II SA 2173/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędzia NSA Jolanta Rajewska Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant Jacek Kosonoga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2004 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego, zasiłku dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę S. S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. w dniu [...] stycznia 2003 r. i decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., wydaną z upoważnienia Starosty G. przyznano skarżącemu od dnia [...] stycznia 2003 r. status osoby bezrobotnej, zaś od dnia [...]stycznia 2003 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 7 marca 2003 r. S. S. złożył w PUP w P. decyzję z dnia [...] lutego 2003 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w P. Inspektorat w G. orzekającą o przyznaniu skarżącemu renty okresowej od dnia [...] stycznia 2003 r. Starosta G. decyzją z dnia [...] marca 2003 r., wydaną na podstawie art. 163 kpa w związku z art. 6b, art. 6 pkt 6 lit. a i c w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c, art. 28 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) orzekł o: 1. uchyleniu decyzji Starosty G. z dnia [...] stycznia 2003 r. orzekającej o uznaniu skarżącego z dniem [...] stycznia 2003 r. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2003 r. na okres 12 miesięcy, 2. odmowie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] stycznia 2003 r. 3. obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia [...] stycznia 2003 r. do dnia [...] stycznia 2003 r. w wysokości 438,50 zł brutto. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy wyklucza uznanie skarżącego za osobę bezrobotną i pobieranie z tego tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Wynika to wprost z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c pow. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zgodnie z którym bezrobotny to osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nieucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego. Skarżący nie spełniał warunków do posiadania statusu bezrobotnego od dnia [...] stycznia 2003 r., a tym samym do posiadania zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2003 r. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 1 ustawy osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 2 pkt 3 ustawy za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zasiłek, dodatek szkoleniowy, stypendium, świadczenie przedemerytalne lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29. Z uwagi na fakt, że organy ZUS nie dokonały pomniejszenia kwoty wypłaconego świadczenia rentowego o kwotę wypłaconego skarżącemu za ten okres zasiłku dla bezrobotnych pobrany od dnia [...] stycznia 2003 r. do dnia [...] stycznia 2003 r. zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem nienależnym i podlega zwrotowi wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne tj. w wysokości 438,50 zł. Skarżący odwołał się od tej decyzji do Wojewody [...], kwestionując jedynie obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Organ drugiej instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze do Sądu S.S. zakwestionował decyzję, podobnie jak w odwołaniu do organu drugiej instancji, również tylko w części dotyczącej obowiązku zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranego świadczenia i dodał , że organ zatrudnienia nie podał numeru konta bankowego, ani też sposobu zwrotu tych pieniędzy. Zarzucił decyzji również fakt niewskazania jaka kwota została przekazana na podatek dochodowy, a jaka na ubezpieczenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumenty zawarte w decyzji. Dodał ponadto, że ponieważ organ istotnie nie podał sposobu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, to fakt ten może być podstawą do zwolnienia skarżącego z zaległych odsetek za zwłokę w zwrocie pobranego świadczenia. Wskazał również, że w żądanej kwocie 5,30 zł stanowi kwotę podatku dochodowego, zaś 35,08 zł składkę na ubezpieczenie Społeczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Rozpoznając niniejszą sprawę należy zaznaczyć, że przedmiotem odwołania, jak również skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest jedynie ta część rozstrzygnięcia organu, która dotyczy obowiązku zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranego świadczenia. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zgodności z prawem zaskarżonej - w tym zakresie - decyzji nie wykazała naruszenia prawa. Bezspornym i niekwestionowanym przez skarżącego jest, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał skarżącemu rentę z tytułu czasowej niezdolności do pracy od dnia [...] stycznia 2003 r. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowi przepis art. 28 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.). Zgodnie z art. 28 ust. 1 powołanej ustawy bezrobotny, który pobrał nienależne świadczenie pieniężne, obowiązany jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy za nienależne pobranie świadczenia w rozumieniu ust. 1 uważa się: zasiłek, dodatek szkoleniowy, stypendia, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub inne świadczenia pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29. Z treści cytowanego przepisu art. 28 ust. 2 pkt 3 wynika zatem, iż nienależnym świadczeniem jest m.in. zasiłek wypłacony bezrobotnemu za okres, za który nabył on prawo do renty inwalidzkiej, jeżeli organ rentowy, który przyznał to świadczenie nie dokonał jego pomniejszenia. Z akt sprawy wynika, co również potwierdza skarżący, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych istotnie nie pomniejszył wypłaconej skarżącemu renty o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconego zasiłku za okres od [...] stycznia 2003 r. do [...] stycznia 2003 r., a w związku z tym nie przekazał żadnych kwot na konto Funduszu Pracy właściwego urzędu pracy. Oznacza to zatem, że organy zatrudnienia trafnie wskazały w decyzji, że skarżący obowiązany jest zwrócić pobrany za okres od [...] stycznia 2003 r. do [...] stycznia 2003 r. zasiłek w kwocie 438,50 zł brutto, jako niezasadnie pobrane świadczenie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.