I SO/Wa 8/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-02-13

Skład orzekający: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za bezczynność powinien zostać umorzony, jeśli organ pomimo uchybienia terminu, ostatecznie przekazał sprawę sądowi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę przed merytorycznym rozstrzygnięciem sądu?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za bezczynność staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdy organ, pomimo uchybienia ustawowego terminu, ostatecznie wykonał swój obowiązek procesowy (przekazał sprawę sądowi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę) przed merytorycznym rozstrzygnięciem sądu w kwestii grzywny. Dzieje się tak na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymierzenie Naczelnej Izbie Lekarskiej grzywny z uwagi na jej bezczynność w przekazaniu sądowi skargi skarżącego na tę bezczynność. Naczelna Izba Lekarska ostatecznie przekazała sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po upływie ustawowego terminu, ale przed wydaniem przez sąd postanowienia w przedmiocie grzywny.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wymierzenie organowi Naczelnej Izby Lekarskiej grzywny w związku z nieprzekazaniem Sądowi w obowiązującym terminie skargi na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny. K.K. wnioskiem z dnia 6 stycznia 2006 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpił o wymierzenie organowi Naczelnej Izby Lekarskiej grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że Naczelna Izba Lekarska nie przekazała do Sądu jego skargi wniesionej za pośrednictwem organu w dniu 24 października 2004 r. na bezczynność tej Rady. W dniu 30 stycznia 2006 r. wpłynęła do Sądu nadesłana przez Naczelną Izbę Lekarską skarga K.K. (datowana 24 października 2005 r.) na bezczynność tej Rady w przedmiocie wszczęcia postępowania wyjaśniającego w sprawie nieprawidłowego postępowania wymienionych w skardze lekarzy na prośbę o pomoc z związku z zatruciami spowodowanymi działalnością pralni chemicznej znajdującej się pod mieszkaniem skarżącego. Wraz ze skargą Naczelna Izba Lekarska przekazał akta sprawy i odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 tego art., stało się bezprzedmiotowe. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie tego obowiązku, chociażby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie merytorycznie – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, co skutkuje umorzeniem tego postępowania Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło