I SO/Wa 58/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-09-12

Skład orzekający: Daniela Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronie przysługuje prawo pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w przypadku oczywistej bezzasadności skargi, w szczególności gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, którego działalność nie podlega kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi. Skarga na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka jest oczywiste niedopuszczalna, ponieważ działalność Rzecznika nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Oczywista niedopuszczalność skargi oznacza jej oczywistą bezzasadność, co skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
W. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek był związany z zamiarem wniesienia skargi na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w sprawie niewypłacenia bliżej nieokreślonych świadczeń. Sąd uznał skargę za oczywiste niedopuszczalną i bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania W. B. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia odmówić przyznania W. B. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W. B. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, wskazując na zamiar wniesienia skargi na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie "niewypłacenia" bliżej nieokreślonych świadczeń o wartości [...] złotych . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 247 powołanej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został on złożony w związku z zamiarem wniesienia przez W. B. skargi na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka. Sąd zauważa, iż działalność Rzecznika Praw Dziecka nie podlega kognicji sądów administracyjnych, których kontrola działalności administracji publicznej zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Rzecznik Praw Dziecka ustanowiony ustawą z dnia 6 stycznia 2000 r. (Dz.U. nr 6 poz. 69) powołany został do kontroli przestrzegania prawa wobec dzieci . Zakres działań jaki może podejmować w ramach swoich kompetencji Rzecznik Praw Dziecka ograniczony jest do możliwości zwracania się do organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji o złożenie wyjaśnień i udzielenie niezbędnych informacji, a także o udostępnienie akt i dokumentów, w tym zawierających dane osobowe, oraz zwracania się do właściwych organów, w tym Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji lub instytucji o podjęcie na rzecz dziecka działań z zakresu ich kompetencji (art. 10 ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka). Działania powyższe nie są rozstrzygnięciami spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 -3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie są też innymi czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tejże ustawy. Powyższe oznacza, iż skarga na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka jest w sposób oczywisty niedopuszczalna, zaś oczywista niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, oznacza także oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co z kolei powoduje, że skarżącej nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2004 r. sygn. OZ 377/04). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak wyżej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło