II SA 1846/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.), Asesorzy WSA Jacek Fronczyk,, WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi I. T. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela mianowanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. [...], na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w zw. z art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.) oraz na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 6 lutego 2002 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych i placówek kształcenia artystycznego (Dz. U. Nr 14, poz. 135), Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury odmówił nadania p. I. T. stopnia nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że ww. nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych do nadania jej kolejnego stopnia awansu zawodowego, ponieważ nie legitymuje się dyplomem ukończenia studiów magisterskich lub zawodowych w wyższej szkole muzycznej. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Kultury decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uzasadniając swoje stanowisko w sposób podobny do przedstawionego w decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi p. I. T. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg swojej drogi zawodowej - uzyskane kwalifikacje, oceny, nagrody, publikacje. Zdaniem skarżącej spełnia wszystkie warunki do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-3. W myśl art. 9 ust. 1 pkt 1 stanowisko nauczyciela, z zastrzeżeniem ust. 1a może zajmować osoba, która m.in. posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. W odniesieniu do nauczycieli szkół artystycznych, na podstawie art. 9 ust. 2 i ust. 3 ustawy - Karta Nauczyciela, Minister Kultury wydał rozporządzenie z dnia 6 lutego 2002 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych i placówek kształcenia artystycznego (Dz. U. Nr 14, poz. 135). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia kwalifikacje do nauczenia w szkołach muzycznych I stopnia i w ogólnokształcących szkołach muzycznych I stopnia, oprócz osób wymienionych w ust. 1 i 2, posiadają również osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych w wyższej szkole muzycznej na kierunku (specjalności) zgodnym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć oraz przygotowaniem pedagogicznym. Z analizy przepisu § 2 rozporządzenia wynika, że kwalifikacje do nauczania w szkołach muzycznych posiadają tylko osoby, które ukończyły studia i legitymują się dyplomem wyższej szkoły muzycznej na kierunku zgodnym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć lub też dającym niezbędną wiedzę merytoryczną z zakresu nauczanego przedmiotu. Skarżąca jest zatrudniona w Szkole Muzycznej I stopnia w K., w której w dniu 1 września 2001 r. uzyskała stopień nauczyciela kontraktowego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie nauczania początkowego na Wydziale Pedagogicznym [...] w K. Posiada też dyplom ukończenia Szkoły Muzycznej II stopnia w K. w zakresie specjalizacji gry na skrzypcach, zaświadczenie ukończenia kursu w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w K., dyplom uzyskania pierwszego stopnia specjalizacji w zakresie muzyki, wystawiony przez Centrum Doskonalenia Nauczycieli - Oddział w K. oraz świadectwo ukończenia kursu pedagogicznego w Akademii Muzycznej we W. Skarżąca jest osobą wielokrotnie wyróżnianą i nagradzaną. Niewątpliwie skarżąca jest osobą systematycznie dążącą do podnoszenia swoich kwalifikacji, o czym świadczą przedstawione wyżej dyplomy i świadectwa. Jest też osobą cenioną w swoim środowisku zawodowym. Skarżąca nie posiada jednak dyplomu ukończenia studiów w wyższej szkole muzycznej. Nie posiada więc kwalifikacji, o jakich mowa w § 2 rozporządzenia. Należy wyraźnie stwierdzić, że szkoły i kursy ukończone przez skarżącą nie są równoznaczne z ukończeniem studiów w wyższej szkole muzycznej, nawet gdyby dawały wiedzę i umiejętności zbliżone, podobne do uzyskanych w wyniku ukończenia wyższej szkoły muzycznej. Obowiązujące przepisy nie przewidują wyjątków od powyższej zasady i mimo, że decyzja Ministra Kultury może być odbierana przez skarżącą jako krzywdząca, decyzja jest zgodna z prawem. Dlatego, na podstawie art. 151 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.