I SO/Wa 81/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi postanawia 1. wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych; 2. zasądzić od Prezydenta W. solidarnie na rzecz wnioskodawców [...] kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. [...] złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi z dnia [...] sierpnia 2016 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarga dotyczyła bezczynności Prezydenta m[...] w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], hip. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że postępowanie w sprawie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość znajduje się na etapie uzupełnienia zgromadzonej dotychczas dokumentacji niezbędnej do ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016, poz. 2147 ze zm.). Wyjaśnił, że istotnym w sprawie pozostaje również fakt, iż opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane między innymi bardzo dużą ilością wpływającej do tutejszego Biura Spraw Dekretowych korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku tych postępowań nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent [...] nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], hip. nr [...], wpłynęła do organu w dniu 23 sierpnia 2016 r. Sądowi została ona przekazana w dniu 14 września 2017 r. (data stempla biura podawczego). Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt I SO/Wa 1525/16 tutejszy Sąd wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 1.000 zł za nieprzekazanie przedmiotowej skargi w terminie. W ocenie Sądu, użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Z akt sprawy wynika, że organ wykonał obowiązek ustawowy, lecz akta sprawy przekazał z rocznym opóźnieniem, usprawiedliwiając to opóźnienie dużą ilością korespondencji wpływającej do niego oraz złożonym charakterem postępowania. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał wniosek [...] za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w kwocie 2.000 zł. Sąd wziął pod uwagę, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek, jednak ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu pomimo, że był już ukarany grzywną. Jednakże nie przekazał bezzwłocznie skargi po otrzymaniu postanowienia o ukaraniu. Sąd uwzględnił także fakt wpływu do organu dużej ilości korespondencji. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do nieterminowego wypełnienia ciążącego na organie obowiązku przekazania akt sprawy. Z tego też względu, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.