II SA 1350/98

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. oraz G. i Z. małż. P. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98 o odrzuceniu wniosku G. P. o wznowienie postępowania w sprawie II SA 926/97 zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r. sygn. akt II SA 926/97 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia 1. odmówić G. P. sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98, 2. oddalić wniosek S. K. oraz Z. P. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98 odrzucił wniosek G. P. o wznowienie postępowania w sprawie II SA 926/07 zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r. sygn. akt II SA 926/97. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2008 r. G. P. oraz Z. P. i S. K. wnieśli o sprostowanie wyżej wskazanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W obszernym uzasadnieniu wnioskodawcy nie wykazali, która część postanowienia, komparycja czy sentencja ma podlegać sprostowaniu. Nie wskazali również, czy i jakie niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki zawierało postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o sprostowanie nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 156 § 1 ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Niedokładności lub omyłki mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron, zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, natomiast błędy pisarskie mogą polegać na przekręceniu jakiejś nazwy lub mylnej jej pisowni. Z kolei błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, a oczywista pomyłka może polegać wadliwej nazwie orzeczenia (zob. Woś, Knysiak-Molczyk, Romańsk, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexisnexis W-wa 2005, s. 487). W ocenie Sądu w postanowieniu NSA z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98 brak jest niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych czy innych oczywistych omyłek. Nadto we wniosku o sprostowanie nie wykazano, jakie błędy powinny ulec sprostowaniu. Jednocześnie wskazać należy, że zarówno S. K. jak i Z. P. nie brali udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie o sygn. II SA 1350/98 co oznacza, że nie posiadają oni legitymacji do złożenia wniosku o sprostowanie postanowienia z dnia 12 listopada 1998 r. sygn. akt II SA 1350/98. Ze wzglądu na powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ppsa orzekł jak w sentencji.