II SA 1132/03

WyrokWSA w Warszawie2004-06-23

Skład orzekający: Magdalena Bosakirska, Ewa Frąckiewicz, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Urzędu Patentowego RP odmawiająca udzielenia patentu na wynalazek, wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności poprzez brak ustosunkowania się do nowych wersji opisu i zastrzeżeń patentowych oraz niewłaściwe uzasadnienie, podlega uchyleniu?
Ratio decidendi
Decyzja Urzędu Patentowego RP Izby Odwoławczej z dnia 23 lutego 2003 roku została uchylona z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 10 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. Urząd Patentowy nie odniósł się do nowych wersji opisu i zastrzeżeń patentowych złożonych przez zgłaszającego, a uzasadnienie decyzji było skrótowe i nie spełniało wymogów ustawowych, co uniemożliwiło prawidłową kontrolę sądową.
Stan faktyczny
Spółka C. LTD z Kanady złożyła w Urzędzie Patentowym RP wniosek o udzielenie patentu na wynalazek dotyczący hydrometalurgicznej ekstrakcji miedzi. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia patentu, uznając wynalazek za oczywisty w świetle stanu techniki. Po odwołaniu zgłaszającego, Izba Odwoławcza utrzymała decyzję w mocy. Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i brak merytorycznego uzasadnienia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP Izby Odwoławczej z dnia 23 lutego 2003 roku oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 23 września 2000 roku i zasądził od Urzędu Patentowego RP na rzecz C. Ltd w Kanadzie kwotę 700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska, Sędziowie WSA Ewa Frąckiewicz – spr., Asesor WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2004 roku sprawy ze skargi C. LTD V., CANADA na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2003 roku nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz C. Ltd w Kanadzie kwotę 700 (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] stycznia 1997 roku do Urzędu Patentowego RP wpłynęło nadane w dniu [...] grudnia 1996 roku podanie o udzielenie patentu na wynalazek pt. "Hydrometalurgiczna ekstrakcja metalu wspomagana chlorkiem". Podmiotem zgłaszającym projekt wynalazku była spółka C. LTD z siedzibą w V., Kanada. Zgłoszenie zostało zarejestrowane za nr [...]. Do podania zostało dołączone oświadczenie zgłaszającego o korzystaniu z pierwszeństwa od [...] czerwca 1995 roku, jak również informacje o numerze międzynarodowego zgłoszenia – [...] i o dacie tego zgłoszenia – [...] stycznia 1996 roku, opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe, rysunki, skrót opisu, poprawione strony opisu, poprawione zastrzeżenia patentowe i oświadczenie zgłaszającego o prawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa. Postanowieniem z dnia [...] listopada 1999 roku Urząd Patentowy RP na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości (tekst jednolity Dz.U. nr 26, poz. 117 z 1993r.) wezwał zgłaszającą spółkę do nadesłania w zakreślonym terminie nowoopracowanych zastrzeżeń patentowych oraz opisu projektu z uwagi na fakt, iż obecna wersja redakcyjna opisu i zastrzeżeń patentowych zredagowana jest niezrozumiale i nie pozwala na przeprowadzenie badań merytorycznych zgłoszenia oraz wezwał do usunięcia innych sprecyzowanych w postanowieniu usterek formalnych i merytorycznych. W dniu [...] stycznia 2000 roku zgłaszający wynalazek złożył przeredagowany opis i zastrzeżenia patentowe z prośbą o zastąpienie nimi dotychczasowych. Rysunki do wynalazku pozostały bez zmian. Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2000 roku Urząd Patentowy RP działając na podstawie § 35 ust. 2 i 3 zarządzenia Prezesa Urzędu Patentowego RP z dnia 23 marca 1993 roku w sprawie ochrony wynalazków i wzorów użytkowych (M.P. z dnia 13 kwietnia 1993 roku nr 18, poz. 179) w związku z art. 38 ust. 5 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości (tekst jednolity Dz.U. nr 26, poz. 117 z 1993 roku) zawiadomił zgłaszającego projekt wynalazku, że przedłożony projekt nie nadaje się do opatentowania, ponieważ wynika jako rozwiązanie oczywiste ze znanego stanu techniki ( art. 10 ustawy o wynalazczości). Z opisu patentowego USA nr [...] oraz kanadyjskiego nr [...] (opublikowanego dnia [...] grudnia 1994 roku i stanowiącego stan techniki dla zgłoszenia) znany jest sposób ekstrakcji miedzi z siarczkowych rud, w którym stosuje się ciśnieniowe utlenianie rudy lub koncentratu miedzi z dodatkiem kwaśnego roztworu chlorków oraz jednoczesnym dodatkiem jonów siarczanowych. Jako źródło jonów siarczanowych twórcy rozwiązania stosują korzystnie kwas siarkowy. Po utlenieniu ciśnieniowym z otrzymanego filtratu wydziela się siarczan miedzi i następnie odzyskuje się miedź. Odmianą w/w sposobu jest prowadzenie procesu ekstrakcji rozpuszczalnikowej przed końcowym wydzieleniem metalu. Z powyższego, zdaniem Urzędu Patentowego RP, wynika że zastosowane przez zgłaszającego w procesie substancje są typowe dla ekstrakcji miedzi z rud lub koncentratów. Również inne stosowane środki techniczne (parametry) są zdaniem Departamentu typowe i znane ze stanu techniki, jaki stanowią w/w opisy patentowe oraz opisy USA nr [...] i [...]. Przedstawiając powyższe zarzuty, Urząd Patentowy RP wezwał zgłaszającego do ustosunkowania się do zarzutów w zakreślonym terminie. W odpowiedzi na powyższe, zgłaszająca spółka złożyła pismo z dnia [...] maja 2000 roku wraz z poprawionymi zastrzeżeniami patentowymi. Podniosła, że przeciwstawione przez Urząd Patentowy RP opisy patentowe były również cytowane w Międzynarodowym Raporcie z Badań. Rozwiązanie zastrzegane w zastrzeżeniu 3 zgłoszenia PTC uznano zarówno za nowe jak i posiadające poziom wynalazczy, ponieważ cechy rozwiązania zdefiniowane w tym zastrzeżeniu nie były ujawnione ani sugerowane w przeciwstawionych opisach patentowych. Sposób według obecnego zastrzeżenia 1 obejmuje sposób zastrzegany w zastrzeżeniach 1 oraz 3 pierwotnej wersji. Cechy sposobu wynikające ze stanu techniki są przedstawione w części nieznamiennej zastrzeżenia. W obecnej redakcji zastrzeżeń do stanu techniki włączono również recyrkulację roztworu otrzymanego w wyniku utleniania ciśnieniowego i rozdziału ciecz/ciało stałe. Cechą znamienną rozwiązania jest utrzymywanie w zawracanym roztworze stężenia miedzi na stałym poziomie przez poddawanie roztworu ekstrakcji rozpuszczalnikiem przed jego zawróceniem. Należy podkreślić, że jest to cecha istotna, nie wynikająca w sposób oczywisty ze stanu techniki. Ważne jest tu nie tyle odzyskiwanie miedzi podczas wymienionej ekstrakcji, ale kontrolowanie stężenia miedzi w zawracanym filtracie. Ta kontrola jest możliwa dzięki zastosowaniu ekstrakcji rozpuszczalnikiem, która jak widać spełnia dwojaką rolę. Na stronie [...] opisu, wiersze [...], stwierdza się, że roztwór [...] doprowadzany do etapu [...] utleniania ciśnieniowego zwykle zawiera około [...] g/l Cu. Stężenie w zawracanym strumieniu jest utrzymywane w tym zakresie, który jest jedynie zakresem przykładowym. Takie postępowanie zapobiega stratom miedzi podczas recyrkulacji, więc jest to istotna cecha rozwiązania. Ponieważ zastrzeżenie 1 w obecnej redakcji opisuje sposób obejmujący cechy zastrzegane w zastrzeżeniu 3 pierwotnej wersji, Zgłaszający uważa, że posiada ono zdolność patentową. Żadne z przeciwstawionych rozwiązań nie ujawnia, ani nie sugeruje kontroli stężenia miedzi w recykulowanym strumieniu za pomocą ekstrakcji rozpuszczalnikowej. Ponieważ zastrzeżenia [...] są zastrzeżeniami zależnymi od zastrzeżenia 1, również posiadają zdolność patentową. Przedstawiając powyższe zgłaszająca Spółka wniosła o rozpatrzenie zgłoszonego przez nią projektu wynalazku. Decyzją z dnia [...] września 2000 roku Urząd Patentowy RP na podstawie art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości (tekst jednolity Dz.U. nr 26, poz. 117 z 1993r.) odmówił udzielenia patentu na wynalazek pt. "Sposób ekstrakcji miedzi z rudy siarczkowej lub koncentratu miedzi". Taki bowiem tytuł otrzymał ostatecznie zgłoszony projekt w trakcie toczącego się postępowania. W uzasadnieniu Urząd Patentowy RP powołał się na argumenty zawarte w zawiadomieniu z dnia [...] lutego 2000 roku. Poza tym podał, że pismo zgłaszającego z dnia [...] maja 2000 roku oraz załączona nowa redakcja zastrzeżeń patentowych nie zmieniły stanowiska Urzędu. W nowej redakcji zastrzeżenia patentowego niezależnego Zgłaszający ubiegał się o ochronę patentową na sposób ekstrakcji miedzi charakteryzujący się prowadzeniem procesu ekstrakcji rozpuszczalnikiem przed zawróceniem kwaśnego rafinatu (będącego produktem reakcji) do utleniania ciśnieniowego. W/w cechy są jedynymi cechami technicznymi charakteryzującymi sposób postępowania. Pozostałe informacje; "utrzymuje się określone z góry stężenie miedzi" oraz "otrzymując roztwór miedzi i kwaśny rafinat" opisują uzyskane efekty, nie podają natomiast w jaki sposób realizowane są te procesy. Opisy uzyskanych efektów nie podlegają opatentowaniu. Ponieważ z w/w kanadyjskiego opisu patentowego znany jest sposób ekstrakcji miedzi, w którym stosuje się wydzielanie miedzi rozpuszczalnikiem przed zawróceniem do utleniania ciśnieniowego, rozwiązanie według projektu wynika zdaniem Departamentu jako oczywiste z w/w stanu techniki. Z w/w opisu kanadyjskiego znane jest zawracanie filtratów, uzyskanych z różnych etapów procesu (w tym także bezpośrednio po utlenianiu ciśnieniowym -patrz na wykresie recykling filtratu przez wieżę chłodzącą [...] do ciśnieniowego utleniania [...]). Jak podają Twórcy w/w opisu patentowego (patrz. str. [...] w. [...]) roztwory zawracane stanowią około [...] % roztworu ługowanego w etapie utleniania ciśnieniowego. Jednocześnie głównym celem stosowania recyklingu jest zapewnienie odpowiedniego stężenia kwasu (kwas siarkowy, jony siarczanowe) do etapu utleniania ciśnieniowego (patrz str. [...] w. [...] opisu). Twórcy w/w rozwiązania stwierdzają, że w/w problem można rozwiązać przez ekstrakcję miedzi kwasem siarkowym (patrz przykład wykonania str. [...] w. [...]). Z porównania postępowania znanego z w/w opisu patentowego oraz rozwiązania według projektu wynika, że zastosowano identyczne środki techniczne (ekstrakcję miedzi analogicznymi w obydwu porównywanych rozwiązaniach rozpuszczalnikami). Cel stosowania tego postępowania w obydwu wypadkach jest analogiczny. Zdaniem Departamentu, skoro w porównywanych rozwiązaniach zastosowano te same środki techniczne (oprócz znanych parametrów procesu również ekstrakcję zawracanego filtratu z zastosowaniem identycznych rozpuszczalników) to uzyskane efekty będą również porównywalne. Tak więc uzyskiwany w rozwiązaniu według projektu efekt, jakim jest utrzymywanie określonego stężenia miedzi w roztworze zawracanym do utleniania ciśnieniowego, jest oczekiwany i możliwy do przewidzenia Od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2000 roku zgłaszający wynalazek odwołał się do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, wnosząc o jej uchylenie. W obszernym odwołaniu spółka wskazywała na to, że zarzut nieoczywistości wynalazku jest chybiony. Na poparcie powyższego przedstawiła omówienie rozwiązania według wynalazku na tle przedstawionych publikacji. Zastrzeżenie 1 przedmiotowego wynalazku dotyczy procesu ekstrakcji miedzi obejmującego etap utleniania ciśnieniowego w temperaturze od około [...]°C do około [...]°C, w obecności kwaśnego roztworu zawierającego jony halogenkowe, prowadzącego do otrzymania roztworu po utlenieniu zawierającego miedź, następnie zawracanego do etapu ługowania ciśnieniowego, charakteryzującego się tym, że stężenie miedzi w zawracanym roztworze jest utrzymywane na zadanym poziomie poprzez poddawanie tego roztworu rozpuszczalnikowej ekstrakcji miedzi. Patent U.S. [...] ujawnia sposób hydrometalurgicznego odzysku metali z materiałów siarczkowych zawierających miedź, który obejmuje etap ługowania prowadzonego w temperaturze poniżej punktu wrzenia pod stosowanym ciśnieniem, korzystnie w temperaturze od [...]°C do [...]°C (patrz od szpalty [...] wiersz [...] do szpalty [...], wiersz [...]) oraz pod ciśnieniem nie przekraczającym [...] psi (patrz szpalta [...], wiersze [...] do [...]). Sposób według wynalazku różni się od przeciwstawionego rozwiązania tym, że ługowanie prowadzone jest w znacznie wyższej temperaturze i ciśnieniu, tj. w temperaturze od [...]°C do [...]°C i pod ciśnieniem około [...] psi. Wyższa temperatura i ciśnienie stanowią podstawową i istotną różnicę pomiędzy sposobem według zastrzeżenia 1, a przeciwstawionym rozwiązaniem. Należy zauważyć, że chemia tych dwóch procesów jest różna. W procesie przeprowadzanym sposobem według zastrzeżenia 1, żelazo wytrącane jest jako hematyt (Fe2O3), tak jak jest to przedstawione w równaniu reakcji (2) w opisie wynalazku. Hematyt tworzy się wyłącznie w wyższej temperaturze stosowanej w sposobie według wynalazku. W procesie ujawnionym w przeciwstawionym opisie patentowym U.S. [...] żelazo występuje w formie Fe(OH)3/FeO(OH) (getytu) jak to wynika z figur [...] i [...] odnoszących się do obróbki koncentratów miedzi. Zgłaszający uważa, że nie można porównywać dwóch procesów, których chemia różni się w tak istotny sposób, a podobieństwo przeciwstawionego rozwiązania do rozwiązania według wynalazku jest jedynie powierzchowne. Urząd Patentowy RP stwierdził, że Zgłaszający ubiega się o ochronę patentową na sposób ekstrakcji miedzi charakteryzujący się prowadzeniem procesu ekstrakcji rozpuszczalnikiem przed zawróceniem kwaśnego rafinatu (będącego produktem reakcji) do utleniania ciśnieniowego. Stwierdził również, że wymienione cechy są jedynymi cechami technicznymi charakteryzującymi sposób postępowania, zaś sformułowania "utrzymuje się określone z góry stężenie miedzi" oraz "otrzymując roztwór miedzi i kwaśny rafinat" opisują uzyskane efekty oraz, że nie jest podane w jaki sposób realizowane są te procesy. Zgłaszający nie zgodził się z tymi stwierdzeniami. Z redakcji części znamiennej zastrzeżenia niezależnego jasno wynika, że wykonywaną czynnością jest utrzymywanie stężenia miedzi na zadanym poziomie, zaś środkiem technicznym za pomocą którego ta czynność jest realizowana jest ekstrakcja rozpuszczalnikowa. Ekstrakcja rozpuszczalnikowa jako taka nie jest istotą wynalazku. Istotą wynalazku jest utrzymywanie zadanego stężenia miedzi, zaś sposób przeprowadzania ekstrakcji jest zdeterminowany właśnie zadanym stężeniem miedzi. Jest to cecha wynalazku odróżniająca go od stanu techniki i między innymi od przeciwstawionego opisu patentowego U.S. [...]. W przeciwstawionym rozwiązaniu przy pomocy ekstrakcji rozpuszczalnikowej odzyskuje się miedź z ługu macierzystego i sposób przeprowadzania ekstrakcji jest zdeterminowany odzyskiem miedzi (patrz szpalta [...], wiersze [...] i [...]). Zgodnie z przeciwstawionym rozwiązaniem do etapu ługowania zawracany jest "strumień zubożony w miedź" (patrz szpalta [...], wiersze [...]). Przeciwstawione rozwiązanie nie ujawnia ani nie sugeruje kontroli stężenia miedzi w zawracanym strumieniu. Odnośnie zaś sformułowania "otrzymując roztwór miedzi i kwaśny rafinat" jest ono dookreśleniem wyrażenia "ekstrahując miedź rozpuszczalnikiem" informującym o produktach ekstrakcji i umożliwiającym stosowanie terminu "kwaśny rafinat" w zastrzeżeniach zależnych. Niezależnie od zastrzeżenia 1, wykazującego zdaniem Zgłaszającego zdolność patentową zgodnie z argumentacją przytoczoną powyżej, należy zwrócić uwagę, że w zastrzeżeniu 3 również przedstawiono cechę dotychczas nieznaną w stanie techniki. W zastrzeżeniu tym podano, że co najmniej część zawracanego rafinatu poddawana jest częściowej neutralizacji. Cecha ta nie jest ujawniona ani sugerowana w przeciwstawionym opisie patentowym U.S. [...]. W zastrzeżeniu 5 również przedstawiono cechę nową i nie wynikającą ze stanu techniki. Podano, że regulacja stężenia miedzi w zawracanym rafinacie odbywa się przez kontrolę stężenia jonów wodorowych uzyskiwaną przez częściową neutralizację roztworu. W zastrzeżeniu 12 podano, że stężenie jonów halogenkowych w etapie ługowania ciśnieniowego wynosi [...] g/l, co również odróżnia rozwiązanie według wynalazku od przeciwstawionego opisu patentowego U.S. [...]. W przeciwstawionym rozwiązaniu stężenie jonów halogenkowych podczas ługowania koncentratu miedzi jest dużo wyższe, tj. [...] g/l (patrz szpalta [...], wiersze [...]). W przeciwstawionym opisie podano również, że stężenie jonów halogenkowych może być niskie i wynosić nawet [...] g/l, lecz jedynie w przypadku specyficznych koncentratów zawierających kompleksy miedź-ołów-cynk, co jest wartością wciąż wyższą niż wartość zgodna z zastrzeżeniem 12. Urząd Patentowy RP stwierdził, że jako źródło jonów siarczanowych twórcy przeciwstawionego rozwiązania stosują korzystnie kwas siarkowy. Jednak w cytowanym opisie podaje się, że stężenie jonów siarczanowych jest związane ze stężeniem jonów halogenkowych i w zależności od wyjściowego materiału uzyskuje się różne ich proporcje, jednak zawsze przy wyższym stężeniu jonów halogenkowych niż w przedmiotowym wynalazku. Zastrzeżenie 15, odnoszące się do koncentratów zawierających także metale szlachetne, również odróżnia wynalazek od stanu techniki. Zawiera ono etapy usuwania siarki pierwiastkowej ze stałej pozostałości otrzymanej po etapie ciśnieniowego ługowania. Otrzymana stała pozostałość poddawana jest ługowaniu utleniającemu, mającemu na celu utlenienie siarki pierwiastkowej i minerałów siarczkowych. Następnie pozostałość może być poddana ekstrakcji w celu odzysku metali szlachetnych. Etapy te nie zostały ujawnione w przeciwstawionych rozwiązaniach. Urząd Patentowy RP przeciwstawił ponadto przedmiotowemu rozwiązaniu zgłoszenie kanadyjskie nr [...] twierdząc, że ujawnia ono sposób ekstrakcji miedzi, w którym stosuje się odzysk miedzi przez ekstrakcję rozpuszczalnikową przed zawracaniem do etapu ciśnieniowego utleniania. Jednakże w przeciwstawionym opisie znajduje się jedynie wzmianka dotycząca zawracania roztworu z ługowania ciśnieniowego. Roztwór zawracany do etapu utleniania ciśnieniowego nie jest poddawany rozpuszczalnikowej ekstrakcji miedzi, tak jak jest to przedstawione na rysunku i w opisie cytowanego zgłoszenia. Sposób ujawniony w przeciwstawionej publikacji różni się od sposobu według przedmiotowego wynalazku tym, że odzyskiwana miedź nie znajduje się w roztworze, lecz jest obecna w materiale stałym (w postaci nierozpuszczalnej zasadowej soli miedzi). Materiał stały następnie jest poddawany drugiemu etapowi ługowania (pod ciśnieniem atmosferycznym i niższej temperaturze wynoszącej [...]°C, bez obecności jonów halogenkowych) w wyniku którego otrzymuje się roztwór miedzi, poddawany następnie ekstrakcji rozpuszczalnikowej. Ten drugi etap ługowania nie jest etapem utleniania ciśnieniowego. Dwie kolejne publikacje cytowane przez Urząd Patentowy: Patenty U.S. [...] i [...] również, zdaniem Spółki, nie ujawniają poddawania ekstrakcji rozpuszczalnikowej zawracanego do etapu utleniania ciśnieniowego roztworu, tak jak w przypadku zgłoszenia kanadyjskiego nr [...]. Należy podkreślić, że żadna z przeciwstawionych publikacji nie ujawnia ani nie sugeruje utrzymywania stężenia miedzi w zawracanym rafinacie na zadanym poziomie, która to cecha stanowi istotę przedmiotowego wynalazku. Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza decyzją z dnia [...] lutego 2003 roku na podstawie art. 245 i art. 318 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2001r. Nr 49, poz. 508 z późn. zm.) zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2000 roku utrzymała w mocy. W krótkim uzasadnieniem do tej decyzji Izba Odwoławcza podała, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zapoznała się z kolejnymi wersjami opisu i zastrzeżeń oraz wyjaśnieniami zgłaszającego i argumentami w uzasadnieniu do decyzji odmownej. Po analizie tych dokumentów Izba stwierdziła, że rozwiązanie nie nadaje się do opatentowania z powodu jego oczywistości. Zdaniem Izby Odwoławczej, jak zgłaszający sam przyznał w uzasadnieniu odwołania, istota projektu sprowadza się do ustalenia w znanym procesie określonej wartości stężenia miedzi w roztworze. Ustalenie optymalnego parametru w znanym procesie nie stanowi wynalazku. Jest natomiast możliwością oczywiście wynikającą z doboru technologicznego. Na decyzję Urzędu Patentowego RP Izby Odwoławczej z dnia [...] lutego 2004 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła C. LTD V. [...] Kanada domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2000 roku, a także orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP Izby Odwoławczej niewłaściwe rozpoznanie sprawy oraz brak merytorycznego uzasadnienia. Powołując się na argumenty przytaczane w toku postępowania skarżąca spółka ponownie dowodziła, iż zgłoszony projekt nie wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki. Jego zdolność patentową uznało wiele Urzędów Patentowych, między innymi Europejski Urząd Patentowy udzielając na niniejsze zgłoszenie patent nr [...], w dowód czego spółka dołączyła tytułową stronę opisu i zastrzeżenia w języku angielskim. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przypisywania skarżącemu, iż przyznał jakoby istota wynalazku sprowadzała się wyłącznie do ustalenia wartości stężenia miedzi w roztworze, bowiem podstawą wynalazku jest wprowadzenie nowego środka technicznego jakim jest dodatkowa ekstrakcja rozpuszczalnikowa nie przewidziana ani nie sugerowana w stanie techniki, jak to już było podnoszone w uzasadnieniu odwołania od decyzji z dnia [...] września 2000 roku. Do tej kwestii, jak i pozostałych argumentów z odwołania, Urząd Patentowy RP nie ustosunkowała się w uzasadnieniem decyzji wydanej w II instancji. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza wniosła o jej oddalenie, powtarzając argumenty dotyczące braku nieoczywistości zgłoszonego rozwiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga C. LTD V. Kanada w zakresie podnoszącym zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2000 roku Urząd Patentowy RP naruszył przepisy procedury tj. art. 7, 10 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., do których odsyła art. 113 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości (jednolity tekst Dz.U. 93.26.117 z późn. zm.) oraz art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz.U. 2003 nr 119 poz. 1117). Po złożeniu przez zgłaszającą Spółkę pisma z dnia [...] maja 2000 roku i przeredagowanych zastrzeżeń patentowych, Urząd Patentowy RP nie odniósł się do nich, ani nie zawiadomił spółki, iż zamierza wydać decyzję w sprawie przez co naruszył art. 7 i 10 § 1 k.p.a. W myśl bowiem wyroku SN z 7 października 1981 roku IC PRN 10/81 OSNC 1982/2-3/42 "jeżeli w odpowiedzi na wypowiedzenie Urzędu Patentowego PRL zgłaszający składa nowa wersję opisu i zastrzeżeń patentowych, to Urząd ten zobowiązany jest ustosunkować się do nowej wersji opisu i zastrzeżeń patentowych jeszcze przed wydaniem decyzji merytorycznej, w toku postępowania wyjaśniającego". Powyższego uchybienia proceduralnego nie dostrzegła Izba Odwoławcza utrzymując w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2000 roku, dlatego też jej decyzję z dnia [...] lutego 2003 roku należy uznać jako wydaną z naruszeniem przepisów prawa. Niezależnie od powyższego, na co słusznie wskazuje skarżąca, uzasadnienie decyzji Izby Odwoławczej nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami postępowania administracyjnego. Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza nie ustosunkowała się do wszystkich argumentów podnoszonych przez skarżącą spółkę w odwołaniu od decyzji z dnia [...] września 2000 roku, przez co naruszyła art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji z dnia [...] lutego 2003 roku jest skrótowe i nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 k.p.a. Ponownie rozpatrując sprawę Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza ponownie oceni całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie stosując się do uwag zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Niezbędnym jest rozważenie przy wydaniu decyzji okoliczności, iż inne Urzędy Patentowe, w tym Europejski Urząd Patentowy uznały zdolność patentową zgłaszanego rozwiązania. W przypadku wydania decyzji odmownej konieczne jest dokładne uzasadnienie odmiennego stanowiska od innych urzędów patentowych w tym Europejskiego Urzędu Patentowego. Wskazane w uzasadnieniu wadliwości w postępowaniu Urzędu Patentowego RP skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2003 roku, albowiem sprawa nie została należycie wyjaśniona, zaś niedostateczne uzasadnienie decyzji uniemożliwia prawidłową jej kontrolę przez Sąd w postępowaniu wszczętym na skutek skargi złożonej przez zgłaszającego wynalazek. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 podpunkt c), art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł, jak w wyroku. Sąd nie zastosował art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem uchylona decyzja nie nadaje się do wykonania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło