II SA 2484/03

WyrokWSA w Warszawie2004-08-26

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Anna Robotowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, stwierdzając niedopuszczalność odwołania z powodu braku pełnomocnictwa, powinien wezwać stronę do uzupełnienia tego braku zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a.?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, stwierdzając niedopuszczalność odwołania z powodu braku pełnomocnictwa, ma obowiązek wezwać stronę do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni, z pouczeniem o skutkach jego nieusunięcia. Zaniechanie takiego wezwania stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Gminy dotyczącej zmian w operacie ewidencji gruntów, ponieważ odwołanie zostało wniesione przez osobę (R. B.) bez udokumentowanego pełnomocnictwa od strony (H. Ż.). Skarżąca zarzuciła, że organ powinien był wezwać ją do przedłożenia pełnomocnictwa notarialnego, które zostało jej zdaniem ustanowione. Organ argumentował, że skarżąca została poinformowana o braku pełnomocnictwa i miała możliwość jego dostarczenia.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody na podstawie art. 145 § 1 pkt 7 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia NSA Anna Robotowska (spraw.) Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi H. Ż na Wojewody[...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2003 roku stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego w dniu [...] listopada 2002 roku od decyzji Burmistrza Gminy [...] wprowadzającej z urzędu zmiany do operatu ewidencji gruntów polegające na przywróceniu poprzedniego stanu w obrębach części [...]i [...]. W uzasadnieniu podano, że decyzja organu I instancji z dnia [...] października 2002r. wydana przez Burmistrza Gminy [...] została doręczona zainteresowanej – Pani H. Ż., natomiast odwołanie od ww. decyzji złożył Pan R. B. w zastępstwie Pani H. Ż. W aktach sprawy brak jest dokumentu uprawniającego Pana R. B. do reprezentowania zainteresowanej w postępowaniu administracyjnym – nie posiadał on zatem umocowania do prawa wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia organu administracji publicznej w sprawie zapisów w ewidencji gruntów i budynków. W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca domagała się jego uchylenia wykazując, iż p. R. B. był jej pełnomocnikiem, gdyż jak wynika z dołączonego pełnomocnictwa notarialnego został on ustanowiony jej pełnomocnikiem w dniu [...] lipca 2002r. Organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia powinien zwrócić się do niej jako strony o dołączenie pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutu wyjaśnił, iż odpis pisma w przedmiocie braku pełnomocnictwa dla p. R. B. w aktach administracyjnych, które zostało wysłane do organu I instancji – jednocześnie zostało przesłane do wiadomości skarżącej – która mogła wówczas nadesłać brakujące pełnomocnictwo, czego nie uczyniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie w myśl art. 64 § 2 k.p.a. Jeżeli podanie strony nie czyni zadość wszystkim wymaganiom ustalonym w przepisach prawa należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Do takich braków, które mogą być usunięte należy niewątpliwie brak pełnomocnictwa. Organ zaniechał wezwania strony do usunięcia braku w postaci dostarczenia pełnomocnictwa pod rygorem przewidzianym w art. 64 § 2 i stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Nie można podzielić stanowisko organu, że pismo z dnia [...] maja 2003r. skierowane do Urzędu Dzielnicy [...], a przesłane jedynie do wiadomości skarżącej, było wezwaniem w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W związku z powyższym organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 64 § 2 i 134 k.p.a. co miało istotny wpływa n wynik sprawy. Z tych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 7 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekła jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło