagę Sąd wziął tez okoliczność, iż skarga M. Z. z dnia 12 września 2012 r., którą to organ przekazała przy piśmie z dnia 2 stycznia 2013 r. nie była skuteczna i postanowieniem Sądu z dnia 6 lutego 2013 r. została odrzucona. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do zachowania organu w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.