II SA 1274/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004r. sprawy ze skargi S. na z dnia [...] marca 2002r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na otwarcie i prowadzenie księgi stadnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z wniosku S. z dnia [...] lutego 1998 roku skierowanego do Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie zezwolenia na otwarcie i prowadzenie księgi rasy Polski Koń Gorącokrwisty. W dniu [...] sierpnia 2000 roku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją nr [...] w sprawie [...] na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 123 poz. 774 i z 1998 r. Nr 106 poz. 668 z późn. zm.) odmówił wydania zezwolenia S. z siedzibą [...] na otwarcie i prowadzenie księgi rasy Polski Koń Gorącokrwisty z uwagi przede wszystkim na to, że konie których wzorzec rodowodowy przedstawił wnioskodawca nie stanowią rasy zaś podana przez wnioskodawcę populacja aktywna to zbiór klaczy i ogierów różnych ras. Od tej decyzji S. złożyło pismo zwane odwołaniem z dnia [...] września 2000 roku. Z treści tego pisma wynika, że strona niezadowolona z decyzji z dnia [...] sierpnia 2000 roku zwróciła się stosownie do art. 127 § 3 kpa do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister nie rozpatrzył tego wniosku i nie wydał stosownej decyzji. Natomiast p. o. Zastępca Dyrektora Departamentu Produkcji Zwierzęcej i Weterynarii " w nawiązaniu do odwołania" skierował do strony pismo z dnia [...] sierpnia 2001 roku nr [...], informujące, że "Program hodowlany dla rasy Polski Koń Gorącokrwisty" zawiera szereg istotnych wymagających korekty mankamentów zwłaszcza natury formalno-prawnej. W odpowiedzi na to pismo S. przy piśmie z dnia [...] października 2001 roku przesłało do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Program Hodowlany S., uwzględniający uwagi zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2001 roku. Powyższe pismo organ potraktował jako nowy wniosek S., albowiem przedstawiony został nowy program hodowlany i co do tego wniosku prowadzone było postępowanie administracyjne, które zakończyło się wydaniem decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2002 roku, nr [...], którą na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. nr 123 p. 774 z późn. zm.). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił wydania zezwolenia S. z siedzibą [...] na otwarcie i prowadzenie księgi rasy Polski Koń Gorącokrwisty. Zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi konie, których wzorzec rodowodowy przedstawił wnioskodawca nie stanowią rasy. Podana populacja aktywna to zbiór klaczy i ogierów różnych ras pełnej krwi angielskiej, westfalskiej, holsztyńskiej, trakeńskiej, hanowerskiej, szlachetnej półkrwi, wielkopolskiej. To stanowisko organu znajduje potwierdzenie w ekspertyzach Polskiej Akademii Nauk i Instytutu Zootechniki, które uznają, że przedstawiony program hodowlany, jak również wykaz populacji aktywnej w założeniach spełniają warunki do otwarcia rejestru a nie księgi hodowlanej dla koni gorącokrwistych. Niezależnie od powyższego przedstawiony program hodowlany narusza przepisy ustawy prowadzenia ksiąg, a w szczególności zasady wpisu koni do ksiąg głównych określone w programie są niezgodne z art. 12 ust. 3, ponieważ jako warunek wpisu do księgi głównej uznają wymóg pochodzenia od określonych rodziców (jednego pokolenia). Od tej Decyzji S. złożyło do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym dowodziło, że wbrew twierdzeniom organu Polskie Konie Gorącokrwiste stanowią rasę i spełniają wymogi określone w art. 2 pkt 8 ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich tj. konie te mają wspólne pochodzenie od ras półkrwi i ras czystych, charakteryzują się przekazywaniem na potomstwo zespołu cech. Cechą rasową Polskich Koni Gorącokrwistych (uwzględnioną w programie hodowlanym) są uzdolnienia sportowe do dyscypliny ujeżdżania, skoków przez przeszkody. Poza tym program hodowlany Polskiego Konia Gorącokrwistego nie narusza postanowień art. 12 pkt 3 ustawy, albowiem zasady wpisu do księgi podane w programie wymagają udokumentowania więcej niż jednego pokolenia. Konie wpisywane do księgi głównej muszą pochodzić od rodziców wpisanych do księgi, a tym samym mieć udokumentowane pochodzenie do drugiego pokolenia. Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją nr [...] z [...] marca 2002 roku [...] postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podniósł, że zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich rasa jest to populacja zwierząt w obrębie gatunku o wspólnym pochodzeniu, charakteryzująca się przekazywaniem na potomstwo określonego zespołu cech. Przedstawiona przez S. populacja to zbiór koni różnych ras: szlachetnej półkrwi, wielkopolskiej, pełnej krwi angielskiej, westfalskiej, bawarskiej, holsztyńskiej, anglosaskiej, hanowerskiej, co wynika z wykazu koni będących w posiadaniu S. Zawarty w § 5 przedstawionego programu "wzorzec hodowlany" ma charakter ogólny i zakłada wytworzenie rasy koni o specjalnych predyspozycjach do konkurencji skoków przez przeszkody i ujeżdżania. W związku powyższym nie może być potraktowany jako wzorzec rasy w rozumieniu przepisów ustawy. Organ zaznaczył również, że w świetle zarówno literatury fachowej jak również w ocenie uznanych w kręgu praktyków proces tworzenia nowej rasy wynosi dla koni od 25 do 50 lat i jest wynikiem krzyżowania rasotwórczego, selekcji i kojarzenia krewniaczego. Poza tym wnioskodawca nie przekazał danych świadczących, że konie będące w posiadaniu członków S. przekazują na potomstwo cechy określone w przedstawionym programie. Na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2002 roku S. złożyło skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: 1. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. nr 123 p. 774 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że dopuszcza on ocenę przez Ministra celowości wydania zgody na prowadzenie księgi stadnej, 2. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie: a) art. 107 § 3 i art. 77 § 1 kpa, polegającą na oparciu się na dowolnie wybranych dowodach, niewyjaśnieniu w uzasadnieniu powodów, dla których organ odmówił wiary innym dowodom, a także braku podania podstaw faktycznych rozstrzygnięcia, b) art. 8 i 81 kpa polegającą na uniemożliwieniu stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, a w szczególności dowodów z opinii instytucji naukowych, c) art. 7 i 77 § 1 kpa, polegającą na przeprowadzeniu dowodów odnośnie dziedziczenia cech przez konie należące do pogłowia rasy, d) art. 64 § 2 kpa, polegającą na zaniechaniu wezwania strony do usunięcia rzekomych braków wniosku, a w szczególności co do określenia warunków wpisywania koni do księgi stadnej. Podnosząc powyższe zarzuty skarżące S. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2002 roku nr [...] i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zgodnie ze spisem kosztów, który zostanie złożony na rozprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 roku skarżący zmienił stanowisko, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2002 roku oraz z dnia [...] marca 2002 roku, ewentualnie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2002 roku i uchylenia decyzji poprzedzających. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: - ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju Sądów Administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) zwana u.s.a.; - ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) zwana p.s.a.; - ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271) zwana p.w.u.p. Jednocześnie uchylona została ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a. Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Przy rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę S. za zasadną, albowiem wydając zaskarżoną decyzję organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy wskazać, że postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie zezwolenia na otwarcie i prowadzenie księgi rasy Polski Koń Gorącokrwisty zostało wszczęte na skutek wniosku S. z dnia [...] lutego 1998 roku skierowanego do b. Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Pierwsza decyzja w tej sprawie została wydana przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu [...] sierpnia 2000 roku. Od tej decyzji strona złożyła pismo zwane odwołaniem z dnia [...] września 2000 r. Następnie organ prowadząc dalej postępowanie wydał decyzję odmowną z dnia [...] lutego 2002 roku i decyzję z dnia [...] marca 2002 roku, utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] lutego 2002 roku. W opisanym stanie faktycznym doszło do wydania w tej samej sprawie trzech decyzji administracyjnych, czego nie rozważył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, skoro doszło do naruszenia przez organ art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. zaskarżona decyzja nie może się ostać i podlega uchyleniu stosowanie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.s.a. W tym stanie rzeczy rozważanie pozostałych zarzutów skargi stało się zbędne. W dalszym toku postępowania organ ponownie oceni całokształt okoliczności sprawy, a w szczególności poczyni ustalenie, czy decyzję z dnia [...] lutego 2002 roku należy uznać za decyzję, wydaną na skutek wniosku strony z dnia [...] września 2000 roku, a jeśli tak to pouczy ją o środkach prawnych, przysługujących stronie w przypadku wydania decyzji ostatecznej. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego Sąd oparł na art. 200 p.s.a.