II SA 24/03

WyrokWSA w Warszawie2004-05-19

Skład orzekający: Stanisław Gronowski, Dorota Wdowiak, Izabela Głowacka-Klimas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, wydana w sytuacji, gdy sprawa została już rozstrzygnięta inną ostateczną decyzją, może zostać uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, ponieważ obie decyzje dotyczyły sprawy już rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją. Zastosowanie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. obliguje do stwierdzenia nieważności późniejszej decyzji w takiej sytuacji.
Stan faktyczny
Skarżący R. N. został dwukrotnie skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z kategorii B prawa jazdy. Pierwsza decyzja zapadła w marcu 1996 r., a druga w październiku 2002 r. Podstawą faktyczną dla obu decyzji było uzyskanie przez skarżącego 26 punktów karnych w okresie od lipca 1995 r. do stycznia 1996 r. Skarżący wniósł skargę, zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. z uwagi na dwukrotne rozstrzygnięcie tej samej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2002 r. Zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego R. N. kwotę 20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Stanisław Gronowski (spr.) Sędzia WSA - Dorota Wdowiak Asesor WSA - Izabela Głowacka-Klimas Protokolant - Katarzyna Kuczykowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skar- gi R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwo- ławczego w R. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego R. N. kwotę 20 zł (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowa- nia W związku z dopuszczeniem się R. N., zwanego dalej "skarżącym", wielokrotnych wykroczeń w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego w okresie od [...] lipca 1995 r. do [...] stycznia 1996 r., za co uzyskał 26 punktów, o których mowa w § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 31 marca 1993 r. w spra-wie wnioskowania o sprawdzenie kwalifikacji kierujących pojazdami naruszających przepisy i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego (Dz. U. Nr 38, poz. 169), na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 1996 r. nr [...] skarżący został skierowany na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy według kategorii B. Decyzja została wydana na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 ze zm.). Stosownie do tego przepisu sprawdzeniu kwalifikacji podlegają kierujący pojazdami na podstawie decyzji kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej na wniosek organu kontroli ruchu drogowego w przypadku wielokrotnego w ciągu roku naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wobec niemożności bezpośredniego doręczenia skarżącemu powyższej decyzji, została ona doręczona w trybie art. 44 k.p.a. Pismem z dnia [...] października 2002 r. Komenda Wojewódzka Policji w R. poinformowała Referat Komunikacji Urzędu Miejskiego w R. o bezskutecznym wezwaniu skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy. Na tej podstawie wszczęte zostało przeciwko skarżącemu ponowne postępowanie w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami. Kolejną decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] skierowano skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie kategorii B. Poinformowano skarżącego, że niepoddanie się temu sprawdzeniu kontrolnemu w terminie do dnia [...] grudnia 2002 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B. Decyzja została wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.). W świetle powołanego przepisu kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. W następstwie odwołania skarżącego od powyższej decyzji ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Według ustaleń SKO podstawę faktyczną dla poddania skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji kierowcy było wielokrotne dopuszczenie się przez niego naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia [...] lipca 1995 r. do dnia [...] stycznia 1996 r. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając m.in. naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., gdyż sprawa skierowania skarżącego na kontrolny egzamin została już rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 1996 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie: * ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a., * ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana p.s.a., * ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwana p.w.u.p. Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a. Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wy- miar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusz-nościowych. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego znaj- duje uzasadnienie zarzut skarżącego w przedmiocie dwukrotnego skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z zakresu kategorii B prawa jazdy, a mianowicie decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 1996 r. nr [...] oraz decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2002 r. nr [...], utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...]. Dla obu tych decyzji podstawę faktyczną stanowi- ło uzyskanie przez skarżącego w okresie od [...] lipca 1995 r. do [...] stycznia 1996 r. 26 punktów karnych z tytułu naruszenia przepisów bezpieczeństwa ruchu drogowego. Stosownie do art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. wydanie decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętą inną decyzją osta- teczną, stanowi obligatoryjną przesłankę dla wydania decyzji stwierdzającej nieważność późniejszej decyzji. Zatem, w odniesieniu do zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2002 r. nr [...], zachodzą podstawy do stwierdzenia ich nieważności. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 145 § 1 pkt 2 p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło