I SO/Wa 63/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy K. w przedmiocie wymierzenie grzywny Komisji Majątkowej w W. za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia zawiesić postępowanie sądowe. W dniu 4 września 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Gminy K. na orzeczenie Komisji Majątkowej w W. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie przyznania własności nieruchomości zamiennych (sprawa o sygn. akt I SA/Wa 65/07). Z uwagi na fakt, że Komisja Majątkowa w W. nie nadesłała do Sądu oryginału skargi wraz z odpowiedzią na skargę i całością akt administracyjnych sprawy, wezwano organ do wykonania ciążącego na nim obowiązku. W dniu 17 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek Gminy K. o wymierzenie grzywny Komisji Majątkowej w W. w związku z niedopełnieniem przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nieprzekazanie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na powyższy wniosek Komisja Majątkowa w W. podniosła, że jest autonomicznym, niemieszczącym się w systemie organów administracji publicznej, ciałem o charakterze arbitrażowym, niewykonującym zadań z zakresu administracji publicznej, powołanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.). Zarówno status ustrojowy Komisji, jak i charakter postępowania regulacyjnego prowadzonego przed Komisją Majątkową pozwalają na stwierdzenie, że Komisja ta nie może być uważana za organ administracji publicznej, a postępowanie regulacyjne nie może być kwalifikowane jako postępowanie administracyjne, w związku z czym prowadzone przez tą komisję postępowania nie mogą być kontrolowane przez sąd administracyjny. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 65/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę Gminy Miejskiej K. na orzeczenie Komisji Majątkowej w W. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. sprawę I SA/Wa 65/07 przekazano do NSA celem rozpoznania skargi kasacyjnej Gminy K. W sprawie nie zapadło jeszcze orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dodatkowo postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. sygn. akt II OPS 1/08, NSA zawiesił postępowanie w sprawie, w związku z wnioskiem z dnia 22 stycznia 2009 r. grupy posłów na Sejm RP VI kadencji do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP oraz Europejską Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przepisów art. 61, art. 62, art. 63 ust. 8 i 9 oraz art. 70a ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała okoliczność uzasadniająca fakultatywne zawieszenie postępowania z urzędu. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 65/07. Ocena zgodności rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r. będzie miała niewątpliwie wpływ na wynik niniejszej sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.