II SA 1415/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie: WSA Maria Jagielska Asesor WSA Andrzej Czarnecki /spr./ Protokolant Magdalena Wieczorek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą Burmistrza Gminy W. [...] z dnia [...] marca 2001 r. Nr v 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz R. K. [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 6 II SA 1415/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] Burmistrz Gminy W. [...], po wznowieniu postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] w sprawie rejestracji samochodu marki [...] nr rej. [...], odmówił decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] zarejestrowania tego pojazdu. Samochód został zarejestrowany w dniu [...] stycznia 1999 r. pod nr rej. [...] na nazwisko J.K., a następnie na skutek sprzedaży zarejestrowano go za nr rej. [...] w Urzędzie Miejskim w S.. Prokuratura Rejonowa W. [...] postanowieniem z dnia [...] września 1999 r. w sprawie [...] stwierdziła, umarzając postępowanie, iż pojazd zarejestrowała osoba, która posłużyła się fałszywym dowodem osobistym na nazwisko J. K.. Decyzja Burmistrza Gminy W. [...] została doręczona na adres J.K. w dniu [...] listopada 1999 r. Pełnomocnik R.K. złożyła w dniu [...] lutego 2000 r. do Urzędu Gminy W. [...] wniosek o wznowienie postępowania z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wnioskodawca dowodzi, że decyzja narusza art. 28 kpa, gdyż w postępowaniu pominięto R.K., który mając interes prawny powinien brać w nim udział jako strona. W odpowiedzi na wniosek o wznowienie postępowania Urząd Gminy W. [...] pismem z dnia [...] marca 2000 r., skierowanym do pełnomocnika R.K., poinformował, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania. Natomiast argumenty wniosku zostały, zdaniem organu administracji, skierowane do niewłaściwego organu, gdyż dla Urzędu Gminy W. [...] J.K. pozostaje stroną. Pełnomocnik R.K. domagała się wydania decyzji i w związku z milczeniem organu administracji, potraktowała jego pismo z dnia [...] marca 2000 r. jako decyzje składając na nie odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] uznało odwołanie za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i wyznaczyło Burmistrzowi Gminy W. [...] termin dodatkowy do rozpatrzenia wniosku pełnomocnika R.K. o wznowienie postępowania oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku. Burmistrz Gminy W. [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] odmówił wznowienia postępowania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w sprawie zakończonej decyzją tego organy z dnia [...] listopada 1999 r. uzasadniając swoją decyzję identycznie jak decyzję z dnia [...] listopada 1999 r. stwierdzając, iż nie zaszły nowe okoliczności stanowiące podstawę do zmiany tej decyzji. Pełnomocnik R. K. złożyła od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r. Nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję. Kolegium wskazało na szereg uchybień i nieprawidłowości tak w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza Gminy W. [...], jak i w samej zaskarżonej decyzji oraz w decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. Burmistrz Gminy W. [...] postanowieniem z dnia [...] września 2000 r. Nr [...] wznowił postępowanie administracyjne dotyczące decyzji o zarejestrowaniu pojazdu marki [...] nr rej. [...]. Przesłuchana w tym postępowaniu J. K. (w charakterze strony – świadka) zeznała, iż nie była właścicielką samochodu [...] nr rej. [...], więc kiedy otrzymała potwierdzenie ubezpieczenia tego pojazdu zgłosiła ten fakt w Prokuraturze Rejonowej W. [...]. Decyzją z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] Burmistrz Gminy W. [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. w uzasadnieniu podając, że podstawą rozstrzygnięcia była informacja uzyskana z [...] Motors, iż samochodu [...] o podanych numerach nie sprzedał, oraz zeznania J. K.. Od decyzji tej pełnomocnik R. K. złożyła odwołanie w wyniku, którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. Nr [...] uchyliło zaskarżona decyzję. Na skutek decyzji SKO w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. Burmistrz Gminy W. [...] decyzją z dnia [...] marca 2001 r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. W uzasadnieniu organ administracji opisując przebieg sprawy stwierdza, iż dokonał następujących ustaleń: firma [...] Motors w W. w odpowiedzi na pismo Wydziału Komunikacji Urzędu Gminy W. [...] z dnia [...] września 2000 r. poinformowała, iż przedmiotowy pojazd marki [...] nie został przez firmę sprzedany, a przesłuchana J.K. oświadczyła, iż nigdy nie była właścicielką tego pojazdu oraz podała, że na okres około tygodnia zaginął jej dowód osobisty. Nadto organ stwierdza, iż umożliwił R.K. zapoznanie się z aktami sprawy oraz odebrał od niego oświadczenie, że nic nowego do sprawy nie wnosi. Od decyzji tej pełnomocnik R.K. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Odwołanie zarzuca postępowaniu nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, jak ta, czy podpis pod fakturą zakupu samochodu pochodzi od J. K. oraz czy rachunek wystawiony przez firmę [...] Motors pochodzi od tego sprzedawcy. Nadto skarżąca zarzuca organowi administracji posługiwanie się twierdzeniami nieprawdziwymi o tym jakoby R.K. składał jakiekolwiek oświadczenia, gdyż jej mocodawca złożył jedynie oświadczenie o zapoznaniu się z aktami. Skarżąca podnosi, iż domagała się przesłuchania J.K. przy jej udziale, gdyż jest bardzo prawdopodobne, że podpis na fakturze zakupu samochodu pochodzi od tej kobiety, a okoliczność ta nie była przedmiotem badania w całym postępowaniu administracyjnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...], stwierdzając szereg nieprawidłowości dotyczących postępowania, uchyliło zaskarżoną decyzję. Kolegium przyjmuje za podstawę uchylenia decyzji to, że organ I instancji nie poczynił żadnych ustaleń w zakresie wyjaśnienia, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, a więc nie dokonał wymaganych czynności wstępnych, w sytuacji kiedy istnieją wątpliwości co do dochowania terminu do złożenia tego wniosku. W konkluzji Kolegium wskazuje organowi I instancji, iż powinien on ustalić czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowanie terminu z art. 148 § 2 kpa, zaś w przypadku dokonania negatywnej oceny, organ ten powinien rozpatrzyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Od decyzji tej pełnomocnik R.K. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę w zakresie kwestionowanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podstawy wznowienia postępowania przez Burmistrza Gminy W. [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w tym zakresie. Skarżąca stwierdza, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzjach z dnia [...] sierpnia 2000 r. i z dnia [...] grudnia 2000 r. prawomocnie rozstrzygnęło wystąpienia przesłanek wznowieniowych. Nadto Burmistrz Gminy [...] wznowił postępowanie w sprawie i w związku z tym okoliczność ta została już w sprawie rozstrzygnięta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie. Kolegium podkreśla, iż w całym postępowaniu, w którym następowało uchylanie decyzji Burmistrza Gminy W. [...], istotna kwestia złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie została należycie uwypuklona. Skład orzekający dokonał oceny całości postępowania organu I instancji oraz zaskarżonej decyzji i uważa, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przekroczeniem wymaganego terminu, a jeżeli okoliczność ta potwierdzi się, to niezbędnym jest rozpatrzenie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu. Z uwagi na to, że w ocenie Kolegium organ I instancji nie poczynił w powyższym zakresie wymaganych ustaleń, organ administracji nałożył w wytycznych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na Burmistrza Gminy W. [...] ów obowiązek. Odpowiadający na skargę podnosi, iż sugerowana przez pełnomocnika data otrzymania decyzji [...] lutego 2000 r. wynika jedynie z oświadczenia R.K., które nie jest poparte stosownymi dowodami. Nie wiadomo zatem, czy skarżący nie dowiedział się wcześniej o decyzji, co do której żąda wznowienia postępowania, a w takiej sytuacji koniecznym staje się rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje; Skarga wskazując na treść decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie i na jego uzasadnienie, podważa rozstrzygnięcie tego organu oraz zasadność motywów tego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu należy zauważyć, iż jak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 maja 1998 r. – I SA 1896/97 - stosownie do art. 107 § 1 kpa uzasadnienie jest częścią składową decyzji. Z uwagi na funkcję zewnętrzną uzasadnienia, to znaczy jego wpływ na postępowanie w innych sprawach, czy też funkcję wewnętrzną, uwidaczniającą się szczególnie w decyzjach kasacyjnych wydanych w oparciu o art. 138 § 2 kpa, dopuszczalne jest zaskarżenie samego uzasadnienia w trybie administracyjnym, jak również dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego. Organ I instancji wznowił postępowanie uznając argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. za słuszne. Uzasadnienie to wskazuje na błędne uznanie przez organ I instancji, iż R. K. nie jest stroną postępowania, a tym samym skierowanie decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. wyłącznie do J.K. było niewłaściwe, gdyż naruszało prawa strony do czynnego jej udziału w postępowaniu administracyjnym. Zaskarżona decyzja, nie dostrzegając konsekwencji wznowienia postępowania, uchyliła decyzję organu I instancji stawiając zarzut nie przeprowadzeniem przez ten organ czynności wstępnych mających odpowiedzieć na pytanie, czy wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania lub czy został zachowany termin do wniesienia wniosku o wznowienie. Organ odwoławczy, nie przyjmując do wiadomości wznowienia postępowania i poddając w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej w wątpliwość zasadność wznowienia wydał de facto decyzję spełniającą przesłanki z art. 139 kpa, nie dopuszczając do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego. Decyzja organu odwoławczego nie ustosunkowała się do odwołania a w konsekwencji do dokonanego rozstrzygnięcia zaskarżonego tym odwołaniem. Z powyższych względów należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie załatwiając sprawy w rozumieniu art. 7 kpa i nie rozpatrując całego zebranego materiału dowodowego (art. 77 § 1 kpa), a w konsekwencji nie dokonując jego oceny w myśl art. 80 i art. 107 § 3 kpa, naruszyła powyższe przepisy co stało się podstawą jej uchylenia. Decyzja Burmistrza Gminy W. [...] z dnia [...] marca 2001 r. została wydana także z naruszeniem powołanych wyżej przepisów postępowania. Decyzja ta w swej treści skupia się faktycznie jedynie na dwóch okolicznościach – informacji firmy [...] Motors w W., że przedmiotowy samochód nie został przez tą firmę sprzedany oraz na twierdzeniu J. K., iż nie była właścicielem tego pojazdu. Cała pozostała zawartość motywów rozstrzygnięcia to opis przebiegu sprawy, co do której należy stwierdzić, iż nie bez udziału obu organów administracji toczyła się przez zbyt długi czas. Skarżąca kilkakrotnie podnosiła, w tym także w ostatnim odwołaniu, iż budzi jej wątpliwość twierdzenie J.K. jakoby podpisy widniejące na dokumencie zakupu samochodu nie pochodził od niej, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z ekspertyzy grafologicznej. Natomiast organ administracji do tego wniosku dowodowego nie odniósł się. Skarżąca wskazywała także na możliwość ustalenia czy dowód zakupu został wystawiony przez firmę [...] Motors, gdyż jest opatrzony pieczęcią sprzedawcy oraz podpisany przez, jak należy się domyślać, jego pracowników. Wniosek ten także nie został rozpatrzony przez organ administracji. Organ administracji w tym zakresie, pomimo obowiązku wynikającego z art. 75 § 1 kpa, dowodów tych nie przeprowadził, poprzestając na przyjęciu oświadczenia firmy [...] Motors, które w rozpoznawanej sprawie, jako niezgodne z dokumentami, nie powinno zostać uznane za wystarczające. W tym stanie faktycznym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.