II SA 2605/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (del.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant Marta Siemiątkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku nr [...] Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu odwołania K. K., utrzymał w mocy decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2000 roku nr [...] odmawiającą udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia oznaczonego nr [...] zatytułowanego "[...]", dokonanego dnia [...] lutego 2000 roku. Izba Odwoławcza Urzędu Patentowego RP uznała, ze zaskarżona decyzja oparta na stanie faktycznym i prawnym jest zgodna z obowiązującym prawem. Przedmiot zgłoszenia ma charakter umowy organizacyjno-finansowej. Nie jest rozwiązaniem technicznym. Projekty o charakterze adstrakcyjno-myślowym nie podlegają opatentowaniu przez Urząd Patentowy. Poprawa stanu technicznego nie jest przedmiotem zgłoszenia a jedynie następstwem wprowadzenia ubezpieczenia w życie. Przedmiot zgłoszenia nie spełnia więc wymogów z art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości /Dz.U. Nr 26 z 1993 r. poz. 117/. Skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP złożył K. K. W skardze podniósł, że wniosek o udzielenie patentu to dobrowolne lub obowiązkowe ubezpieczenie od następstw złego montażu reklam i szyldów. Wpłynie ono na polepszenie stanu technicznego tychże reklam. Nowa forma ubezpieczenia od reklam i szyldów oznacza, że jest ono nowatorskim rozwiązaniem technicznym w sferze ubezpieczeń, a nie tylko organizacyjno-prawnym jak twierdzi Urząd. Sposób na poprawę stanu technicznego montowanych reklam i szyldów oznacza samodzielność nowego rozwiązania technicznego. Wprowadzenie patentu doprowadzi do rozwoju przedsiębiorczości i powołania nowych miejsc pracy co oznacza, że mamy do czynienia z nowym, techniczno-przemysłowym zorganizowaniem dużego przedsiębiorstwa, które wpłynie na polepszenie stanu techniki szyldów i reklam. Nastąpi także zabezpieczenie w środki materialne osób pokrzywdzonych w następstwie niewłaściwego montażu reklam i szyldów w postaci polisy ubezpieczeniowej. Wytwór myślowy to właśnie ubezpieczenie. W wyniku jego wprowadzenia nastąpi w sposób oczywisty poprawa stanu technicznego przedmiotowych urządzeń. Pozytywnych przesłanek w uwzględnieniu wniosku dopatruje się w art. 24, 25, 26 27 ustawy Prawo własności przemysłowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest odwołanie od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lipca 2002 roku odmawiającej udzielania patentu na przedmiot zgłoszenia oznaczonego nr [...] zatytułowanego "[...]" wniesione do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym. 22 sierpnia 2001 roku weszła w życie ustawa z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej /Dz.U. Nr 49 z 2001 r. poz. 508/. Zgodnie z art. 318 ust 2 ustawy sprawa została przekazana do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który na podstawie art. 317 ustawy odwołanie potraktował jako skargę. W dniu 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: * ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, zwana u.s.a., * ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ zwana p.s.a., * ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ zwana p.w.u.p. Zgodnie z art. 97 § 1 p.u.w.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niniejsza spraw należy do takiej kategorii spraw. Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 roku - Prawo własności przemysłowej w art. 315 ust. 3 wyraża zasadę w myśl której zdolność patentową wynalazku zgłoszonego do ochrony przed dniem wejścia w życie ustawy /22 sierpnia 2001 r./ ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisami stanowiącymi podstawę do oceny zdolności ochronnej spornego wynalazku są więc przepisy ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości /Dz.U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm/. Zatem błędne jest powoływanie się przez skarżącego na przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej. Stosownie do art. 10 ustawy o wynalazczości wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania. Przepis art. 10 ustawy stawia więc trzy wymogi jakie powinien spełniać wynalazek podlegający opatentowaniu. Wynalazek podlegający opatentowaniu powinien: 1. posiadać przymiot nowości o charakterze technicznym, 2. posiadać poziom wynalazczy /nieoczywistość rozwiązania/, 3. nadawać się do zastosowania w określonej dziedzinie techniki. Pierwszy z warunków zawiera w sobie dwa elementy definiujące pojęcie wynalazku. Są nimi: rozwiązanie o charakterze technicznym i przymiot nowości. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia czy zgłoszony do opatentowania wynalazek spełnia kryterium rozwiązania o charakterze technicznym. Według Urzędu Patentowego sporny wynalazek nie spełnia wspomnianego kryterium. Ocena dokonana przez Urząd Patentowy jest właściwa. Została dokonana w sposób wnikliwy i wyczerpujący, na podstawie obiektywnych kryteriów. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela tę ocenę. Zgodzić się należy z Urzędem, że proponowane rozwiązanie nie ma charakteru technicznego. Nie dotyczy bowiem sfery techniki, która jest domeną mechaniki, fizyki, chemii. Sam skarżący przyznaje, że stan techniczny urządzeń: reklam i szyldów zmieni się dopiero w wyniku wprowadzonego ubezpieczenia i to ubezpieczenie jest jego wytworem myślowym. W wyniku wprowadzenia ubezpieczenia nastąpi w sposób oczywisty poprawa stanu technicznego urządzeń. Nie proponuje rozwiązania technicznego, które miałoby poprawić ten stan techniczny spornych urządzeń. Poprawa stanu technicznego jest więc następstwem wprowadzenia ubezpieczenia. Proponowany wynalazek nie określa żadnych cech technicznych zmian w konstrukcji reklam i szyldów. Proponowane rozwiązanie nie jest więc rozwiązaniem technicznym. Może stanowić jedynie propozycję dla firm ubezpieczeniowych, a w przypadku obowiązkowego ubezpieczenia - do ustawodawcy. Tym samym nie spełnia kryterium z art. 10 ustawy o wynalazczości. Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku p.s.a. sąd orzekł jak w wyroku.