II SA 2238/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2003 r. sygn. akt II SAB 424-427/02 postanawia -odrzucić skargę- Pismem z dnia 10 czerwca 2003 r. Z. L. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2003 r. sygn. akt II SAB 424-427/02, umarzającym postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z jego skargi na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty N. W skardze Z. L. zarzucił, że postanowienie wydane w sprawie o sygn. akt II SAB 424-427/02, podobnie jak wszystkie inne orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawach z jego skarg, zostało wydane po przeprowadzeniu postępowania obciążonego wadami powstałymi na skutek umyślnego działania Sądu. Skarżący stwierdził, że został pozbawiony "możności działania i możności obrony" oraz zarzucił uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w świetle art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.), w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 271 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: – jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub, – jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Stosownie do art. 272 § 1 cyt. ustawy, wznowienia postępowania można żądać również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W świetle art. 273 § 1 ustawy, można zaś żądać wznowienia na tej podstawie, że: – orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, – orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Art. 273 § 2 dopuszcza żądanie wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, natomiast art. 273 § 3 przewiduje możliwość wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przepis art. 280 powoływanej wyżej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z przedstawionych wyżej podstaw wznowienia. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Mimo, że Z. L. w piśmie z dnia 10 czerwca 2003 r. powołał podstawę, która jak twierdzi uzasadnia wznowienie postępowania, zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie podstawa taka nie występuje. Należy stwierdzić, że samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie może stanowić o jej istnieniu. Wyrażona we wniosku z dnia 10 czerwca 2003 r. ocena prawidłowości i zasadności postępowania, w wyniku którego wydane zostało postanowienie z dnia 20 lutego 2003 r. o sygn. akt II SAB 424-427/02, a także przedstawione przez skarżącego zarzuty dotyczące postępowań toczących się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w innych sprawach z jego skarg, nie pozwalają na przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie faktycznie zachodzi podstawa wznowienia postępowania. Ponadto, Z. L. nie wykazał, że podane fakty mogą stanowić taką podstawę i pozostają w związku z wynikiem sprawy zakończonej powołanym wyżej orzeczeniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 160 powoływanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.