II SA 2097/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Frąckiewicz, WSA Grażyna Śliwińska, Protokolant Aleksandra Borowiec, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Okręgowej Spółdzielni Pszczelarskiej z/s w P. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2001r. Nr [...] w przedmiocie uznania prawa z rejestracji znaku towarowego nr. [...] za wygasłe oddala skargę Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] stycznia 2001r. odmówił uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego graficznego zarejestrowanego pod numerem [...] na rzecz A. Spółdzielni Pszczelarskiej w L.. W uzasadnieniu decyzji podano, że Okręgowa Spółdzielnia Pszczelarska w P. wystąpiła o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego graficznego [...]. Wnioskodawca twierdził, że znak nie był stosowany od dnia zgłoszenia do dnia wniosku o wygaśnięcie. Uprawniony, wezwany do wykazania używania znaku, wnosił o oddalenie wniosku. Oświadczył, że używa przedmiotowego znaku od 1993 roku do chwili obecnej dla oznaczania miodu. Jako dowody używania przedłożył oświadczenie wraz z przykładowymi etykietami na których zamieszczona była data przydatności do spożycia, na jednej przed końcem grudnia 1996r., na drugiej przed końcem 2001 roku oraz kilka faktur z lat 1997-1999 wyjaśniając, że ze względu na graficzny charakter znaku na fakturach nie było możliwe identyfikowanie faktury z danym rodzajem miodu. Oświadczenie podpisane przez członków zarządu zawierało potwierdzenie, że faktury dotyczyły sprzedaży miodu rozlewanego przez Spółdzielnię i zaopatrzonego etykietami chronionymi jako znak towarowy [...]. uprawniony złożył również kopię Polskiej Normy PN-88 A-77626 Miód pszczeli oraz Komunikat Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości z dnia 5 listopada 1993r. w sprawie zmian do Polskich Norm z których wynika, że okres przechowywania miodu wynosi okres nie dłuższy niż 3 lata, natomiast data minimalnej trwałości – rok. Informację o tej ostatniej dacie powinna być poprzedzona wyrazami: "najlepiej spożyć przed końcem". W trakcie postępowania przed Urzędem wnioskodawca utrzymywał, że na pewno do chwili złożenia wniosku Spółdzielnia "A." nie wprowadzała do obrotu miodu oznaczonego znakiem towarowym R[...]. Urząd Patentowy w oparciu o zebrany w sprawie materiał uznał, że brak jest podstaw dla uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku, gdyż znak jest stosowany. Przy ocenie używania wzięto pod uwagę oświadczenia producenta – Spółdzielni "A." o jego używaniu. Przesłane materiały są jedynie potwierdzeniem używania znaku. Etykieta z zamieszczoną datą przydatności do spożycia przed końcem grudnia 1999r. jest dowodem produkcji miodu w latach 1993-1995, druga – produkcji od końca 1998r. Faktury nie mogą zawierać opisu znaku, oświadczenie uprawnionego, że dotyczą one miodu zaopatrzonego etykietami ze znakiem R-[...] jest wystarczające dla wykazania używania znaku zarejestrowanego. Uprawniony jako producent miodu oznacza słoiki z miodem określoną etykietą i brak jest podstaw dla podważania jego oświadczeń w tym zakresie. W odwołaniu od powyższej decyzji, którą jako skargę przesłano do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący Okręgowa Spółdzielnia Pszczelarska w P. (aktualnie Spółka Pszczelarska "N.") domagała się uchylenia powyższej decyzji odmawiającej uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego R-[...] oraz wydania decyzji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2000r. i uznanie rejestracji znaku towarowego R-[...] za wygasły. W uzasadnieniu podniesiono naruszenie przepisów procesowych, niewyjaśnienie w sprawie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, a także nieustosunkowanie się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2000r., co stanowi naruszenie art. 107 §3 k.p.a. i uznanie skargi za zasadną. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do uznania za zasadne zarzutów w niej podniesionych. Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) przekazał niniejszą skargę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 28 ust. l ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych (Dz. U. nr 5, poz. 17 z późn. zm.) prawo z rejestracji znaku towarowego wygasa jeżeli uprawniony nie używał tego znaku w Polsce w okresie kolejnych trzech lat. Obowiązek wykazania używania znaku towarowego spoczywa na uprawnionym z tytułu rejestracji. Uprawniony z rejestracji przedmiotowego znaku złożył dokumenty i dowody, które jego zdaniem wykazują używanie znaku i czynią wniosek żądający wygaszenia prawa do znaku za niezasadny. Urząd Patentowy RP zgodnie z art. 37 u.z.t. w postępowaniu w sprawach znaków towarowych stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Winien więc zgodnie z art. 7, 77 §11 i art. 107 §3 k.p.a./ przeprowadzić postępowanie ustalające stan faktyczny stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Ocena dowodów zebranych w sprawie należy do organu (art. 80 k.p.a.). Zdaniem Sądu organ dokonał oceny w sposób prawidłowy i nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza zasad art. 107 §3 k.p.a. W świetle zgłoszonych dowodów zarzuty skarżącego w niczym nie uzasadniają polemiki ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i dokonanymi w oparciu o te dowody ustaleniami organu. Reasumując powyższe Sąd uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.