I SO/Wa 889/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-01

Skład orzekający: Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego powinien zostać oddalony, jeśli organ wyjaśnił przyczyny niedotrzymania terminu, a skarżący nadużywa prawa procesowego poprzez składanie licznych bezzasadnych wniosków?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego podlega oddaleniu, gdy organ wyjaśnił przyczyny niedotrzymania terminu, a skarżący nadużywa prawa procesowego poprzez składanie licznych bezzasadnych wniosków. Sąd ma swobodę w orzekaniu o grzywnie, a nadużycie prawa procesowego przez stronę może stanowić podstawę do oddalenia wniosku.
Stan faktyczny
P. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie wniosku, wskazując na brak załączników do emaila zawierającego skargę. Sąd oddalił wniosek, uznając, że skarżący nadużywa prawa procesowego poprzez składanie licznych bezzasadnych wniosków, a organ wyjaśnił przyczyny niedotrzymania terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić wniosek. P. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego orzeczeniem nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Odpowiadając na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie wniosku, ewentualnie jego oddalenie. Organ wskazał, że skarżący nie złożył skargi, bowiem do Kolegium wpłynął email, a w jego temacie jest mowa o skardze. Kolegium nie posiada jednak załączników do wspomnianego emaila. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości, określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że P. S. nadesłał do Kolegium emaila w dniu 28 kwietnia 2015 r. (data prezentaty organu), który – jak wynika z jego treści - zawierał kilkanaście załączników w postaci plików, w tym plik "skarga bezczynność-[...]-wznowienie.docx". Jednak zgodnie z wyjaśnieniami organu Kolegium nie dysponuje wskazanymi w treści emaila załącznikami. Przy czym powyższy email został przekazany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 5 sierpnia 2016 r.. W tych okolicznościach sprawy Sąd stanął na stanowisku, że przedmiotowy wniosek należy oddalić. Sąd podzielił bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazane w licznych orzeczeniach, w tym w postanowieniu z dnia 25 listopada 2016 r., wydanym na skutek zażalenia wnioskodawcy w sprawie I OZ1383/16, w przedmiocie ukarania organu grzywną za nieprzekazanie skargi, że w doktrynie przyjmuje się, iż nadużycie praw procesowych stanowi samoistną instytucję prawa procesowego (por. Piotr Przybysz, Nadużycie prawa w prawie administracyjnym, (w:) H. Izdebski, A. Stępkowski, Nadużycie prawa, Warszawa 2003). Do nadużycia prawa dochodzi w sytuacjach, gdy strona podejmuje prawnie dozwolone działania dla celów innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to powinno być wykonywane zgodnie z celem, ze względu na który zostało przyznane. W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi - nie może zasługiwać na ochronę (por. Marcin Warchoł, Pojęcie nadużycia prawa w procesie karnym; Prokuratura i prawo, nr 11/2007). W ocenie Sądu tak samo właśnie należy ocenić działania P. S., który inicjuje szereg postępowań sądowych w celu innym, niż ochrona swoich praw. Stanowisko takie znajduje aprobatę nie tylko w doktrynie oraz orzecznictwie sądów polskich, ale także akceptowane jest przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, który wielokrotnie zwracał uwagę, że określone działania strony w procesie można uznać za nadużycie prawa do sądu. Podkreślenia wymaga, że ocena działań stron postępowania sądowoadministracyjnego pod kątem nadużycia prawa wymaga każdorazowo wnikliwej analizy, tak by mieć pewność, że rzeczywiste prawo do sądu nie doznało żadnego uszczerbku. Dokonując tej oceny stwierdzić należy, że skarżący złożył ponad tysiąc wniosków o wymierzenie organowi grzywny i pomimo ocen prawnych wyrażanych we wcześniejszych postanowieniach, wydanych w sprawach z tych wniosków, zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący ponawia swoje bezzasadne wnioski i zarzuty zażaleniowe (stosując metodę kopiuj-wklej) i nie przyjmuje do wiadomości wyrażanych przez sądy administracyjne ocen takiego działania. Natomiast niniejsza sprawa dotyczy wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją z 2014 r., uchylającą w całości decyzję o przyznaniu zasiłku z pomocy społecznej, przy czym w stosunku do tego orzeczenia - co jest sądowi wiadome z urzędu – P. S. złożył skargę do Sądu, złożył także wnioski o: stwierdzenie nieważności tej decyzji, ponowne rozpoznanie sprawy, udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy, wyłączenie wybranych członków Kolegium i o uzupełnienie pouczenia. Ponadto za oddaleniem wniosku przemawia także to, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie organ wyjaśnił powody nienadesłania skargi. Sąd wziął także pod uwagę, iż skarżący nie nadesłał skarg za pośrednictwem platformy e-puap, z której korzysta, musiał się zatem liczyć z ewentualną możliwością utraty danych i to niezależnie od przyczyn tej straty. Przy czym takie działanie skarżącego nie może powodować ukarania Kolegium grzywną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło