I SO/Wa 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. B., S. B. i S. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; 2. zasądzić od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz I. B., S. B. i S. B. solidarnie kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 6 maja 2021 r. I. B., S. B., S. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako "Minister") grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., z powodu nieprzekazania skargi z dnia 22 marca 2021 r. na decyzję Ministra z [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2020 r. nr [...] , wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. We wniosku wskazano, że skarga została nadana do organu w placówce pocztowej w dniu 22 marca 2021 r. i zgodnie z informacją od operatora pocztowego została doręczona w dniu 25 marca 2021 r. Na potwierdzenie tych okoliczności strona przedłożyła kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki z numerem umożliwiającym jej śledzenie. Mimo tego, na dzień złożenia niniejszego wniosku, organ nie dopełnił obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek - pismem z 17 czerwca 2021 r. - Minister wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy była przekazywana w okresie obowiązywania stanu epidemii i w tym czasie obowiązywała w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji praca rotacyjna (naprzemiennie praca zdalna i stacjonarna). Przekazanie do sądu skargi wraz z aktami możliwe było jedynie podczas pracy stacjonarnej referenta. Minister wskazał, że z uwagi na brak możliwości osobistego dostarczenia dokumentów, paczka z aktami została nadana w placówce pocztowej 6 maja 2021 r. co dodatkowo wydłużyło okres doręczenia. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczenie nastąpiło 11 maja 2021 r. Kilkudniowe opóźnienie według Ministra nie może świadczyć o braku zaangażowania przez organ w prowadzoną sprawę oraz o braku zachowania należytej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, do którego wpłynęła skarga, zobowiązany jest do rozpoznania jej charakteru procesowego i nadania dalszego biegu przez sporządzenie odpowiedzi na skargę, skompletowanie akt sprawy i przekazanie do właściwego sądu administracyjnego. Zgodnie z wolą ustawodawcy, przekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do właściwego sądu, winno nastąpić w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że z uwagi na zawarte w nim określenie "sąd może orzec", przepis ten ma charakter fakultatywny. Zatem sąd nie jest zobligowany, nawet przy spełnieniu ustawowych przesłanek, do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie w określonym terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że z akt sprawy o sygn. I SA/Wa 924/21 ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniesionej w dniu 22 marca 2021 r. (wpływ do organu 25 marca 2021 r.) wynika, że owa skarga wraz z odpowiedzią na skargę (i aktami administracyjnymi), zostały przesłane przez organ do tut. Sądu drogą pocztową. Nadanie przesyłki w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 6 maja 2021 r. Wpływ tej przesyłki Sąd odnotował w dniu 11 maja 2021 r. Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że Minister winien był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy najpóźniej w dniu 26 kwietnia 2021 r. Tymczasem, nastąpiło to dopiero w dniu 11 maja 2021 r., a zatem po dziesięciu dniach od upływu terminu o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd był zobligowany do wymierzenia Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany dyscyplinująco – represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. nawet, gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi przy tym podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06 ONSA i WSA 2006, nr 6, poz. 156). Ustalając wysokość nałożonej grzywny Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz fakt zajęcia stanowiska przez organ i przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy po dziesięciu dniach od upływu terminu przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200, art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i § 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 poz. 1800).