II SA 265/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Robotowska, Sędziowie WSA Ewa Frąckiewicz, Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant Jan Czarnacki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2004 r. sprawy ze skargi "S." S.A. z/s w K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji z rejestru ewidencji pojazdów 1. uchyla zaskarżone postanowienie. "S." S.A. w K. zwróciła się do Wojewody [...] o udostępnienie z Wojewódzkiej Ewidencji Pojazdów decyzji o pojazdach zarejestrowanych na spółkę z o.o. R. w W. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2001r. Wojewoda [...] odmówił wydania zaświadczenia zawierającego informację o pojazdach zarejestrowanych na rzecz zaskarżonej spółki. Przyczyną odmowy udostępnienia tej informacji było stanowisko organu uznające, iż spółka nie wykazała interesu prawnego żądając wydania przedmiotowego zaświadczenia. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Minister Spraw . Wewnętrznych i Administracji, po rozpoznaniu powyższego zażalenia postanowieniem z dnia [...] grudnia 2001r. uchylił postanowienie Wojewody [...] i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniósł, iż postępowanie przed organem I instancji toczyło się z wniosku podpisanego przez radcę prawnego A. D., w którym jako stronę wskazano "S." S.A. w K. do wniosku nie dołączono pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo zostało dołączone dopiero do zażalenia. Nosi ono datę [...] sierpnia 2001r. i upoważnia wskazanych z imienia i nazwiska adwokatów i radców prawnych do wykonywania czynności wymienionych w art. 91 k.p.c. Zdaniem Ministra Wojewoda [...] wydał rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku podmiotu nie mającego przymiotu strony. Przedłożone w postępowaniu odwoławczym pełnomocnictwo dla radcy prawnego, który podpisał wniosek, jest wadliwe, albowiem upoważnia radcę prawnego jednnie do wykonywania czynności wymienionych w art. 91 Kodeksu postępowania cywilnego. Wspomniany przepis upoważnia do wszystkich czynności procesowych, które wynikają z przebiegu procesu cywilnego, a żądanie udzielenia informacji z ewidencji pojazdów przez organ administracji publicznej nie jest czynnością związaną z przebiegiem procesu cywilnego. Nadto organ stwierdził, że na omawianym pełnomocnictwie brakuje potwierdzenia własnoręczności podpisu mocodawcy. Zdaniem Ministra, Wojewoda [...] powinien wydać postanowienie w trybie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 1 i art. 32 k.p.a., gdyż wniosek o wydanie zaświadczenia nie pochodzi od strony, a radca prawny który go złożył nie legitymował się pełnomocnictwem. Spółka akcyjna "S." w skardze na powyższe postanowienie domagała się jego uchylenia zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 32 i 33 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż pełnomocnictwo jest wadliwe, a także art. 105 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania, a także przyjęcie iż organ I instancji rozpoznał sprawę z wniosku strony nie mającej przymiotu strony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Przede wszystkim należy podnieść, że postępowanie w sprawach zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 k.p.a., a jedynie ma charakter administracyjny z uwagi na organy je stosujące i na jedną z prawnych form działania administracji, do których się ono odnosi. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że organy administracji publicznej wydając postanowienia o których mowa w art. 219 k.p.a. nie mają podstaw do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących formy postanowienia oraz orzekania w toku rozpoznawania zażalenia na takie postanowienie. W szczególności nie może mieć zastosowania przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. a także przepis art. 105 § 1 k.p.a. na które to przepisy powołał się organ w zaskarżonym postanowieniu. Nie można podzielić stanowiska organu, że gdy zdaniem organu nie ma podstaw do wydania zaświadczenia, postępowanie podlega umorzeniu. W takim przypadku właściwą forma załatwienia sprawy byłaby odmowa wydania zaświadczenia. Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż podstawą do negatywnego załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia może być tylko to, że występujący w imieniu strony radca prawny nie dołączył stosownego pełnomocnictwa. W takim przypadku organ powinien wezwać pełnomocnika lub skarżącego do złożenia pełnomocnictwa. W tej sprawie poza wszystkim pełnomocnictwo takie zostało złożone łącznie z zażaleniem. Nie jest trafny pogląd organu, że pełnomocnictwo wymaga "potwierdzenia własnoręczności podpisu mocodawcy", Również należy przyjąć, że jeżeli zakres umocowania budzi wątpliwości, to organ powinien wyjaśnić wzywając skarżącego lub jego pełnomocnika do wykazania zakresu umocowania. Reasumując powyższe wobec naruszenia przepisu art. 219 k.p.a. Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku