II SA 1882/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Jan Bała Sędziowie WSA - Iwona Dąbrowska (spr.) Asesor WSA - Jacek Fronczyk Protokolant po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego K. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Starosty Powiatu w [...] numer [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. K. S. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu 14 stycznia 2002 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 22 stycznia 2002 r. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. orzeczono o utracie przez K. S. z dniem 8 lipca 2002 r. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na podjęcie przez skarżącego zatrudnienia. Po raz kolejny skarżący dokonał rejestracji w Urzędzie Pracy w dniu 7 stycznia 2003 r. i Starosta w [...] orzekł o przyznaniu na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) od dnia 8 stycznia 2003 r. zasiłku dla bezrobotnych, który następnie utracił decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. z uwagi na upływ maksymalnego okresu jego pobierania. Z kolei pismem z dnia 7 lutego 2003 r., skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy, zwrócił się skarżący z wnioskiem o przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Starosta Powiatu w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Od decyzji tej skarżący odwołał się wskazując, że spełnił wszelkie warunki do otrzymania zasiłku przedemerytalnego. Legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 32 lata 1 miesiąc i 8 dni, w tym 22 lata 9 miesięcy i 10 dni okresem pracy w warunkach szczególnych. Rejestracja zaś w charakterze bezrobotnego w dniu 14 stycznia 2002 r. wynikała z trudności związanych z uzyskaniem świadectw pracy, które otrzymał dopiero 11 stycznia 2002 r. Dzień 12 stycznia 2002 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy - była to sobota i urząd pracy był nieczynny, dlatego też rejestracji dokonał dnia 14 stycznia 2002 r. Powołując się na zapis art. 57 § 4 kpa stwierdził skarżący, iż dokonanie rejestracji w dniu 14 stycznia 2003 r. należało uznać za rejestrację dokonaną w terminie określonym w nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ II instancji podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i uznał, że skarżący zarejestrował się po terminie określonym w art. 3 ust 1 ustawy o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) tj. w dniu 14 stycznia 2002 r. co wyklucza możliwość przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w/w przepisem. Wojewoda wskazał, iż termin określony tym przepisem ma charakter terminu zawitego, co oznacza iż bez względu na przyczyny braku rejestracji w tym terminie jego niedotrzymanie skutkuje brakiem możliwości przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Z uwagi zaś na materialnoprawny charakter terminu określonego w tym przepisie brak jest podstaw prawnych możliwości zastosowania normy zawartej w art. 57 § 4 kpa. W skardze na decyzję Wojewody radca prawny K. K., działający w imieniu skarżącego K. S. zakwestionował stanowisko organu administracji wskazując na niemożność dokonania rejestracji przez skarżącego, w urzędzie pracy, w sobotę dnia 12 stycznia 2002 r., a zatem rejestracja skarżącego w dniu 14 stycznia 2002 r. winna być uznana przez organ administracji za rejestrację dokonaną z zachowaniem terminu. W skardze do sądu skarżący wniósł ponadto o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty podane w uzasadnieniach decyzji oraz dodając, że wymieniony przepis art. 3 ust. 1 ustawy w swej wykładni językowej nie pozostawia żadnych wątpliwości oraz, że wyznaczenie takiej daty było suwerenną decyzją ustawodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stosowanie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1 (ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Zgodnie zaś z art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu przed nowelizacją (do 31 grudnia 2001 r.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że decydujące znaczenie dla przyznania zasiłku przedemerytalnego ma nie fakt rejestracji w urzędzie pracy do dnia 12 stycznia 2002 r. lecz spełnienie w tym terminie warunków niezbędnych do nabycia prawa do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego. Ustawodawca dokonując nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu artykułem 3 ust. 1 zapewnił ochronę osobom, które pozostawały w zatrudnieniu do dnia 31 grudnia 2001 r. Nie mogłyby zatem dokonać rejestracji w urzędzie pracy do dnia 31 grudnia 2001 r. bowiem nadal pozostawały w zatrudnieniu i nie spełniałyby w ten sposób przesłanek niezbędnych do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nie jest zatem uprawniony pogląd, że tylko osoby, które dokonały rejestracji w charakterze bezrobotnego w terminie do 12 stycznia 2002 r. i spełniały warunki do nabycia zasiłku przedemerytalnego mogą ubiegać się o przyznanie tego zasiłku. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazywał, że pozostawał w zatrudnieniu do 31 grudnia 2001 r. oraz, że legitymuje się okresem uprawiającym do zasiłku przedemerytalnego wynoszącym 32 lata, jeden miesiąc i 8 dni, w tym okresem pracy w warunkach szczególnych 22 lata, 9 miesięcy i 10 dni w zatrudnieniu do 31 grudnia 2001 r. Na skutek błędnego poglądu, organy zatrudnienia rozpatrując sprawę, nie poczyniły ustaleń, czy skarżący w okresie do 12 stycznia 2002 r. spełniał warunki niezbędne do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jak również czy legitymował się odpowiednim stażem pracy niezbędnym do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152, zaś o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 209 i 200 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.