II SA 2532/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) - Andrzej Kuba (spr.) Sędzia WSA - Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA - Halina Święcicka Protokolant Marta Siemiątkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi S. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w zakresie opłat rocznych z tytułu czasowego wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej postanawia umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] odmówił wygaśnięcia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 1997 r. w części dotyczącej obowiązku uiszczania opłat rocznych z tytułu czasowego wyłączenia i gruntów rolnych położonych w gminie [...] we wsiach [...],[...] i [...]. S. S.A. w W. odwołał się w tym zakresie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Na powyższa decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego S. S.A. w W. wniósł w dniu [...] i lipca 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie w oparciu o zarzuty naruszenia art. 101 §1 kpa., 162 § 1 pkt 1 kpa. i art. 12 pkt 14 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 5 marca 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania, składając jednocześnie pismo procesowe, w którym stwierdza, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Starosta [...] załatwił sprawę objętą przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżonej w niniejszej sprawie zgodnie z wnioskiem skarżącego. Powyższa decyzja jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 60 ww. ustawy Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.