II SA 1432/03

Dnia 26 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.), Sędziowie NSA Zdzisław Romanowski, Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2004 roku sprawy ze skargi W. O. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłym sądowym oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 roku, znak [...], Prezes Sądu Okręgowego w W. odmówił ustanowienia Pana W.O. biegłym sądowym z zakresu techniki ruchu drogowego i budowy pojazdów samochodowych na kolejną kadencję 2003-2007. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że Pan W.O. nie spełnia warunku wymienionego w § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 roku w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz.U. nr 18 p. 112 z późn. zm.), to znaczy nie daje rękojmi należytego wykonywania obowiązków biegłego, gdyż w poprzedniej kadencji sędziowie zgłaszali zastrzeżenia merytoryczne do wydawanych przez niego opinii, które to zastrzeżenia Prezes uznał za uzasadnione w oparciu m.in. o analizę akt sprawy, w których biegły wydawał opinię. Od powyższej decyzji Pan W.O. odwołał się do Ministra Sprawiedliwości, zarzucając argumentom Prezesa Sądu Okręgowego w W. ogólnikowość i brak potwierdzenia w rzeczywistości. Po rozpoznaniu tegoż odwołania Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] marca 2003r., znak [...] zaskarżoną decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. utrzymał w mocy. Przeprowadzona analiza akt osobowych Pana W.O. wykazała, że w ocenie sądów [...] okręgu sądowego sporządzane przez odwołującego się opinie są nierzetelne, wewnętrznie sprzeczne, powierzchowne a wystawione rachunki zawyżone. Na poparcie powyższych zarzutów wskazano sygnatury akt spraw, których dotyczą. W tym stanie rzeczy, zdaniem Ministra Sprawiedliwości, istnieją wątpliwości co do sumienności i rzetelności Pana W.O., a zatem brak jest podstaw do zmiany słusznej decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w W.. Na ostateczną decyzję Ministra Sprawiedliwości Pan W.O. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącego Minister Sprawiedliwości nie ocenił sporządzonych przez niego opinii pod względem poziomu i rzetelności, co spowodowało, że decyzja organu II instancji została oparta o wyrywkowy, powierzchowny materiał dowodowy i jest sprzeczna z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, nakazującymi pełne wyjaśnienie okoliczności sprawy i oparcie jej na prawidłowo zebranych dowodach. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, wykazując, iż jego decyzja jest merytorycznie słuszna i podjęta została po dogłębnym wyjaśnieniu okoliczności sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Pana W. O. nie jest zasadna i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezesa Sądu Okręgowego w W. odpowiadają prawu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organy obu instancji w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy zgodnie z art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. zaś uzasadnienie obu decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Prezes Sądu Okręgowego w W. w uzasadnieniu swojej decyzji podał sygnatury akt spraw, w których były sporządzone opinie przez biegłego, ocenione jako powierzchowne, nierzetelne i wewnętrznie sprzeczne a żądane wynagrodzenie było nadmiernie wygórowane. W jednej ze spraw biegły wycenił część nie objętą zleceniem Sądu. W innej sprawie opinia biegłego zawierała podstawowe błędy i została w całości zdyskwalifikowana, albowiem biegły pomylił osobę podejrzaną z pokrzywdzoną. Ponadto Prezes Sądu Okręgowego w W. przytoczył w uzasadnieniu negatywne opinie o pracy biegłego zgłoszone przez sędziów okręgu [...]. Minister Sprawiedliwości w swojej decyzji z dnia [...] marca 2003 roku w pełni ustosunkował się do ustaleń organu I instancji, znajdujących oparcie w całej dokumentacji wynikającej z akt osobowych skarżącego. Merytoryczna ocena materiału dowodowego doprowadziła organy obu instancji do słusznego wniosku, iż Pan W.O. nie może pełnić funkcji biegłego w kolejnej kadencji, albowiem w świetle wykazanych okoliczności nie daje on gwarancji należytego wykonywania obowiązków biegłego. W tym stanie rzeczy, skoro decyzje organów obu instancji nie naruszają prawa materialnego tj. § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 roku w prawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz.U. nr 18 poz. 112 z późn. zm.) oraz zostały wydane bez uchybień formalnych, skarga Pana W. O. jako bezzasadna podlega oddaleniu. Wydane orzeczenie w sprawie Sąd oparł na przepisach art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, NR 240, poz. 2052), art. 3 § 1, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).