II SA 2377/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), WSA Adam Lipiński, Protokolant Bartłomiej Naróg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2004 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia[...] maja 2003 nr [...] w przedmiocie nadania stopienia awansu zawodowego 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] 2) stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 9 b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 tycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 22, poz. 291, Nr 122, poz. 1323, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1404, Nr 144, poz. 1615 oraz z 2002 r. Nr 4, poz. 32) oraz art. 10 ust 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 154, poz. 1794, oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 362), po ponownym rozpoznaniu utrzymał w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2002 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji [...]Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...]w sprawie nadania p. H. B. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji podano między innymi, że pani H. B. -dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w G. legitymuje się aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego wydanym przez [...] Kuratora Oświaty w dniu [...] lipca 2001 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...],[...] Kurator Oświaty wniósł o stwierdzenie nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego p. H. B. z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...], podnosząc niespełnienie przez p. B. wymagań określonych w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.). Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stwierdził nieważność decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w sprawie nadania pani H. B. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że skarżąca nie posiada wymaganego do złożenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego okresu zatrudnienia na stanowisku dyrektora, o którym mowa w art. 10 ust.1 cytowanej ustawy. Pismem z dnia 12 marca 2003 r. pani H.B. złożyła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...]września 2002 r. nr [...] Po ponownym zbadaniu materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] maja 2003 r., Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2002 r. W uzasadnieniu decyzji podał, że w świetle art. 9 b ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela warunkiem nadania dyrektorowi szkoły stopnia nauczyciela dyplomowanego jest posiadanie kwalifikacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy - Karta Nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Pani B.w dniu 2 lipca 2001 r. złożyła do [...]Kuratora Oświaty, na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., wniosek o podjęcie postępowania na stopień nauczyciela dyplomowanego, nie spełniając warunku określonego w przepisie art. 9 e ust. 1 Karty Nauczyciela. Pani B. nie posiadała bowiem w dniu [...] lipca 2001 r. nieprzerwanego okresu zatrudnienia na stanowisku dyrektora szkoły wynoszącego co najmniej 2 lata i 9 miesięcy od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Skarżąca nie spełniała również warunku określonego w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., ponieważ nie posiadała w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 6 kwietnia 2000 r., co najmniej dwuletniego okresu pracy na stanowisku dyrektora. Zgodnie z przepisem art. 156 §1 pkt 2 kpa, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszenie prawa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zarzuciła, że obie decyzje naruszają przepisy prawa, a w szczególności art. 156 § 1 kpa, art. 9 e ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, wobec przyjęcia, że decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia 31 lipca 2001 r. została wydana z naruszeniem art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o oddalenie skargi, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. W sprawie niniejszej skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z zupełnie innych powodów, aniżeli tych, które zostały w niej zawarte. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek, dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego także wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Z akt sprawy wynika, że w dniu 2 lipca 2001 r. H.B. złożyła wniosek o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego dla dyrektora szkoły do [...] Kuratora Oświaty w G.. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postępowanie toczyło się z naruszeniem art. 61 § 4 kpa, ponieważ w aktach administracyjnych brak jest zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania. Bezsporne jest, że w dniu [...] lipca 2001 r. [...]Kurator Oświaty, Aktem Nadania Stopnia Awansu Zawodowego, nadał pani H.B. stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Dnia 12 czerwca 2002 r. Kuratorium Oświaty w G. złożyło wniosek do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w Warszawie o stwierdzenie nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego. Decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu stwierdził nieważność decyzji[...]Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...]w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego pani H.B.. Zgodnie z pouczeniem przez organ, pani H.B. na wymienioną wyżej decyzję złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie sygnatura akt IISA 3655/02 - odrzucił skargę. W uzasadnieniu podał, że zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, co oznacza, że przed skierowaniem skargi do NSA, skarżąca powinna wystąpić do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 12 marca 2003 r. p. H.B. złożyła wniosek do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] Minister Edukacji Narodowej i Sporu decyzją z dnia [...]maja 2003 r., po ponownym rozpatrzeniu wniosku pani H.B. w sprawie stwierdzenia nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, utrzymał w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2002 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w sprawie nadania pani H. B. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W dniu 5 czerwca 2003 r. pani H. B. wniosła skargę od wyżej wymienionej decyzji. Zważyć jednak należy, że w decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2002 r. stwierdzającej nieważność decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2001 r., nie zamieszczono prawidłowego pouczenia o trybie jej zaskarżenia. Ów błąd organu nie może - stosownie do treści art. 112 kpa - szkodzić stronie. Wobec tego, w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez sąd, powinna zwrócić się do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku "o ponowne rozpatrzenie wniosku". Wówczas błędne pouczenie stanowiłoby uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku. Bez przeprowadzenia przez organ postępowania dotyczącego przywrócenia spóźnionego terminu, nie może podlegać ocenie zgodność z prawem decyzji, której dotyczy spóźnione odwołanie. Decyzja taka podlegać może kontroli instancyjnej, a następnie sądowej tylko wówczas, gdy skuteczną będzie czynność, od której zależy uruchomienie postępowania odwoławczego art. 58 § 1 i § 2 kpa. Skoro nie było prawidłowo wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2002 r. nr [...], to uznanie wniosku wniesionego po ustawowym terminie powoduje, że organ bez podstawy prawnej wydał decyzję z dnia[...]maja 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2002 r. Fakt ten powoduje ten skutek, że decyzja wydana w dniu [...] maja 2003 r. dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W konsekwencji przedstawionych ustaleń stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca podjęta została z rażącym naruszeniem prawa - art. 156 § 1 pkt 2 kpa i jako taka dotknięta jest wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. W oparciu o art. 152 ww. ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie decyzji w całości.