II SA 2132/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący s. del. NSA A. Kuba Sędziowie WSA E.Fronckiewicz M.Bosakirska (spr.) Protokolant M.Grzelak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. i M. S. wspólników "T." s.c. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie opłaty drogowej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2001 r 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu 3. zasadza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego kwotę 20 (dwadzieścia) zł tytułem zwrotu wpisu sądowego. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. na podstawie art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000r., Nr 71, poz. 838 ze zm.) i § 9 ust.1 p.2 i ust 2 oraz § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51 poz.607) w związku z § 2.1. rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999r.w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. nr 44 poz.432) obciążył M. i S. S. wspólników "T." s.c. z siedzibą w C. opłatą drogową w wysokości 505,06 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia w dniu [...] sierpnia 2001 r. W uzasadnieniu tej decyzji podano wyniki stwierdzonych podczas kontroli przekroczeń dopuszczalnych parametrów pojazdu, stanowiących podstawę naliczenia opłaty. Od decyzji tej skarżący odwołali się w terminie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzja została utrzymana w mocy decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2002r. S. i M. S. zaskarżyli w terminie ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie r zarzucając, że decyzja ta jest krzywdząca i represyjna ponieważ przy załadunku nie ma możliwości przewidzieć nacisku na poszczególne osie zaś masa całkowita zestawu była prawidłowa. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2002 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie uznając podniesione w niej zarzuty za nieuzasadnione i podniósł, że podstawą naliczenia opłat jest przekroczenie nacisku na poszczególne osie, które nie musi łączyć się z przekroczeniem masy całkowitej pojazdu. Dnia [...] grudnia 2002 r. skarżący złożyli do NSA wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji . Postanowieniem z 20 stycznie 2003r. NSA wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p,1271/ sprawa podlega obecnie rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002r., P 6/02 wydanym po rozpoznaniu pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego o zbadanie zgodności m. in. § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. o opłatach drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607) z art.2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP orzekł, że § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tego rozporządzenia jest niezgodny z art. 92 ust. 1 oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. W obszernym uzasadnieniu Trybunał powołał się na swój wcześniejszy wyrok z dnia 27 kwietnia 1999r., P 7/98, w którym stwierdził, że § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dna 14 października 1996r. w sprawie opłat drogowych był niezgodny z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że narusza zakres ustawowego upoważnienia oraz stanowił przepis o charakterze represyjnym. Stwierdził w związku z tym, że ustalanie opłaty za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27-czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych następuje w istocie w taki sam sposób, jak ustalenie tej opłaty na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 14 października 1996r. w sprawie opłat drogowych, uznanego przez Trybunał za niekonstytucyjny. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych, pomimo wspomnianego, wcześniejszego wyroku TK w sprawie P 7/98 dalej powtórzyło i utrzymało przepisy niezgodne z Konstytucją. Mając to na względzie należało przyjąć, że kwestionowane przepisy rozporządzenia RM z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych zostały wydane na podstawie niekonstytucyjnego upoważnienia ustawowego (bez ustawowego upoważnienia) i dlatego są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W rozpoznawanej sprawie obie decyzje administracyjne zostały wydane na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych. Stosownie do art. 145 a § 1 KPA w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją można żądać wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 145 § 1 p.1 b) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.270 ) zobowiązuje ten Sąd do uchylenia decyzji w razie zaistnienia naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W świetle tej regulacji prawnej rozważanie zarzutów podniesionych w skardze staje się zbędne. Mając to wszystko na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 p.1 b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o niewykonywaniu decyzji sąd oparł na art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.