II SA 1784/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Andrzej Kuba Sędziowie WSA Dorota Wdowiak (spr.) asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Kinga Płociak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Lasy Państwowe Nadleśnictwo P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany wpisu w ewidencji gruntów i budynków miasta P. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...] Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] po rozpoznaniu odwołania Nadleśnictwa P. postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P. Nr [...] z [...].12.2001 r. w sprawie odmowy zmiany użytku gruntowego z terenów mieszkaniowych (B) na lasy (Ls) w działkach [...][...][...][...]. Powyższa decyzja zapadła w oparciu o następujące ustalenia faktyczne: Nadleśnictwo P. wystąpiło o zmianę zapisów w ewidencji gruntów miasta P. w zakresie istniejących użytków (B) na użytek (Ls) w działkach [...][...][...][...]. Konieczność zmian uzasadniano obecnym charakterem tych nieruchomości. Są na nich położone budynki wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej w tym również dla zrealizowania potrzeb mieszkaniowych pracowników Nadleśnictwa P. w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o lasach /Dz.U. z 2000 roku Nr 56, poz 679/. Starosta P. w trakcie postępowania ustalił, że na działce nr [...] znajduje się budynek stanowiący siedzibę Nadleśnictwa oraz budynek mieszkalny i garaże, na działce nr [...] budynek osady służbowej strażnika leśnego, na działkach [...][...] budynek osady służbowej nadleśniczego. Wszystkie działki położone są w granicach administracyjnych miasta P.. Ich lokalizacja, zdaniem Starosty, wyklucza bezpośredni związek z gospodarką leśną, a zatem brak jest podstaw do zmiany obecnego użytku (B) na użytek (Ls) w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o lasach i decyzją z dnia 21 grudnia 2001 roku Nr RG 7437/9/2001 odmówił wnioskowanych przez Nadleśnictwo zmian w ewidencji gruntów miasta P.. Od decyzji Starosty odwołanie złożyło Nadleśnictwo P.. W trakcie postępowania odwoławczego ustalono, że przedmiotowe działki w zakresie użytków w ewidencji gruntów zostały ujawnione na podstawie operatu gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla miasta P.. Na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. zatwierdzonego przez Radę Miejską uchwałą z dnia [...] stycznia 1998 roku przedmiotowe działki mają następujące przeznaczenie: - dz. Nr [...] -zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami centrotwórczymi, - dz. Nr [...] - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z usługami podstawowymi, - dz. Nr [...][...] - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z usługami podstawowymi. Zapisy operatu ewidencji gruntów miasta P. w zakresie działek [...][...][...][...] są zgodne ze stanem wynikającym z w/w dokumentów. Działki gruntu, na których znajdują się budynki mieszkalne położone są w terenie zurbanizowanym miasta P., w jego granicach administracyjnych, a tym samym przebywanie w nim pracowników Nadleśnictwa nie wypełnia kryterium miejsca wykonywanej pracy. Obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych działek nie przewiduje ich przeznaczenia pozostającego w bezpośrednim związku z gospodarką leśną. Tym samym decyzja Starosty, zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odpowiada prawu. Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] złożyło Nadleśnictwa P. wnosząc o jej uchylenie. W skardze zarzuciło obu organom zbyt wąskie tłumaczenie terminu "gospodarka leśna". Wniosek o zakwalifikowanie przedmiotowych działek jako obszaru leśnego jest uzasadniony. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta P. z 1998 roku oparty na klasyfikacji gruntów z lat 1962-1963 nie uwzględnia istniejącego stanu faktycznego, a wpis w ewidencji gruntów jest nieaktualny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U.00.100.1086/ określone zostały informacje, jakie powinna zawierać ewidencja gruntów i budynków. Jeżeli chodzi o grunty to informacja ta dotyczy ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbioru dokumentów, jeżeli zostały złożone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela. Zgodnie z art. 23 ustawy właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków można, więc dokonać tylko w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sadowe lub akty notarialne. Skarżące Nadleśnictwo P. domaga się wydania decyzji zmieniającej zapis w ewidencji gruntów z rodzaju użytku – grunty zabudowane mieszkalne na użytek – lasy i grunty leśne w działkach oznaczonych numerami [...][...][...][...] położonych w mieście P.. Jako podstawę zmiany wskazuje art. 3 pkt 2 ustawy z 28 września 1991 roku o lasach. Zdaniem skarżącego przedmiotowy grunt jest gruntem związanym z gospodarką leśną. Zgodnie z art. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Pojęcie lasu definiuje w art. 3 ustawa z dnia 28 września 1991 roku /Dz.U.00.56.679. ze zm./. Wedle tego przepisu lasem jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) – drzewami i krzewami oraz runem leśnym – lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowanie drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. W niniejszej sprawie chodzi o rozumienie lasu jako gruntu związanego z gospodarką leśną. Pojęcie gospodarki leśnej określa art. 6 pkt 1 ustawy o lasach. Rozumie się przez nią działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu – drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. W przepisie tym, zdaniem sądu, chodzi o bezpośrednie prowadzenie działalności gospodarczej tego rodzaju. Ten typ dzielności prowadzą właśnie nadleśnictwa i nadleśniczy zgodnie z art. 4 i 35 ustawy o lasach. [...] Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne - Lasy Państwowe. W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą między innymi gospodarkę leśną. Nadleśniczy zaś prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że obecne zapisy w ewidencji gruntów miasta P. w zakresie działek [...][...][...][...] są zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i mają przeznaczenie jako grunty zabudowane mieszkalne. Ale to przecież dane zawarte w ewidencji stanowią podstawę planowania przestrzennego a nie odwrotnie. Skarżący nie domaga się zmiany operatu gleboznawczego, ale zmiany zapisów w ewidencji spowodowanych obecnym charakterem nieruchomości. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach w ewidencji gruntów uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczących granic i powierzchni lasu Zdaniem sądu sprawa nie została należycie wyjaśniona. Oba organy ograniczyły się do ustalenia co znajduje się na przedmiotowych działkach. Nie wyjaśniły natomiast sposobu wykorzystywania budynków i budowli przez nadleśnictwo jako jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych. Jeżeli bowiem budynki i budowle są wykorzystywane przez nadleśnictwo jako jednostkę organizacyjna Lasów Państwowych dla potrzeb gospodarki leśnej w tym również dla zrealizowania potrzeb mieszkaniowych pracowników nadleśnictwa, grunt pod budynkami odpowiada pojęciu lasu. Powyższe dane winny wynikać z planu urządzenia lasu. Tego planu brak. Żaden z organów nie zażądał go od nadleśnictwa Brak ustaleń w powyższym zakresie uniemożliwia kontrolę zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę należy ustalić czy został sporządzony plan urządzenia lasu to on bowiem stanowi podstawę wpisu do ewidencji (art. 20 ust. 2 ustawy). Nadleśnictwo P. winno mieć sporządzony plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu. Ten obowiązek wynika z rozdziału IV ustawy o lasach. Zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 1) plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu sporządzany jest dla lasów będących w zarządzie Lasów państwowych – na zlecenie i koszt Lasów Państwowych. Przy rozpoznaniu sprawy doszło więc do naruszenia art. 7 i 77 kpa. Naruszenie powyższych przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy Mając powyższe na uwadze i na zasadzie 145 & 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku /Dz.U.Nr 153 poz. 1270/ sąd orzekl jak w sentencji wyroku. Mimo uwzględnienia skargi sąd nie orzekł o wykonalności decyzji z uwagi na brak przedmiotu wykonalności