I SO/Wa 31/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w sprawie z wniosku R. C. o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie sądowi skargi R. C. z dnia 12 lipca 2011 r. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie skreślenia zabytku nieruchomego z rejestru zabytków postanawia umorzyć postępowanie sądowe; W dniu 1 września 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek R. C. o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie sądowi skargi R. C. z dnia 12 lipca 2011 r. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie skreślenia zabytku nieruchomego z rejestru zabytków Pismem z dnia 5 września 2011 r. skarżący – R. C. cofnął przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może rozporządzać skargą (wnioskiem). Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę (wniosek). Cofnięcie skargi (wniosku) wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi (wniosku) jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (wniosek). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.