I SO/Wa 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. i J. W. o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. J. W. i J. W. pismem z dnia 29 listopada 2010 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury w Warszawie w związku z niedopełnieniem przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Do wniosku dołączona została jednocześnie skarga wnioskodawców z dnia 15 października 2010 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że pismem z dnia 15 października 2010 r. wnieśli skargę na bezczynność ww. organu, jednakże nie zostali powiadomieni o przekazaniu tej skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem sprawy. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 tego aktu w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podkreślić, że w literaturze przedmiotu występują rozbieżności co do potrzeby wymierzenia organowi grzywny, w sytuacji gdy przed zastosowaniem tej sankcji organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Część komentatorów stoi na stanowisku, że skoro grzywna ma dyscyplinować organ do przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami i stanowiskiem organu, to dopełnienie przez organ tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu - ale zanim sąd orzeknie w sprawie wymierzenia grzywny - czyni postępowanie w przedmiocie jej wymierzenia bezprzedmiotowym i należy je umorzyć (zob: Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Jan Paweł Tarno, LexisNexis Warszawa 2006 r., str.166, 167 oraz Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Zakamycze 2006, Wyd.II, str.145). Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela. Grzywna, w myśl art. 55 § 1 powołanej uprzednio ustawy. jest środkiem dyscyplinującym organ do wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tego aktu., a gdy cel ten został już osiągnięty, gdyż organ nadesłał akta sprawy wraz ze skargą, to wymierzenie grzywny nie byłoby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu. W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury nadesłał oryginał skargi z dnia 15 października 2010 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury i odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego). Nie zachodziły zatem przeszkody w rozpoznaniu skargi J. W. i J. W. z dnia 15 października 2010 r. Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a..