II SA 1159/02
WyrokWSA w Warszawie2004-02-24
Skład orzekający: Grażyna Śliwińska, Stanisław Gronowski, A. Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy RP prawidłowo ocenił podobieństwo znaków towarowych FERROSAL i FERROSAN, uwzględniając sposób ich faktycznego używania na rynku, zamiast porównywać je w formie zgłoszenia i w odniesieniu do wszystkich towarów objętych rejestracją?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Urząd Patentowy RP błędnie zinterpretował i zastosował art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, opierając ocenę podobieństwa znaków towarowych na sposobie ich faktycznego używania na rynku i na odmiennych towarach, na które są nakładane. Prawidłowa ocena powinna uwzględniać porównanie znaków w formie zgłoszenia i w odniesieniu do wszystkich towarów objętych rejestracją, ponieważ sposób używania znaków może ulec zmianie, co może prowadzić do wprowadzenia w błąd odbiorców.Stan faktyczny
Firma F. (Dania) wniosła o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego FERROSAL na rzecz H. S.A. (Polska), twierdząc, że jest on podobny do jej wcześniejszego znaku FERROSAN, co może wprowadzać w błąd odbiorców. Urząd Patentowy RP oddalił wniosek, uznając znaki za wystarczająco zróżnicowane, biorąc pod uwagę sposób ich faktycznego używania. Firma F. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając błędną wykładnię i zastosowanie przepisów dotyczących podobieństwa znaków towarowych.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie NSA del Stanisław Gronowski, Asesor WSA A. Wieczorek (spr.), Protokolant Marta Siemiątkowska, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w S. (Dania) na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego F. z siedzibą w S. w Danii kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
1
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
UZASADNIENIE
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] po rozpoznaniu wniosku firmy F. z siedzibą w S. (Dania) - skarżąca przeciwko H. S.A. w W. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słownego FERROSAL na podstawie art.9 ust.l pkt 1 i art.29 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych - u.z.t. (Dz. U. Nr 5, poz.17 z późn. zmian.) wniosek oddalił.
Firma F. z siedzibą w S. (Dania) pismem z dnia [...] marca 2000r. wniosła o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego Nr [...] z pierwszeństwem od [...] listopada 1995r. Firma F. z siedzibą w S. Podnosiła, że jest uprawniona z rejestracji znaku towarowego FERROSAN [...] z pierwszeństwem od [...] kwietnia 1993r. Wskazano, że znak zarejestrowany z pierwszeństwem wcześniejszym na rzecz F. z siedzibą w S. podobnie jak znak zarejestrowany na rzecz H. S.A. w W. przeznaczany jest do oznaczania towarów w klasie 5: produkty farmaceutyczne, weterynaryjne, sanitarne oraz substancji dietetycznych do celów leczniczych. Wskazano, że znak zarejestrowany na rzecz Firmy F. z siedzibą w S. zasługuje na szczególną ochronę ze względu na to, że jest to tzw. znak mocny, bowiem słowny element znaku FERROSAN wchodzi w skład firmy F., pod którą wnioskodawca prowadzi działalność. W ocenie wnioskodawcy, prawo z rejestracji ww. znaku zostało udzielone z naruszeniem art.9 ust.l pkt.l u.z.t. W odczuciu firmy F. znak towarowy zarejestrowany na rzecz H. S.A. w W. [...] jest podobny do znaku towarowego [...] zarówno pod względem wizualnym, jak i pod względem fonetycznym. Wskazano, że porównywane znaki są znakami słownymi, trzysylabowymi, ośmioliterowymi, różnią się jedynie ostatnią literą/głoską (-N/-L). Ta drobna różnica w brzmieniu i zapisie obu znaków nie jest w ocenie firmy F. wystarczającą, aby zapobiec wprowadzeniu odbiorców w
2
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
błąd, co do pochodzenia preparatów oznaczonych znakiem FERROSAL.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2000r. H. S.A. w W. uprawniony z rejestracji znaku towarowego FERROSAL nie podzielił stanowiska firmy F. z siedzibą w S. (Dania) i wniósł o oddalenie wniosku. Podnosił, że obydwa znaki, FERROSAL i FERROSAN, umieszczone są na towarze w innym charakterze i na różnych towarach, pomimo, że towary te należą do tej samej klasy. Wskazał, że preparaty farmaceutyczne, zgodnie z wymogami dopuszczającymi leki do obrotu, muszą na opakowaniu oprócz nazwy leku, składu, kierunku działania farmakologicznego i innych informacji, posiadać oznaczenie nazwy producenta. Stwierdził, iż w przypadku preparatu, do którego oznaczania przeznaczony jest znak FERROSAL, na opakowaniu umieszczona jest nazwa producenta zawierająca powszechnie znany znak [...]. Wskazał dalej, że znak FERROSAN natomiast umieszczony jest na opakowaniu preparatu witaminowego, na którym wyeksponowana jest nazwa preparatu [...]. Wyraz FERROSAN napisany jest mniejszą czcionką w dolnej części opakowania. W ocenie H. S.A. w W. znak firmy F. z siedzibą w S. (Dania) nie indywidualizuje towaru. Wskazał, że końcówka -sal tradycyjnie używana jest w nazwach leków płynnych, jak w przykładowych innych nazwach preparatów ziołowych produkowanych przez H.: [...],[...],[...],[...]. Twierdził, że wśród znaków towarowych służących do oznaczania preparatów farmaceutycznych jest wiele znaków zawierających człon - FERR. Podniósł, że jest to rdzeń wyrazu ferrum oznaczającego w języku łacińskim żelazo i używanego w tym znaczeniu powszechnie zwłaszcza w farmacji i chemii. Na tą okoliczność podał przykłady kilkunastu zarejestrowanych znaków towarowych w klasie 5 zawierających w swojej nazwie rdzeń - FERR.
W konsekwencji wnosił o oddalenie wniosku w sprawie unieważnienia prawa do rejestracji znaku towarowego Nr [...].
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] oddalił wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji. Uzasadniając oddalenie wniosku Urząd Patentowy wskazał, że w świetle postanowień art.9 ust.l pkt 1 u.z.t niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
wprowadzić w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Prawo powstałe w wyniku zarejestrowania znaku towarowego wbrew, warunkom określonym w powołanym przepisie, może być unieważnione w całości lub w części, o czym stanowi art.29 ustawy o znakach towarowych. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oceniając stopień podobieństwa znaków towarowych słownych FERROSAL i FERROSAN uznał, iż porównywane znaki na tyle są zróżnicowane, iż nie powstaje obawa błędu, o której mowa, w cyt. wyżej przepisie art.9 ust.l pkt 1 u.z.t. Podniósł, że obydwa znaki zostały zarejestrowane dla oznaczania towarów objętych klasą 5, to ocena niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd powinna być dokonana z uwzględnieniem całokształtu sytuacji występujących in concreto. W ocenie Urzędu nie budzi wątpliwości, że zakaz używania tożsamych lub podobnych znaków powinien być odnoszony do konkretnych produktów oraz oceny na tle ich odrębności lub podobieństw, do oceny reakcji obrotu, co do pochodzenia towarów z określonej firmy. Z tego punktu widzenia podstawowe znaczenie ma nie podobieństwo znaku, a przede wszystkim charakterystyka towarów pod kątem istnienia cech charakterystycznych uzasadniających lub nie obawę pomyłek.
W ocenie Urzędu Patentowego przynależność towarów do wspólnej klasy nie stanowi decydującego argumentu na rzecz uznania towarów za należące do tego samego rodzaju. Używanie, bowiem nawet identycznych oznaczeń dla towarów niepodobnych nie wywołuje ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Zdaniem Urzędu Patentowego w przeciwstawionych znakach zachodzą różnice w płaszczyźnie fonetycznej, i wizualnej - końcowe człony, ww. znaków -sal i -san są na tyle zróżnicowane, że decydują o odmiennym brzmieniu tych oznaczeń. Wskazane powyżej okoliczności powodują iż różnice zachodzące pomiędzy przedmiotowymi znakami towarowymi wyłączają niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów. Z tych powodów Urząd wniosek oddalił.
Pismem z dnia [...] marca 200Ir. firma F. z siedzibą w S. wniosła odwołanie do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej wnosząc o uchylenie w/w decyzji. Odwołanie zostało w trybie art. 318 ust.2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej - p.w.p ( Dz.U z 2001, Nr 49, poz.508, z póź.zm) przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia [...] października 2002r. Firma F. z siedzibą w S. (Dania) sprecyzowała zarzuty skargi wskazując, iż
4
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
wystąpiła z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słownego FERROSAL udzielonego za nr [...] na rzecz przedsiębiorstwa H. SA, a przeznaczonego do oznaczania preparatów farmaceutycznych mieszczących się w klasie 5. W ocenie wnioskodawcy, prawo z rejestracji ww. znaku zostało udzielone z naruszeniem art.9 ust.l pkt.l u.z.t. Podnosiła, iż jest uprawnionym z rejestracji znaku towarowego słownego FERROSAN [...], chronionego w Polsce z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1993 r. Znak ten jest przeznaczony m.in. do oznaczania towarów w klasie 5: produktów farmaceutycznych, weterynaryjnych, sanitarnych oraz substancji weterynaryjnych dla celów leczniczych. W odczuciu firma F. znak towarowy wnioskodawcy [...] jest podobny do znaku towarowego [...] zarówno pod względem wizualnym, jak i pod względem fonetycznym. Wskazała, że Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej nie brał pod uwagę towarów objętych rejestracjami znaków, ale porównywał produkty, które znaki te w chwili obecnej są nakładane, co jest niezgodne z treścią art.9 ust.l pkt.l u.z.t. Wskazano, że art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t stanowi, iż niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Dokonując oceny na gruncie tego przepisu porównuje się zgłoszony znak towarowy z innymi znakami zarejestrowanymi (zgłoszonymi z wcześniejszym pierwszeństwem) w Urzędzie Patentowym RP - w takiej formie, w jakiej znaki te zostały przedstawione w podaniu o rejestrację lub w rejestrze znaków towarowych i odniesieniu do wszystkich towarów figurujących w odpowiadających znakom wykazach towarów. Bez znaczenia jest ustalanie, w jakiej postaci porównywane znaki są w rzeczywistości używane na rynku (np. rejestracja znaku słownego daje uprawnionemu możliwość stosowania tego znaku w rozmaitych formach graficznych, które w różnym czasie mogą przybierać odmienny wygląd), w jakich miejscach i w jakim charakterze są one eksponowane na towarach i na jakie towary są one faktycznie nakładane, (jeżeli towary te mieszczą się w zakresie objętym zgłoszeniem / rejestracją). Czynniki te mają znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu kwestii naruszenia prawa z rejestracji znaku towarowego (art. 19 u.z.t; obecnie art. 296 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej), nie zaś przy ocenie zdolności rejestrowej znaku. Zarzucono, że Urząd Patentowy RP kierował się w swojej ocenie tym, że podstawowe znaczenie w przedmiotowej sprawie należy przypisać formie i
5
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
sposobowi używania znaków towarowych, FERROSAL [...] i FERROSAN [...] na rynku oraz temu, że znaki te faktycznie nakładane są na odmienne towary. Podkreślono, że oba znaki zarejestrowane są dla ogólnie określonych produktów (preparatów) farmaceutycznych w klasie 5. Wskazano, że okoliczność, iż w chwili obecnej konkretne wyroby, na które nakładany jest znak przedsiębiorstwa H. różnią się od odpowiednich wyrobów firmy F. nie eliminuje ewidentnego ryzyka kolizji określonego w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t i nie zmienia faktu, że wyłączne prawo do stosowania znaku FERROSAN [...] na wszystkich produktach farmaceutycznych przysługiwać winno firmie F. z siedzibą w S. (Dania). Ponadto podniesiono jak we wniosku o unieważnienie znaku. Biorąc pod uwagę powyższe wskazano, że przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Urząd Patentowy RP dopuścił się w swej decyzji z dnia [...] października 2000 r. naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym) i doprowadził do istnienia w rejestrze znaków towarowych oraz funkcjonowania na rynku dwóch niemal identycznych znaków towarowych, przeznaczonych do oznaczania identycznych towarów. Wobec powyższego wniesiono o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2000 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] maja 200Ir. H. S.A. w W. uprawniony z rejestracji znaku towarowego FERROSAL wnosił o utrzymanie w mocy decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2000 r. Nr [...].
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej pismem z dnia [...] marca 2002r. wskazywał, że nie znajduje podstaw do uwzględnienia odwołania - skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy (Dz.U. Nr 153, poz.1271), w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów
6
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Ustawa - Prawo własności przemysłowej w art. 315 ust. 3 wyraża zasadę, w myśl, której zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 r. ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisami, stanowiącymi podstawę do oceny zdolności ochronnej spornego znaku towarowego, są zatem przepisy ustawy z 31 stycznia 1985 r. u.z.t.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym w sprawie jest fakt, że na rzecz Firmy F. z siedzibą w S. (Dania) zarejestrowano znak towarowy FERROSAN [...] z pierwszeństwem od [...] kwietnia 1993r. Element znaku zarejestrowanego na rzecz Firmy F. z siedzibą w S. wchodzi w skład firmy F., pod którą wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Na rzecz H. S.A. w W. zarejestrowano znak towarowy FERROSAL [...] z pierwszeństwem od [...] listopada 1995r. Oba znaki przeznaczane są do oznaczania towarów w klasie 5: produkty farmaceutyczne, weterynaryjne, sanitarne oraz substancji dietetycznych do celów leczniczych. Przedmiotowe znaki są znakami słownymi, trzysylabowymi, ośmioliterowymi, różnią się jedynie ostatnią literą/głoską (-N / -L).
/
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
Zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed dniem wejścia w życie p.w.p., a zatem przed 22 sierpnia 2001 r., ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Stosownie do art. 315 ust. 1 p.w.p. prawa w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, topografii układów scalonych, znaków towarowych oraz projektów racjonalizatorskich, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. W świetle zaś ust. 3 cytowanego artykułu ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Zatem, ocena zdolności ochronnej spornego znaku towarowego podlega przepisom ustawy o znakach towarowych.
Stosownie do art. 29 u.z.t. prawo z rejestracji znaku towarowego może być unieważnione w całości lub w części, jeżeli nie były spełnione ustawowe warunki wymagane do rejestracji, określone w przepisach art. 4, 6 - 9 i 32 tej ustawy. W ocenie skarżącej przeszkodę dla rejestracji spornego znaku, uzasadniającą unieważnienie spornego znaku towarowego, stanowił przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję, zakazujący rejestracji znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.
Istota sprawy sprowadza się do zagadnienia oceny stopnia podobieństwa przeciwstawionych sobie znaków towarowych z punktu widzenia możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Rozstrzygnięcie tej kwestii należy do Urzędu Patentowego (eksperta) podejmującego decyzję w sprawie rejestracji znaku towarowego, a także do Urzędu Patentowego, działającego w trybie postępowania spornego, rozpoznającego wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego. Przepisy u.z.t., podobnie zresztą jak i p.w.p., nie wskazują bliższych kryteriów decydujących o istnieniu podobieństwa między znakami towarowymi, a w szczególności nie nakazują przeprowadzenia w tej kwestii stosownych testów, których wynik przesądzi o tym czy przeciwstawione znaki towarowe są podobne, czy też nie.
