II SA 2384/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała, Sędziowie WSA Bronisław Szydło, Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy z wniosku S. S. utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 83 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.), którą odmówił przyznania wnioskodawczyni świadczenia w drodze wyjątku wobec niespełnienia warunków, o jakich mowa w tym przepisie. Podczas prowadzonego postępowania administracyjnego Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] grudnia 2003 r. wydał postanowienie o jego zawieszeniu. W dniu 13 stycznia 2003 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Wniosek nie został przez organ rozpoznany. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji twierdząc, że jest dla niej krzywdząca. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sąd Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji stwierdził, że organ prowadząc postępowanie administracyjne w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku naruszył prawo. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] grudnia 2002 r. wydał na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) postanowienie ([...]), którym zawiesił postępowanie z wniosku S. S. w sprawie przyznania świadczenia drodze wyjątku na podstawie art. 83 § 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 162, poz. 1118 z późn. zm.). S. S. w dniu 13 stycznia 2003 r. złożyła do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Wniosek nie został przez organ rozpoznany. W tym miejscu należy podnieść, że zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Podjęcie postępowania zgodnie z art. 123 §1 k.p.a. następuje w drodze postanowienia. Obowiązek ten nie został przez organ spełniony. W trakcie zawieszonego postępowania sprawa nie miała biegu. W tym czasie organ zobowiązany był jedynie do podejmowania czynności w celu usunięcia przeszkód do prowadzenia postępowania (art. 100 k.p.a.) oraz czynności niezbędnych w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego (art. 102 k.p.a.). W tym stanie formalnym postępowania organ nie mógł wydać zaskarżonej decyzji, jak również decyzji poprzedzającej. Pomimo przeszkody formalnej organ jednak decyzje wydał. Nadmienić należy, że w ramach kontroli instancyjnej, po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ mógł stwierdzić nieważność pierwszej decyzji (art. 156 k.p.a.), jednakże tej możliwości organ nie wykorzystał i tym samym doszło do kolejnego naruszenia prawa. Reasumując stwierdzić należy, że Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych prowadząc postępowanie administracyjne naruszył normy procesowe określone w Kodeksie postępowania administracyjnego zawarte w art. 97 § 2, art. 123 § 1 i art. 102, a decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. . Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.