II SA 1413/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie : Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant: Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Instytutu Transportu Samochodowego z dnia [...] kwietnia 2003 r. [...] w przedmiocie egzaminu na uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych przewoźnika drogowego postanawia odrzucić skargę 6 II SA 1413/03 UZASADNIENIE Po otrzymaniu, od kierownika Zakładu Organizacji, Zarządzania i Informatyki Instytutu Transportu Samochodowego, informacji z dnia [...] lutego 2003r. o negatywnym wyniku egzaminu na certyfikat kompetencji zawodowych przewoźników drogowych, T. K. złożył odwołanie do Dyrektora Instytutu Transportu Drogowego, w którym zażądał uchylenia decyzji o niezaliczeniu egzaminu lub stwierdzenia jej nieważności. Stwierdził, że na egzaminie udzielił prawidłowych odpowiedzi w liczbie wystarczającej do zaliczenia egzaminu i uzyskania certyfikatu, a uzyskane przez niego 0 punktów z testu wynika wyłącznie z faktu pisania pracy przez skarżącego przy wykorzystaniu pomocy naukowych, w szczególności z aktów prawnych, na co komisja nie wyraziła zgody. Zaznaczył, że regulamin egzaminowania nie był dokumentem wiążącym tak dla skarżącego, jak i dla innych obywateli. Pismem z dnia [...] kwietnia 2003r. dyrektor Instytutu Transportu Samochodowego wyjaśnił odwołującemu się procedurę uzyskiwania certyfikatu kompetencji zawodowych. Podkreślił, że zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ) minister właściwy do spraw transportu wyznaczyć miał jednostkę certyfikującą, akredytowaną zgodnie z odrębnymi przepisami, przy której działać mają komisje egzaminacyjne. Na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2002r. w sprawie uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych w transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 5, poz. 51 ) wyznaczono Instytut Transportu Samochodowego w [...] jako właściwą jednostkę certyfikującą. Z uwagi na fakt, że Instytut został upoważniony do prowadzenia wszelkich spraw związanych z egzaminowaniem przewoźników, opracował on zasady przeprowadzania egzaminu, zatwierdzone przez Ministra. Za oczywistą dyrektor Instytutu uznał zasadę niekorzystania w trakcie egzaminu z pomocy naukowych, także z przepisów, których znajomością mają się właśnie wykazać egzaminowani. Traktując odwołanie jako niezasadne, poinformował o prawie ponownego przystąpienia do egzaminu. W złożonej do naczelnego Sądu Administracyjnego skardze T. K. domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Instytutu Transportu Samochodowego z dnia [...] kwietnia 2003r. utrzymującej w mocy decyzję komisji egzaminacyjnej z dnia [...] lutego 2003r. jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa – art. 92 ust. 1 i 2 Konstytucji RP ewentualnie uchylenie zaskarżonych decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności z powodu niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Instytut wniósł o odrzucenie skargi w całości jako bezzasadnej i niepodlegającej rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, jako że certyfikat uzyskuje się po pozytywnym zaliczeniu egzaminu, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach między innymi skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na bezczynność organów w sprawach określonych wyżej decyzji i postanowień. Stosownie do art. 37 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, osoby legitymujące się co najmniej 5-letnią praktyką przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego lub zarządzania przedsiębiorstwem wykonującym taką działalność, otrzymują certyfikat kompetencji zawodowych po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu z wiedzy potwierdzającego kompetencje zawodowe. Skarżący T. K. otrzymał od uprawnionej jednostki certyfikującej - Instytutu Transportu Samochodowego informację o negatywnym wyniku egzaminu na certyfikat kompetencji zawodowych, a następnie w wyniku złożonego "odwołania" otrzymał odpowiedź wyjaśniającą i nieuwzględniającą złożonych zarzutów. Pism tych w żadnym razie nie można określić jako decyzji administracyjnych. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo NSA wykształciły definicję decyzji administracyjnej jako "oświadczenia woli organu administracyjnego podjętego w wyniku zastosowania normy administracyjnego prawa materialnego lub w określonym zakresie prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie i strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowany stronie w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku procesowego" ( Barbara Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22 -23 ). Organ administracji powołany jest do załatwienia indywidualnej sprawy decyzją administracyjną jeżeli tak stanowi przepis prawa materialnego, inaczej mówiąc, podstawą prawną decyzji administracyjnej jest przepis prawa, powierzający organowi administracji państwowej załatwienie sprawy w tej formie prawnej. Instytut Transportu Samochodowego wyznaczony został jako jednostka certyfikująca zgodnie z przepisami art. 38 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, prowadząca procedurę certyfikacji zgodnie z przepisami tej ustawy i przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2002r. w sprawie uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych w transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 5, poz. 51 ). Przy Instytucie jako jednostce certyfikującej, zgodnie z przywołanym wyżej przepisem ustawy, działają komisje egzaminacyjne, które oceniają wyniki testu pisemnego i pisemnych zadań egzaminacyjnych składających się na egzamin. Na podstawie dokonywanych przez komisje pozytywnych ocen z egzaminu, Instytut wydaje certyfikat kompetencji zawodowych, który zdefiniowany został w art. 4 pkt 20 ustawy jako dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji i wiedzy niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Certyfikat stanowi więc zaświadczenie w rozumieniu art. 217 § 2 pkt 1 Kpa. wydawane przez Instytut Transportu Samochodowego na podstawie § 8 cyt. rozporządzenia, po pozytywnym zdaniu egzaminu i konieczne w celu dołączenia do wniosku o udzielenie licencji przez ubiegających się o nią. W rozpatrywanej sprawie, skarżący nie uzyskał pozytywnego wyniku z egzaminu na certyfikat kompetencji zawodowych, o czym został pisemnie poinformowany. Skarżący nie otrzymał decyzji, ponieważ procedura certyfikacyjna określona przepisami prawa nie przewiduje takiej formy działania jednostki powołanej z mocy prawa do załatwiania spraw określonych art. 38 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Skarżącemu nie odmówiono też wydania zaświadczenia w trybie art. 219 Kpa. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 p.p.s.a.