II SA 1443/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący s. WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie: s. WSA Magdalena Bosakirska (spr.) asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2004 r. sprawy ze skarg U.W., S. W. i G. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. [...] z dnia [...] września 2002r. wprowadzającą zmiany w ewidencji gruntów dotyczące nieruchomości Kw [...][...] i Kw [...]. Do jej wydania doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Nieruchomość Kw [...] należąca do małżonków D. i małżonków K. graniczyła z nieruchomością Kw [...] należącą do U., S. i G. W.. J.D. zlecił geodecie uprawnionemu R. P. dokonanie wznowienia znaków granicznych między nieruchomościami. Geodeta pismem doręczonym uczestnikom W. [...] kwietnia 2001r. powiadomił ich o czynności wznowienia znaków granicznych. Pisma tego brak w aktach. Protokołem z dnia [...] kwietnia 2001r. geodeta dokonał wznowienia znaków granicznych. Z protokołu tego wynika, że uczestnicy W. nie stawili się, na granicy brak było zastabilizowanych znaków granicznych, geodeta dokonał stabilizacji znaków granicznych poprzez wbicie prętów metalowych w punktach wynikających z planu hipotecznego K. z 1929r, oraz szkicu nieruchomości Kw [...] i określił przebieg granicy z nieruchomością Kw [...] wzdłuż ogrodzenia trwałego. Protokół podpisali uczestniczący w czynności J.D.j, małżonkowie K. i geodeta uprawniony R.P.. Wnioskiem z dnia [...] maja 2001r. J. D. wystąpił do Gminy [...] o dokonanie zmiany w rejestrze gruntów co do powierzchni nieruchomości Kw [...], bowiem nieruchomość ta zgodnie z księgą wieczystą ma [...] m2 zaś w rejestrze gruntów wpisane jest tylko [...] m2. Do wniosku dołączył mapę nieruchomości Kw [...] sporządzoną przez R.P.. Decyzją z dnia [...] listopada 2001r. Burmistrz Gminy W. [...] orzekł o wprowadzeniu zmian w rejestrze gruntów. W ich wyniku nieruchomość małżonków D. i małżonków K. objęta Kw [...] składała się z trzech działek nr [...][...][...] zaś nieruchomość państwa W. objęta Kw [...] składała się z jednej działki o powierzchni [...] m2 . Od decyzji tej odwołali się państwo W. podnosząc, że powierzchnia ich działki zmniejszyła się i jest mniejsza niż to wynika z księgi wieczystej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Burmistrza Gminy B. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu decyzji podał, że będąca podstawą zmian dokumentacja techniczna dotycząca wznowienia granicy między nieruchomościami Kw [...] i Kw [...] nie została przyjęta zaś jednorodny pod względem prawnym stan nieruchomości Kw [...] składa się z trzech działek ewidencyjnych co jest sprzeczne z § 9 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. /Dz.U. nr 38 z 2001r. poz.454/. Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002r. Burmistrz Gminy W. [...] na podstawie operatu technicznego, przyjętego do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nr ewid. [...] dokonał zmian w operacie ewidencji gruntów. W wyniku tych zmian nieruchomość małżonków D. i K. objęta Kw [...] miała [...] m2 powierzchni zaś nieruchomość państwa W.objęta Kw [...] - [...] m2 powierzchni. Od decyzji tej państwo W. odwołali się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Podnieśli, że powierzchnia ich nieruchomości zmniejszyła się w stosunku do zapisu w księdze wieczystej o [...] m2 . Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zmiana w ewidencji gruntów wynika z przywrócenia w tej ewidencji granicy pomiędzy nieruchomością Kw [...] i Kw [...]. Granica ta została wznowiona w trybie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 100 z 2000r. poz. 1086/ protokołem wznowienia z [...] kwietnia 2001r. Mapa sytuacyjna wykonana po sporządzeniu protokołu wznowienia granicy została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dokumentacja ze wznowienia granicy ma integralny związek z tą mapą, a mapa jest podstawą wprowadzenia zmiany. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że różnica powierzchni wynika z faktu, iż wznowieniu podlegała tylko jedna granica, a wznowienie pozostałych granic doprowadzi do likwidacji rozbieżności. Decyzję tę zaskarżyli do NSA państwo W.. W skardze podnieśli, że ich nieruchomość uległa bezpodstawnie zmniejszeniu o [...] m2 w stosunku do stanu w księdze wieczystej oraz zarzucali, że działka Kw [...] bezpodstawnie zwiększyła się kosztem ich nieruchomości. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / dalej zwane p.p.s.a., Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na decyzję Wojewody [...], którego siedziba znajduje się w W., sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpatrując pod tym kątem zaskarżone decyzje Sąd stwierdził naruszenie prawa. Zgodnie z art. 7b ust.2 cytowanej wyżej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy działającego jako organ administracji geodezyjnej I instancji zostało więc przez stronę prawidłowo skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, rozpoznane jednak zostało przez samego Wojewodę [...]. Zgodnie z art. 7b ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działa w imieniu wojewody nie oznacza to jednak, że w każdej sprawie wojewoda może w sposób dowolny przejąć funkcje przekazane ustawą Inspektorowi. Delegacja ustawowa zawarta w art.7b ust. 2 wyznacza Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organ II instancji w rozumieniu KPA i nie ma możliwości aby przeznaczone mu funkcje zamiennie i bez żadnych upoważnień sprawował wojewoda. Wykonanie przez wojewodę funkcji organu wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej stanowi więc naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej. Zgodnie z art. 19 KPA organy administracji publicznej z urzędu przestrzegają swojej właściwości rzeczowej. W sprawie niniejszej wydanie decyzji przez Wojewodę [...] nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości rzeczowej tj. z naruszeniem art. 19 i art.20 KPA oraz art. art.7b ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego, co stanowi przyczynę nieważności tej decyzji, wymienioną w art. 156 § 1 p.1 KPA. W tym stanie rzeczy rozważanie pozostałych zarzutów skargi nie jest konieczne, należy jednak zaznaczyć, że organ rzeczowo właściwy rozpoznając ponownie odwołanie od decyzji I instancji powinien wziąć pod uwagę, iż w toku postępowania sądowego ujawniono, że wznowienie granicy odbyło się z naruszeniem prawa a protokół graniczny nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu tej czynności. Strony na rozprawie zgodnie wyjaśniły, że pani W. widziała wyznaczanie granicy, oprotestowała jej przebieg i z tego właśnie względu odmówiła podpisania protokołu granicznego. W tym stanie rzeczy wytyczenie granicy w trybie art. 39 prawa geodezyjnego i kartograficznego, który przewidziany jest dla sytuacji niespornych, stanowiło naruszenie prawa. W razie sporu co do położenia znaków granicznych konieczne jest przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego. Nie zostało też ustalone czy państwo W. zostali powiadomieni o skutkach swego niestawiennictwa przy czynności wznowienia granicy, gdyż w aktach brak pisma geodety do uczestników, zaś poświadczenie odbioru zawiadomienia świadczy o tym, że zostało ono dokonane z naruszeniem 7 dniowego terminu z art. 32 prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zważywszy powyższe na podstawie art. 145 § 1 p.2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzekł na podstawie art.152 p.p.s.a.