Kwestię podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych przesądza Urząd Patentowy w postępowaniu administracyjnym i spornym,
8
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 k.p.a. Cytowany przepis ma zastosowanie na gruncie ustawy o znakach towarowych. Stosownie, bowiem do art. 37 u.z.t. do postępowania przed Urzędem Patentowym w sprawach znaków towarowych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zasada swobodnej oceny dowodów, obowiązująca w postępowaniu administracyjnym (art. 80 k.p.a.) nie oznacza dowolności organu administracji publicznej w zakresie oceny mocy i wiarygodności dowodu, lecz jego ocenę wraz z całym materiałem dowodowym sprawy.
Przeprowadzone przez Urząd Patentowy dowody ograniczyły się do ustalenia, że przeciwstawne znaki stosowane są do oznaczania towarów niekolidujących ze sobą na gruncie oferowanych produktów. Urząd porównywał produkty, na które znaki te w chwili obecnej są nakładane. Takie badanie podobieństwa znaku ograniczyło zakres badania przewidziany treścią, art.9 ust.l pkt.l u.z.t. Art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t stanowi, iż niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Dokonując oceny na gruncie tego przepisu należało porównać zgłoszony znak towarowy z innymi znakami zarejestrowanymi (zgłoszonymi z wcześniejszym pierwszeństwem) w Urzędzie Patentowym RP - w takiej formie, w jakiej znaki te zostały przedstawione w podaniu o rejestrację lub w rejestrze znaków towarowych i odniesieniu do wszystkich towarów figurujących w odpowiadających znakom wykazach towarów. Bez znaczenia jest ustalanie, w jakiej postaci porównywane znaki są w rzeczywistości używane na rynku, bowiem rejestracja znaku słownego daje uprawnionemu możliwość stosowania tego znaku w rozmaitych formach graficznych, które w różnym czasie mogą przybierać odmienny wygląd. Taki znak może być eksponowany w rozmaitych miejscach i charakterze eksponowany na towarach i faktycznie nakładany, jeżeli towary te mieszczą się w zakresie objętym zgłoszeniem / rejestracją.
Urząd Patentowy RP badając ponownie sprawę nie powinien kierować się w swojej ocenie tym, że podstawowe znaczenie w przedmiotowej sprawie należy przypisać formie i sposobowi używania znaków towarowych, FERROSAL [...] i FERROSAN [...] na
Sygn.akt 6 II SA 1159/02
rynku oraz temu, że znaki te faktycznie nakładane są na odmienne towary. Oba znaki zarejestrowane są dla ogólnie określonych produktów (preparatów) farmaceutycznych w klasie 5 i w obecnej chwili nakładane na konkretne wyroby przez przedsiębiorstwo H. różnią się od odpowiednich wyrobów firmy F. nie eliminuje ryzyka kolizji określonego w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t i nie zmienia faktu, że wyłączne prawo do stosowania znaku FERROSAN [...] na wszystkich produktach farmaceutycznych przysługuje firmie F. z siedzibą w S. (Dania). Nie można także wykluczyć, że forma eksponowania znaku w obrocie handlowym zarówno przez jedną jak i drugą firmę ulegnie zmianie i może dojść do niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców. Ż tego też powodu przy ponownym rozpoznawaniu sprawy należy dokonać porównania kwestionowanego znaku towarowego z innymi znakami zarejestrowanymi (zgłoszonymi z wcześniejszym pierwszeństwem) w Urzędzie Patentowym RP - w takiej formie, w jakiej znaki te zostały przedstawione w podaniu o rejestrację lub w rejestrze znaków towarowych i odniesieniu do wszystkich towarów figurujących w odpowiadających znakom wykazach towarów.
W ocenie Sądu ustalenia w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy były przeprowadzone poprawnie, natomiast błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t spowodowało, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy z tego też powodu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło