II SA 200/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spraw.) Sędziowie: WSA Dorota Wdowiak Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Arkadiusz Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2004 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych uchyla zaskarżoną decyzję Decyzją Burmistrza Dzielnicy P. W. z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] umorzono postępowanie w sprawie złożonego wniosku Pana Z. S. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, ze Z. S. pismem z dnia 18 listopada 2002 r. powiadomił, że rezygnuje z ubiegania się o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholów o wyżej wskazanej zawartości alkoholu. Od powyższej decyzji Z. S. złożył odwołanie, w którym kwestionował wysokość uiszczonych opłat za udzielone i odebrane już zezwolenie na sprzedaż piwa i napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu. Uważając, iż po zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 167, poz. 1372) zezwolenia na sprzedaż alkoholu nie podlegają opłacie skarbowej stwierdził, iż nie rezygnuje z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu. Ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 167, poz. 1372) utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji wyjaśniało zasady pobierania opłat skarbowych i trybu postępowania we wszczętych i niezakończonych sprawach po wejściu w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Na powyższą decyzję Z. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, iż jego rezygnacja z podania o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% alkoholu utraciła rację bytu i burmistrz powinien rozpatrzyć jego odwołanie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest związane rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Musi m. in. przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jest zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 89 kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa. W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się naruszenia tych reguł procesowych, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący złożył dwa wnioski stanowiące podstawy wszczęcia dwóch odrębnych postępowań, jedno o wydanie zezwolenia na sprzedaż piwa i napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu, drugie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu. Skarga dotyczy decyzji jaką wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na skutek odwołania od decyzji Burmistrza Dzielnicy P. W. o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu. Istotą odwołania było wycofanie uprzednio złożonej rezygnacji z tego postępowania i wydanie zezwolenia. Odwołujący uważając, iż zezwolenie o jakie się ubiega wymaga innych, mniejszych opłat wycofał uprzednio złożoną rezygnację. Organ nie rozpatrzył odwołania ograniczając się wyłącznie do wyjaśniania kwestii wysokości należnych opłat. Skarżący zasadnie podnosi w skardze brak rozstrzygnięcia odnośnie odwołania. Organ (SKO) nie odniósł się do wycofania złożonego oświadczenia o rezygnacji, nie wyjaśnił, co jest przedmiotem odwołania, czy opłaty już uiszczone przez odwołującego do pozwolenia na sprzedaż piwa i napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu, czy też opłaty, jakie będzie zobowiązany uiścić otrzymując zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu. Złożone odwołanie w ocenie Sądu nie jest jednoznaczne, organ odwoławczy przed rozpoznaniem sprawy winien wezwać odwołującego o jednoznaczne sprecyzowanie, której decyzji dotyczy odwołanie. Na marginesie, Sąd podziela stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż od dnia 9 listopada 2002 r., tj. od daty wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 167, poz. 1372) zezwolenia na sprzedaż alkoholu nie podlegają opłacie skarbowej. Jednocześnie w myśl art. 2 tejże ustawy sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoznaje się na podstawie przepisów dotychczasowych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje oddaleniem skargi. Zważywszy, iż z uchyloną decyzją nie wiąże się bezpośrednio kwestia jej wykonalności, stąd nie zachodzi potrzeba orzekania w tym względzie, stosownie do art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.