II SA 1669/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Magdalena Wieczorek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2004 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. na postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie nr [...] 2. oddala skargę na postanowienie nr [...] 6 IISA 1669/03 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2003 roku nr [...] Urząd Patentowy RP na podstawie art. 58 i 59 kpa w zw. z ar. 252 oraz na podstawie art. 244 ust. 2 i 245 ustawy z dnia 30 czerwca 200o roku Prawo własności przemysłowej /Dz.U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508, z 2002r nr 74, poz. 676, nr 108, poz. 945, nr 113, poz. 983 i 153, poz. 1271/odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy znaku towarowego K. na nr [...] zgłoszonego [...] kwietnia 1998 roku przez K. Sp. z o.o. z W. Zdaniem Urzędu Patentowego, bezspornym w sprawie jest niewykonanie przez zgłaszającego postanowienia Urzędu z dnia [...] grudnia 2000 roku i niedowołania się od decyzji z dnia [...] maja 2001 roku o umorzeniu postępowania. Urząd Patentowy RP nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu, do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2001 roku albowiem zgłaszający nie uprawdopodobnił braku swej winy stosowną argumentacją a zwłaszcza wykazaniem się zwykłą starannością, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy, ponieważ przeszkoda była od niego niezależna. Skargę na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła K Sp. z o.o. w W. wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego, w aktach brak informacji czy kolejne pisma docierały do pełnomocnika. Nie podlega dyskusji, że zgłaszający działał przez pełnomocnika, który zobowiązany był właściwie reprezentować przed Urzędem Patentowym RP. Jednakże pełnomocnik okazał się osobą nieodpowiedzialną. Pracodawca zatrudniając pracownika nie może przewidzieć, że będzie on osobą niesolidną. Nie powiodły się próby odnalezienia pełnomocnika. W tej sytuacji trudno zgodzić się ze stwierdzeniem urzędu, iż zgłaszający nie uprawdopodobnił braku swej winy i nie wykazał zwykłej staranności, aby nie doszło do tak trudnej sytuacji. Zgłaszający wiedział, że urząd został powiadomiony o zmianie adresu i oczekiwał na zakończenie postępowania. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosił o jej oddalenie. Podniósł, że postanowienie i decyzja zostały wysłane listem poleconym. W aktach sprawy nie ma zwrotu z poczty obu pism. Można zatem przypuszczać, że adresat otrzymał korespondencję mimo braku zwrotnego poświadczenia odbioru. Z uwagi na upływ rocznego terminu od daty ich wysłania reklamacja pism nie jest możliwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz. 1269/, ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz. 1270/, ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz. 1271/. Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1985 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w sprawie niniejszej. Zgodnie z art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. W świetle art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi nie zaś słuszności. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 39 kpa organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie stanowi więc czynność matrialno-techniczną administracji wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności. Pokwitowanie stwarza domniemanie doręczenia. Z braku pokwitowania doręczenia określonego pisma nie można domniemywać jego doręczenia. Organ ma obowiązek stosowania przepisów kpa, dających ochronę interesom strony, która nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z zaniedbań organu administracji /wyrok NSA z 27.06.1989r. IKSA 455/89/. Nie może odnieść prawnego skutku doręczenie, którego pokwitowania odbioru brak. Instytucja przywrócenia terminu, przewidziana w art. 58 kpa, dotyczy sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi procesowemu. Nie może on mieć zastosowania w niniejszej sprawie albowiem nie jest wiadomym czy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został złożony z uchybieniem terminu skoro brak w aktach dowodu doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2001 roku o umorzeniu postępowania z braku wykonania postanowienia organu z dnia [...] grudnia 2000 roku /dowodu doręczenia tego postanowienia także brak/, który jest początkiem biegu terminu a którym mówi powyższy przepis. Wobec naruszenia wskazanych wyże przepisów postępowania zaskarżone postanowienie należało uchylić. Organ administracji uznał za udowodniony fakt niemający oparcia w materiale dowodowym Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 ust. 1) c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku uchylając zaskarżone postanowienie nr [...]. Z braku przedmiotu wykonanie sąd nie orzekał w przedmiocie wykonalności uchylonej decyzji – art. 152 ustawy.