I SO/Wa 485/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.D. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 400 (czterysta) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2016 r. W.D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Prezydenta [...] za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu jego skargi z dnia [...] października 2015 r., na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], przejętą na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga na bezczynność wniesiona została do Prezydenta [...] w dniu [...] października 2015 r. Pomimo upływu ustawowego 30 - dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do dnia złożenia wniosku skarga ta nie została przekazana do Sądu. W dniu 31 marca 2016 r. Prezydent [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę W.D. na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Do skargi dołączona została odpowiedź oraz akta administracyjne sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływana dalej jako: P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie natomiast z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent [...] nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga W. D. na bezczynność Prezydenta [...] wpłynęła do organu w dniu 16 października 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin upłynął w dniu 16 listopada 2015 r. Tymczasem skarga została przesłana przez organ do Sądu dopiero przy piśmie z dnia 29 marca 2016 r. (data nadania 31 marca 2016 r.). Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Wskazać należy, że wykonanie obowiązku przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie uzasadnia odstąpienia od jej wymierzenia, gdyż stanowi ona w takim stanie faktycznym sankcję za niezastosowania się organu do obowiązku nałożonego na niego przez przywoływaną ustawę oraz naruszenie konstytucyjnego prawa strony do rozpatrzenia zainicjowanej przez nią sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi z dnia 6 października 2015 r., nie przekazał określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. dokumentów w terminie. Uczynił to dopiero w dniu 31 marca 2016 r. Skarga ta została zarejestrowana w dniu 5 kwietnia 2016 r., pod sygn. akt I SAB/Wa 310/16. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny i prewencyjny. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 400 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, z drugiej zaś strony uwzględnił termin jaki upłynął od momentu złożenia skargi do jej przekazania do Sądu - czteromiesięczny. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest zatem adekwatna do zachowania organu w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.