II SA 1111/00

PostanowienieWSA w Warszawie2004-08-19

Skład orzekający: Sędzia NSA A. Kuba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku zawieszenia postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny przed dniem 1 stycznia 2004 r., a następnie przekazania sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sąd ten powinien umorzyć postępowanie, jeśli strona nie złożyła wniosku o jego podjęcie w terminie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie, ponieważ pomimo upływu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny, strona skarżąca nie złożyła wniosku o jego podjęcie. Zgodnie z przepisami wprowadzającymi Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. miały być rozpoznawane przez WSA, a brak wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 130 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi "R." sp. z o.o. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2000r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 maja 2001r. zawiesił postępowanie w tej sprawie. Po przekazaniu sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a mimo upływu trzech lat od postanowienia o zawieszeniu, strona nie złożyła wniosku o jego podjęcie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA A. Kuba po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "R." sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2000r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 23 maja 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 kpc w związku z art. 59 i art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwie sądy wojewódzkie administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Pomimo upływu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie został zgłoszony wniosek o jego podjęcie. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 130 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w sprawie umorzył.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło