I SO/Wa 428/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Dziekanowi Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie skargi W. S. na bezczynność Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] w przedmiocie nieudostępnienia dokumentów postanawia: oddalić wniosek. Wnioskiem z dnia 29 listopada 2005 r. skarżący W. S. wniósł o ukaranie grzywną Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] w związku z niedopełnieniem przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, w terminie 30 dni, skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że Rada Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] zamykając przewód habilitacyjny skarżącego była zobowiązana do przesłania w/w odpowiednich dokumentów, których nie otrzymał. Skarżący wskazał ponadto, że do dnia 25 listopada 2005 r. Rada Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] nie przesłała skargi z dnia 18 października 2005 r. do Sądu, pomimo upłynięcia 31 dni od jej otrzymania. W odpowiedzi na skargę organ odniósł się jedynie do kwestii dokumentów, o których przesłanie wnosił skarżący, informując, że dokumenty te przesyłane zostały skarżącemu dwukrotnie. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2006 r. Sąd zobowiązał Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] do udzielenia informacji, czy do organu wpłynęła skarga W. S. z dnia 17 października 2005 r. na bezczynność Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu [...], a jeżeli skarga wpłynęła do poinformowania, jakie w związku z tym wykonał czynności. W odpowiedzi pismem z dnia 6 kwietnia 2006 r. Dziekan poinformował, że skarga wpłynęła. Organ podniósł, że w odpowiedzi na powyższą skargę przesłał skarżącemu dokumenty listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. List ten powrócił, jako "zwrot-nie podjęte w terminie". Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Stosownie zaś do tego artykułu grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy podkreślić, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" zawarte w powołanym przepisie art. 55 oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, tzn. Sąd w określonych okolicznościach może odstąpić od jej wymierzenia. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny organowi. Z akt sprawy wynika, że Dziekan Wydziału Chemii Uniwersytetu [...] po otrzymaniu pisma z dnia 18 października 2005 r. będącego skargą W. S. na bezczynność Dziekana w przedmiocie nieudostępnienia dokumentów przesłał w dniu 21 października 2005 r. żądane dokumenty listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Wcześniej, jak wynika z odpowiedzi na skargę, w dniu 4 października 2005 r. organ przesłał skarżącemu dokumenty listem zwykłym, na co przedstawił dowód w postaci potwierdzenia wysyłki w dzienniku wysyłkowym wydziału. W ocenie Sądu organ wykonał wszystkie czynności, których żądał skarżący: dokumenty były przesyłane dwukrotnie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 § 1 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.