II SA 2341/03

II SA 2341/03 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2003r., sygn. akt II SA 1946/03 w przedmiocie wyniku konkursu na stanowisko na stanowisko [...] Wydziału Rozwoju Regionalnego [...] w [...] Urzędzie Wojewódzkim postanawia -odrzucić skargę- II SA 2341/03 UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 czerwca 2003 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA 1946/03 o odrzuceniu skargi z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: * jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona, albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia * jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, albo nie była należycie reprezentowana, lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. Na podstawie art. 272 § 1 tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą na podstawie której zostało wydane orzeczenie. W myśl art. 273 § 1 można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że: * orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, * orzeczenie uzyskane zostało za pomocą przestępstwa. Na podstawie § 2 tegoż artykułu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie zaś z § 3 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia w tej samej sprawie. W świetle art. 279 ustawy skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Na podstawie art. 280 ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W przedmiotowej sprawie skarżący powołuje się na okoliczność, że od decyzji Szefa Służby Cywilnej złożył środek zaskarżenia-odwołanie, które powinno znajdować się w aktach konkursu. A. S. nie przestawił jednak kopi wniosku, w aktach konkursu także takiego nie ma. Twierdzenie skarżącego należy uznać za gołosłowne i nie poparte żadnymi nowymi dowodami. Nie zaistniały, więc okoliczności wymienione w art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niespełnione zostały także przesłanki z innych wyżej cytowanych przepisów, które mogłyby spowodować wznowienie postępowania. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 271, 272 § 1, 273 § 1,2,3 i 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji.