I SO/Wa 7/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. S. o wymierzenie grzywny Prezydentowi m. st. Warszawy za nieprzekazanie skargi. postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 8 lutego 2026 M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi m. st. Warszawy za nieprzekazanie skargi z dnia 16 grudnia 2025r. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2026 r. Sąd przekazał Prezydentowi m. st. Warszawy odpis przedmiotowego wniosku o wymierzenie organowi grzywny, zobowiązując jednocześnie organ do zajęcia, w terminie 7 dni, stanowiska. Odpowiadając na wniosek organ wskazał, że skarga wraz z odpowiedzią organu została przesłana przy piśmie z dnia 13 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie zaś z treścią art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy (tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter mieszany dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy. Zauważyć przy tym trzeba, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 powołanej ustawy wyraźnie stanowi, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że w określonych sytuacjach sąd może odstąpić od jej wymierzenia. Rozstrzygając zaś w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił. W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu - wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi m. st. Warszawy nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że z analizy akt sprawy o sygnaturze akt I SA/Wa 428/26 wynika, że M. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 16 grudnia 2025r., na pismo Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 19 listopada 2025r., nr UD-XVII-WBK-KR.3162.187.2025.SCH(4.SCH) w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty przekształceniowej. Odpowiedź na przedmiotową skargę wraz ze skargą wpłynęła natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 marca 2025r. (data prezentaty). Nie ulega zatem wątpliwości, że Prezydent m. st. Warszawy wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym podstawowy cel – przekazanie dokumentów do Sądu został zrealizowany. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny jest nieuzasadnione. Jak wyżej wskazano przepis art. 55 § 1 powołanej ustawy ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia określonego obowiązku procesowego i stanowi gwarancję procesową nadania sprawie biegu. Skoro zatem Prezydent m. st. Warszawy wypełnił obowiązek określony w art. 54 § 2 ustawy, brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 55 § 1 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.