II SA 2271/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędziowie Asesor WSA Jacek Fronczyk, WSA Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2004 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie przyznanie świadczenia w drodze wyjątku 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r., którą - na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) - odmówił S. W. przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu decyzji m.in. podano, iż zainteresowana w opinii biegłego lekarza sądowego z dnia [...] października 2001 r., została uznana za częściowo niezdolną do pracy, a zatem nie spełnia wymogu całkowitej niezdolności do pracy, o jakim mowa w art. 83 powołanej wyżej ustawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. S.W. domagała się przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zarzucając że z uwagi na obecny stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy zarobkowej i z tego tytułu jest całkowicie niezdolna do pracy. Poza tym skarżąca podniosła, iż nie posiada niezbędnych środków utrzymania. W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, Nr 240, poz. 2052 oraz Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1153) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przez Prezesa ZUS, przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydając decyzję w zakresie świadczeń określonych w art. 83 ust. 1 powołanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS, związany jest rygorami procedury administracyjnej, określającej zasady prowadzenia postępowania. Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy materialnej zapisana w art. 7 kpa. Zgodnie z tą zasadą, w toku postępowania, organy administracji publicznej są zobowiązane do podjęcia wszelkich możliwych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Są też zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy - art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie została zbadana przez lekarza orzecznika ZUS na okoliczność ustalenia, czy z uwagi na obecny stan zdrowia jest ona całkowicie niezdolna do pracy zarobkowej. Podstawą wydania decyzji przez Prezesa ZUS w zakresie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. nr 162, poz. 1118 ze zm. ) jest orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, a w tej sprawie takiego orzeczenia brak. W tym stanie sprawy zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 ust. 1c powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.